Μια νέα σελίδα στη φροντίδα της τρίτης ηλικίας στο Κιλκίς άνοιξε την Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου, καθώς το νέο Γηροκομείο της πόλης υποδέχθηκε τους πρώτους φιλοξενούμενους στις σύγχρονες εγκαταστάσεις του, περίπου ένα χιλιόμετρο βορειοδυτικά της πόλης στον δρόμο προς το Μεταλλικό.
Πλέον, το Παράρτημα «Οίκος Ευγηρίας Κιλκίς» του Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας Κεντρικής Μακεδονίας λειτουργεί στις νέες εγκαταστάσεις του, με δυνατότητα φιλοξενίας έως 50 ηλικιωμένων.
Πρόκειται για μια σημαντική αναβάθμιση σε σχέση με το παλιό Γηροκομείο, το οποίο μπορούσε να φιλοξενήσει έως 40 άτομα. Οι διαθέσιμες θέσεις αυξάνονται κατά δέκα, ενώ οι συνθήκες διαμονής και φροντίδας, αλλά και εργασίας, είναι σαφώς βελτιωμένες, χάρη στις σύγχρονες υποδομές του νέου κτιρίου.
Ένα έργο που χρειάστηκε δύο δεκαετίες
Η λειτουργία του νέου Οίκου Ευγηρίας αποτελεί αναμφίβολα ένα σημαντικό γεγονός για το Κιλκίς, δυστυχώς όμως πίσω από τη σημερινή εικόνα ενός σύγχρονου και πλήρως εξοπλισμένου κτιρίου υπάρχει μια ιστορία που κρατά περίπου δύο δεκαετίες.
Χρειάστηκαν πολλά χρόνια, πολλές υποσχέσεις και αρκετές καθυστερήσεις μέχρι το έργο να φτάσει στο σημείο να ανοίξει πραγματικά τις πόρτες του. Και εδώ βρίσκεται ίσως η άλλη πλευρά της είδησης.
Ήδη από το 2011, πριν από περίπου 15 χρόνια, το έργο βρισκόταν στο επίκεντρο των συζητήσεων για τη δημιουργία μιας νέας και σύγχρονης δομής στο Κιλκίς, αλλά και βαλτωμένο.
Τότε, πρόεδρος του αυτόνομου Ιδρύματος Οίκου Ευγηρίας ήταν η Αναστασία Τζελέπη-η τελευταία πρόεδρος και απόλυτα επιτυχημένη. Η ίδια είχε υποδεχθεί στις υπό κατασκευή εγκαταστάσεις τον τότε αντιπεριφερειάρχη Κιλκίς Χρήστο Γκουντενούδη, καθώς και τους περιφερειακούς συμβούλους Ανδρέα Βεργίδη και Παύλο Θωμαΐδη.
Οι εκπρόσωποι της Περιφέρειας είχαν ξεναγηθεί στο υπό ανέγερση κτίριο και είχαν δεσμευθεί για την γρήγορη ολοκλήρωση των εγκαταστάσεων, αλλά και για την εξασφάλιση του απαραίτητου εξοπλισμού μέσω ευρωπαϊκού προγράμματος.
Η εικόνα εκείνης της εποχής ήταν ότι το νέο Γηροκομείο βρισκόταν πλέον κοντά στην ολοκλήρωσή του και ότι σύντομα θα μπορούσε να λειτουργήσει. Τελικά, χρειάστηκε να περάσουν 15 χρόνια, γεγονός που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο.
Γιατί μπορεί σήμερα να υπάρχει κάθε λόγος ικανοποίησης για την ολοκλήρωση και λειτουργία μιας σύγχρονης δομής, όμως δύσκολα μπορεί κανείς να πανηγυρίσει χωρίς να θυμηθεί πόσο μεγάλη ήταν η καθυστέρηση.
Η δωρεά των 800.000 ευρώ
Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που έπρεπε να λυθούν πριν από τη λειτουργία της νέας μονάδας ήταν ο εξοπλισμός της.
Καθοριστική υπήρξε η συμβολή της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, η οποία προχώρησε στη δωρεά του απαραίτητου εξοπλισμού για τη νέα δομή, ύψους περίπου 800.000 ευρώ.
Στην προσπάθεια εξασφάλισης της δωρεάς συνέβαλε ο αντιπρόεδρος της Βουλής και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Γιώργος Γεωργαντάς, ο οποίος ενημέρωσε προσωπικά τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη για την ανάγκη εξοπλισμού του νέου Γηροκομείου.
Ακολούθησε παρέμβαση του πρωθυπουργού προς την Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών και τελικά εξασφαλίστηκε η σημαντική δωρεά, επιτρέποντας στη νέα εγκατάσταση να αποκτήσει τον απαιτούμενο εξοπλισμό και να μπορέσει να λειτουργήσει.
Από τις 40 στις 50 θέσεις
Η νέα μονάδα διαθέτει δυναμικότητα 50 φιλοξενούμενων και περιλαμβάνει τους απαραίτητους χώρους διαμονής, καθώς και τους βοηθητικούς χώρους για την καθημερινή λειτουργία της.
Παράλληλα, στη νέα εγκατάσταση μεταφέρθηκε και το προσωπικό του παλιού Γηροκομείου, εξασφαλίζοντας τη συνέχεια στην φροντίδα των ηλικιωμένων.
Κλείνει ο κύκλος του παλιού Γηροκομείου
Η μεταφορά στη νέα εγκατάσταση σηματοδοτεί παράλληλα το τέλος μιας ολόκληρης εποχής για το παλιό κτίριο του Οίκου Ευγηρίας Κιλκίς.
Για δεκαετίες ο Οίκος Ευγηρίας στεγαζόταν σε κτίριο της Ιεράς Μητρόπολης Κιλκίς, στον περιφερειακό δρόμο της πόλης, δίπλα στο Αρχαιολογικό Μουσείο.
Το κτίριο είχε παραχωρηθεί δωρεάν από τη Μητρόπολη και αποτέλεσε για πολλά χρόνια τη στέγη του Γηροκομείου. Πλέον απελευθερώνεται και επιστρέφει στη διάθεση της Ιεράς Μητρόπολης Κιλκίς, η οποία θα αποφασίσει τον τρόπο αξιοποίησής του στο μέλλον.
Το νέο Γηροκομείο είναι αναμφίβολα μια σημαντική υποδομή για το Κιλκίς. Δεν είναι, όμως, και μια ιστορία που προσφέρεται αποκλειστικά για πανηγυρισμούς.
Το Κιλκίς δεν χρειάζεται άλλες πολυετείς αναμονές για αυτονόητες κοινωνικές υποδομές. Χρειάζεται οι δομές που δημιουργούνται να ολοκληρώνονται στην ώρα τους, να εξοπλίζονται εγκαίρως και, κυρίως, να στελεχώνονται επαρκώς, ώστε να μπορούν να προσφέρουν πραγματικά τις υπηρεσίες για τις οποίες κατασκευάστηκαν.
Και το μόνο που μπορεί να ευχηθεί κανείς είναι το αυτονόητο. Να το χαρούν οι φιλοξενούμενοι, να το χαρούν οι εργαζόμενοι και να αποτελέσει για πολλά χρόνια έναν πραγματικά ανθρώπινο χώρο για την τρίτη ηλικία του Κιλκίς.
Ιωάννα Παγλαρίδου
