Γι’ αυτό και ονόμασαν το Χριστιανισμό θρησκεία όχι μόνο της αγάπης, αλλά και της χαράς. Δεν είναι τυχαίο, ότι η Ιστορία της σάρκωσης του Χριστού αρχίζει μ’ ένα μήνυμα χαράς, το «ΧΑΙΡΕ» του Ευαγγελισμού και τελειώνει μ’ ένα ατέλειωτο συναίσθημα χαράς, που πλημμυρίζει τις ψυχές των Αποστόλων λίγο μετά την Ανάληψη του Χριστού. «Και προσκυνήσαντες Αυτόν υπέστρεψαν….μετά χαράς μεγάλης» (πκ.κδ΄52).
Μήνυμα χαράς ήταν η πρώτη λέξη που άκουσαν οι Μυροφόρες από το στόμα του αναστημένου Χριστού, εκείνο το «ΧΑΙΡΕΤΕ». Όσοι από τότε ακολούθησαν το Χριστό κατόρθωσαν περνώντας μέσα από θύελλες και σκοτάδια να φτάσουν στο φως και στο λιμάνι της χαράς» «….και επληρούντο χαράς και πνεύματος Αγίου» (πρξ. Ιγ΄ 52).
Ο σπουδαίος σύγχρονος φιλόσοφος Γκαμπριέλ Μαρσέλ όταν πίστεψε στο Χριστό είπε: «Ο Χριστός είναι η χαρά». Και δεν είναι ο μόνος. Η πείρα που απόχτησαν παλιοί και σύγχρονοι Χριστιανοί επιβεβαιώνουν τα λόγια του Πασκάλ: «Κανένας άνθρωπος δεν είναι πιο χαρούμενος, από τον πραγματικό Χριστιανό.»
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι οι Χριστιανοί δεν δοκίμασαν πόνους και θλίψεις στη ζωή. Οι χριστιανοί αγωνιστές γεύονται τις σκληρότερες δοκιμασίες. Όμως η Χριστιανική Χαρά είναι ριζωμένη τόσο βαθειά στην ψυχή του Πιστού, ώστε να μην επηρεάζεται από τα εξωτερικά γεγονότα, όσο δυσάρεστα και αν είναι. Η χαρά που προσφέρει ο Χριστός δεν στηρίζεται στην καλοπέραση, στα υλικά αγαθά. Γι’ αυτό δεν σβήνει όταν την χτυπούν οι κεραυνοί της φτώχειας και της ταλαιπωρίας. Ούτε στην υγεία του σώματος και τη φιλία του κόσμου στηρίζεται. Και δεν εξαφανίζεται στο κρεβάτι της αρρώστιας, στο πένθος του τάφου στη μοναξιά και στον κατατρεγμό. Είναι μόνιμη και αναφαίρετη. Έχει τόσο βάθος και πλάτος ώστε δίνει στον άνθρωπο τη δυνατότητα ν’ αψηφά τα βάσανα της γης. Ακόμα και τη στιγμή που ο Χριστιανός σταυρώνεται στου πόνου το σταυρό ξέρει πως θα έλθει η Ανάσταση και χαίρεται με την προσμονή της. Αυτή την αποδέσμευση της Χριστιανικής Χαράς, από τα δυσάρεστα και τις δυσκολίες του κόσμου εκφράζουν τα λόγια του Κυρίου προς τους μαθητές του όλων των αιώνων: «Την Χαράν ουδείς αίρει αφ’ υμών» (Ιωαν. Ιστ.22). Έτσι οι Χριστιανοί εμφανίζονται στον κόσμο: «ως λυπούμενος αεί δε Χαίροντες» (β΄ Κυρ. στ΄ Ιο)
Η Χριστιανική χαρά λοιπόν πηγάζει από την αστείρευτη πηγή της αγάπης του Θεού. Και αυτή ακριβώς η Θεϊκή αγάπη δίνει στον άνθρωπο το αίσθημα της σιγουριάς και της αυτάρκειας στα προβλήματα και τις ανάγκες που είναι φυσικό να αντιμετωπίζει σε κάθε βήμα του. Αφού η αγάπη του Θεού είναι ανεξάντλητη είναι φυσικό να μην τελειώνει ποτέ η χαρά που πηγάζει απ’ αυτήν. Σε μια τέτοια βεβαιότητα στηρίζεται η διαπίστωση του Κλωντέλ: Οι Χριστιανοί μόνο κατέχουν τη Χαρά. Ο Απόστολος Παύλος γράφει: «Η καρποφορία του Αγ. Πνεύματος είναι: Αγάπη, Χαρά, Ειρήνη….». «….με μια χαρά που τη δίνει το Αγ. Πνεύμα» (Α΄ Θεσ. 1,6) «….τι άλλο αποτελεί η δική μας ελπίδα, η χαρά…» (Α΄ Θεσ. 2, 17). «….ναι, τη χαρά που πηγάζει από τη πίστη στο Θεό» (φιλ. 1,25). «….επί πάση τη χαρά ή χαιρομεν δι’ μας εμπροσθεν του Θεού ημών» (Α΄ Θεσ. 3,9).
Η Χαρά λοιπόν είναι δώρο Θεού, καρπός του Αγ. Πνεύματος, που τον γεύονται όσοι ακολουθούν συνειδητά και με συνέπεια τη θρησκεία της Χαράς, την Αποκάλυψη, του σταυρωμένου και αναστημένου Λυτρωτή. Αν λοιπόν θέλουμε κι εμείς να βρούμε τη Χαρά, δεν έχουμε παρά να ακολουθήσουμε τον ίδιο δρόμο: «Ο Χριστός είναι που δίνει τη Χαρά και την Ειρήνη».
Ευχαριστώ για την φιλοξενία
Μ’ ευχές και τιμή
π. Γεώργιος Αλεβιζάκης
