Η Διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Κιλκίς σε συνεδρίασή της, μεταξύ άλλων, συζήτησε και αποφάσισε να επαναδιατυπώσει την άποψή της με αφορμή τις πρόσφατες αναφορές στον τοπικό τύπο και τις διαφορετικές απόψεις – προσεγγίσεις  που διατυπώθηκαν σε συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κιλκίς (και μετά από αυτό) για τις επικείμενες επενδύσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από βιομάζα περιμετρικά της Τερπύλλου και για τις επιπτώσεις στο  περιβάλλον.
Η συζήτηση αυτή πιστεύουμε πως έφερε στη μνήμη πολλών το μεγάλο θέμα των μεταλλευτικών ερευνών στην περιοχή των Κρουσσίων ως προς τον τρόπο ενημέρωσης μας και την εν συνεχεία διαδικασία με άγονες – προκλητικές αντιπαραθέσεις επιστημόνων που περισσότερο προβλημάτισαν και δεν βοήθησαν στην εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων για τις ουσιαστικές επιπτώσεις επί του περιβάλλοντος (αν και δεν υπάρχει συγκριτικά η ίδια βαρύτητα των επενδύσεων ως προς την ένταση κεφαλαίου και περιβαλλοντικών επιπτώσεων).
Τονίζουμε εξ αρχής ότι η βιομηχανική ανάπτυξη στο Νομό μας βρίσκεται σε κατεδάφιση με τις μνημονιακές πολιτικές που εφαρμόζονται, με την ανεργία να ξεπερνά την απασχόληση, όπως αυτή βέβαια λειτουργεί σήμερα κουτσουρεμένη και με την αβεβαιότητα για ανάπτυξη να κυριαρχεί στους επενδυτές, στους εργαζόμενους, στους ανέργους.
Όλα αυτά και πολλά άλλα συνηγορούν να είμαστε όλοι υπεύθυνοι και ρεαλιστές να ενώνουμε τις δυνάμεις μας για το καλύτερο αποτέλεσμα προοπτικών  τοπικής  ανάπτυξης, χωρίς ιδεοληπτικά σύνδρομα, χωρίς πνεύμα υποκρισίας και υπερβολική ευαισθησία για πολύτιμα αγαθά, όπως το περιβάλλον, αγνοώντας και δίνοντας λιγότερη σημασία για το άλλο σημαντικό κοινωνικό αγαθό και την αξία της απασχόλησης που έστω και μια θέση σήμερα που δημιουργείται είναι κέρδος.
Την ευαισθησία για το περιβάλλον την έχουμε όλοι, αλλά σε κάθε περίπτωση κρίνεται ξεχωριστά , αντικειμενικά, τεκμηριωμένα, λαμβάνοντας  υπόψιν παρά πολλές παραμέτρους, όπως και τη βούληση των τοπικών κοινωνιών, διαφορετικά κάθε επίκληση των επιπτώσεων στο περιβάλλον με υπερβολική ευαισθησία γίνεται υποκειμενικά και υποκριτικά.
Αυτό που εμείς τονίζουμε ως παγιωμένη αρχή και θέση για τη ρύπανση του περιβάλλοντος από ενδεχόμενη εγκατάσταση και λειτουργία βιομηχανικής μονάδας είναι αυτό της ρύπανσης του υδροφόρου ορίζοντα με επικίνδυνα στοιχεία που θα θέτουν σε κίνδυνο την υγεία, άρα το ακριβότερο κοινωνικό αγαθό της ζωής μας.
Όλα τα άλλα επιβαρυντικά στοιχεία για το περιβάλλον διέπονται από κανόνες ελέγχου που θεσπίστηκαν για την αντιμετώπισή τους. Αδυναμίες ελέγχου σαφέστατα υπάρχουν, οφείλουμε όμως την αδυναμία αυτή εφαρμογής τους για τη σωστή λειτουργία τους να τη θωρακίσουμε αποτελεσματικά , διαφορετικά η ευθύνη είναι δική μας και ας μην αποποιούμεθα των ευθυνών.