Ειδικό αφιέρωμα είχε ο τοπικός Τύπος της Χίου για τον νηπιαγωγό Παύλο Δεμερτζή από το Χέρσο, που μπορεί στην αρχή να ξάφνιασε που ένας άνδρας παρουσιάστηκε να εργαστεί στο νηπιαγωγείο των Καρδάμυλων, αλλά στη συνέχεια η εξαιρετική του δουλειά και ο χαρακτήρας ενθουσίασαν τους πάντες.
Ας παρακολουθήσουμε το αφιέρωμα του δημοσιογράφου Δημήτρη Μυωτέρη για τον νηπιαγωγό που ξάφνιασε αλλά και κέρδισε τη Χίο, τον Χερσοβίτη Παύλο Δεμερτζή:
«…Στο διθέσιο νηπιαγωγείο των Καρδαμύλων, η παρουσία του ενός νηπιαγωγού αν μη τι άλλο, στην αρχή προκαλεί εντύπωση. Δεν φοράει φουστάνι, έχει μούσι και τον λένε Παύλο. Είναι ένας από τους ελάχιστους νέους άντρες που τόλμησαν να διεκδικήσουν το όνειρό τους και ασχολούνται με τα μικρά παιδιά της προσχολικής ηλικίας.
Καχυποψία
Τα ερωτήματα και η διστακτικότητα της πρώτης επαφής σύντομα μετατρέπονται σε αισθήματα βεβαιότητας, ανακούφισης και σιγουριάς για το περιβάλλον που εμπιστεύονται τα παιδιά τους.
«Η επιλογή του επαγγέλματος του νηπιαγωγού ήταν απόλυτα συνειδητή. Δεν επηρεάστηκα από ερωτηματικά του τύπου ‘δεν ταιριάζει σε έναν άντρα’, ‘δε φοβάσαι μήπως χαθείς εκεί’, ‘έχεις μεγάλο βαθμό, γιατί δεν επιλέγεις κάτι άλλο’. Η οικογένειά μου με στήριξε και δεν το έχω μετανιώσει».
Το οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον αντιμετώπισαν πολύ θετικά την επιλογή του και τον έκαναν να νιώσει ότι δεν επιλέγει λανθασμένα. Το ίδιο άψογη αντιμετώπιση είχε και από τους καθηγητές στη σχολή, αλλά οι περισσότερες συμφοιτήτριές του τον είδαν με καχυποψία. Κακώς εννοούμενος ανταγωνισμός, αφού οι καθηγητές του τον αντιμετώπισαν σωστά, επειδή ήταν επιμελής και όχι για το φύλλο του…
Ξέρει ότι τα πάντα για το παιδί ξεκινάνε από το σπίτι, αλλά τονίζει ότι η διάπλαση της προσωπικότητας και του χαρακτήρα των παιδιών οφείλεται στο νηπιαγωγείο. Ο Παύλος έχει συνειδητοποιήσει ότι είναι ο κρίκος που παίρνει το παιδί από την οικογένεια και το διαπλάθει ως προσωπικότητα. Ξέρει ότι είναι πρότυπο και διαμορφώνει σε μεγάλο βαθμό τον χαρακτήρα των παιδιών.
Είναι 27 ετών, έχει γεννηθεί στο Χέρσο του Κιλκίς και σπούδασε στο τμήμα Επιστημών Αγωγής Προσχολικής Ηλικίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης. Ελάχιστοι άνθρωποι επιλέγουν να ακολουθήσουν αυτό το επάγγελμα και ακόμη λιγότεροι αυτοί που το ακολουθούν μετά τις σπουδές τους.
«Στη σχολή ήμασταν τρεις άντρες. Οι άλλοι δυο συμφοιτητές μου έχουν ακολουθήσουν άλλους επαγγελματικούς δρόμους. Αν δεν αγαπάς τα παιδιά και τη νηπιαγωγική, δεν αντέχεις. Σε διεθνή κλίμακα το ποσοστό των αντρών νηπιαγωγών ανέρχεται στο 5%. Μόνο στη Δανία και στην Αγγλία είναι αισθητά μεγαλύτερο. Στη Χίο υπηρετούν άλλοι δύο».
Η πρώτη Εμπειρία
Στη Χίο ήλθε το 2010 επειδή η παραμεθόριος του έδινε τη δυνατότητα απόκτησης προσόντων και μορίων για τη μονιμοποίησή του, που δεν άργησε να έρθει, αφού πέρασε επιτυχώς τη δοκιμασία του ΑΣΕΠ.
Επέλεξε να μείνει στα Καρδάμυλα για να είναι κοντά στο σχολείο και δεν το έχει μετανιώσει. Ηταν η πρώτη του εμπειρία, μετά από την πρακτική στο πανεπιστήμιο, αλλά τελικά τα πάει θαυμάσια.
«Η επιβεβαίωση έρχεται καθημερινά μέσα από τη δουλειά. Τα παιδιά και οι γονείς είναι οι καλύτεροι κριτές, έχουμε άψογη συνεργασία. Το νηπιαγωγείο είναι το σπίτι μου, έτσι το νιώθω, έτσι εργάζομαι».
Την πρώτη μέρα, γονείς και μαθητές ξαφνιάστηκαν και ήταν εμφανώς διστακτικοί όταν είδαν να τους υποδέχεται ένας άντρας. Στη συνέχεια η προσέγγιση ήταν διαφορετική.
«Όταν συνειδητοποίησαν πως η διαφορά δεν είναι στο φύλλο, αλλά επαγγελματική, τους κέρδισα όλους, παιδιά, γονείς και συνάδελφους».
«Όταν με χαιρετάνε με ένα διάπλατο χαμόγελο, με αγάπη και εκτίμηση γι’ αυτό που τους προσέφερα, παιδιά και γονείς που έχουν φύγει από το νηπιαγωγείο, δεν υπάρχει καλύτερη πληρωμή και μεγαλύτερη συγκίνηση».
Αναφερόμενος στην εργασία του νηπιαγωγείου Καρδαμύλων, τονίζει ότι πέρσι λειτουργούσε ως πενταθέσιο ολοήμερο με τμήμα ένταξης αλλά φέτος έχει μετατραπεί σε διθέσιο. Είναι πολύ δύσκολο για έναν νηπιαγωγό να έχει 23 παιδιά, τα περισσότερα από τα οποία είναι προνήπια και αγόρια. Αλλά διαθέτοντας τα απαραίτητα στοιχεία της στοργής, της τρυφερότητας, της επιμονής, της υπομονής, της ενθάρρυνσης, της υποστήριξης των παιδιών, της διαμόρφωσης του κατάλληλου περιβάλλοντος που δημιουργεί αισθήματα ζεστασιάς και ασφάλειας για τα παιδιά και τις οικογένειές τους, έχει δημιουργήσει ένα θαυμάσιο κλίμα, γνωρίζει την αποδοχή και αυτό έχει μετατραπεί σε απόφαση να φύγει από τα Καρδάμυλα μόνο αν πάει κοντά στο σπίτι του.
Δεν κρύβει ότι μετά από τέσσερα χρόνια παραμονής στη Χίο θα ήθελε να μετατεθεί. Αλλά θα φύγει μόνο με την προϋπόθεση ότι θα αναλάβει το νηπιαγωγείο του χωριού του.
«Δεν υπάρχει λόγος να φύγω από εδώ, αισθάνομαι πολύ καλά. Μόνο με τη θαλπωρή του σπιτιού και την προσφορά στο χωριό μου θα ανταλλάξω αυτό που βιώνω στα Καράμυλα».
