Η Ελένη και ο Φίλιππος από το Χέρσο, η Έλλη και ο Νίκος από τη Μεγάλη Στέρνα, ο Φιλώτας και ο Γιώργος από το Δροσάτο, τόσοι και τόσοι ακόμη, ανοίγουν την αγκαλιά τους στους πρόσφυγες. "Είμαστε φιλόξενοι πάντα!" λέει με περηφάνια ο πόντιος από το Δροσάτο...
«Είμαστε όλοι πρόσφυγες», λένε με τις πράξεις τους οι κάτοικοι! Όμως, τα δύσκολα μόλις τώρα αρχίζουν και ο δρόμος θάναι μακρύς και κακοτράχαλος. Είναι αναγκαία η κρατική παρέμβαση και οργάνωση, πριν εξαντληθούν και εγκαταλείψουν απογοητευμένοι και κουρασμένοι οι εθελοντές.
Είναι χαρακτηριστικές οι επισημάνσεις του προέδρου της κοινότητας Χέρσου, Φίλιππα Κοτανίδη, πως το κράτος απουσιάζει, πως τα χωριά της περιοχής δεν μπορούν να διαχειριστούν ένα τόσο μεγάλο και δύσκολο πρόβλημα με το κέντρο φιλοξενίας να έχει κοντά 3.800 πρόσφυγες χωρίς υποδομές, μέσα στις λάσπες και στο κρύο, χωρίς καν μια ντουζιέρα και με εθελοντές γιατρούς να παλεύουν να φροντίζουν τα μικρά άρρωστα παιδιά.