Του Χαράλαμπου Παπαδόπουλου

Το Ν. Αγιονέρι σε μια λαμπρή τελετή μνημοσύνου, τίμησε την 1-11-2014 ημέρα Σάββατο, τα αδικοχαμένα 146 θύματα  του εμφυλίου πολέμου την 4-11-1944.
Από νωρίς του Σαββάτου της 1-11-2014 μαυροφορεμένες γυναίκες του Ν. Αγιονερίου και όχι μόνον, μαζεύτηκαν για να τιμήσουν τη μνήμη των αδικοχαμένων  συγγενών  τους.
Προλόγισε ο πατήρ Γεώργιος, εφημέριος του Ν. Αγιονερίου και στη συνέχεια ο  κύριος ομιλητής της εκδήλωσης και πρόεδρος Ε.Α.Ε.Α. Ν. Κιλκίς Χαράλαμπος Παπαδόπουλος είπε τα εξής:
ΆγιεΠατέρα, σεβαστοί προσκυνητές, είμαι σίγουρος πως αυτή την στιγμή πάνω απ’ τα κεφάλια μας, οι ψυχές των αδικοχαμένων συγγενών μας φτερουγίζουν αναπαυμένες διότι εμείς τα κλαριά τους με τα καινούρια φύλλα, τους θυμόμαστε και  τους μνημονεύουμε.  Ήρθαμε και φέτος ν’ ανάψουμε ένα κερί, λίγο λιβάνι, για την αγαλλίαση της ψυχής των συγγενών μας. Όμως με μιαν υπόσχεση: πως δεν θα ξεχάσουμε πότε την μεγάλη τους θυσία.
Η τιμή στους νεκρούς, είναι πανάρχαιος θεσμός των Ελλήνων. Η εκκλησία μας κάνει τα μνημόσυνα, πρώτον για την αγαλλίαση της ψυχής των νεκρών μας,  δεύτερον, να υπομιμνήσκει στους ζωντανούς πως υπάρχει και θάνατος, οπότε οι ανθρώπινες σχέσεις γίνονται πιο στενές, πιο καλές, πιο ανθρώπινες.
ΔΕΝ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ εδώ, για να υβρίσουμε, να καταραστούμε ή να αφορίσουμε κάποιους, δεν μας διακατέχει κανένα τέτοιο μένος και δεν μας το επιτρέπει η παιδεία μας. Ξέρετε και γιατί άλλο; Διότι πρώτα οι δικές μας μανάδες και γιαγιάδες φόρεσαν τα μαύρα μαντήλια και τα τσεμπέρια. Συνεπώς, ξέρουμε καλύτερα από τον καθένα το τι θα πει ο χαμός προσφιλούς προσώπου και αυτήν την κατάρα, δεν θέλουμε να την γευτούν ούτε οι εχθροί μας.
Όμως την θυσία των αδικοχαμένων συγγενών μας δεν την χαλαλίζουμε σε καμιά λήθη και σε καμιά λησμονιά. Όσοι θέλουν την λήθη και την λησμονιά, έχουν κάτι να κρύψουν. Όμως αυτό το κάτι, δεν είναι τόσο απλό, όπως ακούγεται, εμπεριέχει ειδεχθή εγκλήματα ενάντια αθώων, εναντίον αμάχων, εναντίον αιχμαλώτων Ελλήνων πολιτών. ΑΥΤΑ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ των αναρχοκομουνιστών θα μείνουν σαν τα μελανότερα σημεία της ανθρώπινης ιστορίας, όπου «άνθρωποι» αφήρεσαν την ζωή από ανθρώπους.
Για λόγους εθνικούς συμφέροντος, ίσως να ήταν αποδεκτή η λήθη και η λησμονιά, αν προηγείτο ειλικρινής μεταμέλεια και δημόσια συγνώμη, από την ηγεσία των αναρχοκομμουνιστών. Όσοι δεν ζητούν συγνώμη και στον Άδη ακόμη υποφέρουν, διότι είναι δεμένοι με τους εχθρούς τους.
Συνεπώς μία δημόσια συγνώμη, θα σήμανε και γι’ αυτούς την λύτρωσή τους. Όμως δυστυχώς αυτοί είναι αμετανόητοι.
Με πειράζει και νοιώθω μια αδικία, διότι αυτές οι εκδηλώσεις στους νεκρούς γίνονται μόνον από συγγενείς και φίλους των θυμάτων. Η δε Πολιτεία απουσιάζει επιμελώς και παντελώς.
Η ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ και για μας ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΗ απουσία των θεσμικών φορέων της Πολιτείας, μας δημιουργεί αναπάντητα ερωτήματα και μας λυπεί βαθύτατα. Όσοι από τους θεσμικούς φορείς είναι παρόντες τους ευχαριστούμε τα μέγιστα, διότι έρχονται από μόνοι τους.
ΚΑΠΟΙΟΙ μας λένε: η απουσία της πολιτείας γίνεται για την εθνική συναίνεση. ΑΠΑΝΤΟΥΜΕ εθνική συναίνεση σημαίνει εθνική συμβίωση και η βίωση έχει σχέση με το παρόν και το μέλλον, όχι με το παρελθόν.  Τα εγκλήματα αυτά των αναρχοκομμουνιστών έγιναν στο παρελθόν και το παρελθόν δεν μπορεί να τ’ αλλάξει ούτε ο παντοδύναμος Θεός.
ΤΟΝΙΖΟΥΜΕ, ότι δεν υπενθυμίζουμε τα γεγονότα για τη διαιώνιση του μίσους. Το υπενθυμίζουμε για διδαχή, διότι η ιστορία διδάσκει και δείχνει. Πρέπει να βλέπουμε και τις λαμπρές και τις μελανές σελίδες της ιστορίας, διότι και από τις μεν και από τις δε αντλούμε διδάγματα.  Αλίμονο  όμως αν τα παθήματα δεν γίνονται μαθήματα.
ΓΙΑ ΜΑΣ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΖΟΥΝ, ζουν στην καρδιά μας, στην ψυχή μας, στο μυαλό μας. Ζουν στα πονεμένα και διακρύβρεχτα μοιρολόγια των μανάδων και γιαγιάδων μας και τους κουβαλάμε μέσα μας, όπως το χώμα, την ρίζα που την τρέφει.
ΠΑΤΡΙΔΑ μας μέχρι το 74 ήσουν παρούσα σε κάθε εκδήλωση μας, μετά μας ξέχασες, μας γύρισες την πλάτη. Το 1989 μας έκανες τον νόμο 1863/89 και ονόμασες τους κομμουνιστοσυμμορίτες (ονομασία που την έδωσε ο ΟΗΕ το 1947) σε Δ.Σ.Ε. δίνοντας με απλές διαδικασίες και συντάξεις, σ’  αυτούς που έστρεψαν τα όπλα εναντίον σου, εκπροσωπώντας τον ΚΑΝΕΝΑΝ. Αυτοί λοιπόν μάς αποκαλούν φασίστες και δοσίλογους. Ειλικρινά πατρίδα μου μ’ έκανες και ντρέπομαι.
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΑΝ Ο ΜΗ ΓΕΝΟΙΤΟ, χρειασθεί να στείλουμε τα παιδιά μας στο μέτωπο (ποτέ μην χρειασθεί)  για την προάσπιση της ακεραιότητας της χώρας μας, εμείς θα τα στείλουμε, αυτά θα πάνε, εσύ πατρίδα μας τι θα κάνεις; Θα τους τιμάς, θα τους θυμάσαι;  Ή θα τους ξεχάσεις όπως αυτούς που τιμάμε σήμερα;
Να σου πω πατρίδα μας: Καρφί δε μας καίγεται το τι θα κάνεις εσύ. Το μόνο πράγμα που δεν μπορούσαμε να κάνουμε για σένα πατρίδα μας είναι: Να πάψουμε να σ’ αγαπάμε.
Συγνώμη, έκανα λάθος, όχι πατρίδα μας δεν σε αγαπάμε, δεν σε συμπαθάμε, αλλά κάτι παραπάνω σε ΛΑΤΡΕΥΟΥΜΕ… λατρεύουμε τα βουνά σου, τα λαγκάδια σου, τις πέτρες σου, τα χώματά σου που είναι ποτισμένα με αίμα Ελληνικό, λατρεύουμε το πανί σου: Την σημαία σου, που κάποιοι την ποδοπατούν και την καίνε και τότε δάκρυα απρόσκλητα γεμίζουν το πρόσωπο μας από θυμό, διότι και αυτοί είναι Έλληνες, φέρουν τον τίτλο του Έλληνα που δεν τους πρέπει και τους ανήκει.
ΑΘΑΝΑΤΟΙ ΝΕΚΡΟΙ, ξέρω τον πόνο σας, γνωρίζω το παράπονο σας, γιατί στον τάφο σας επάνω ΔΕΝ χύθηκαν δάκρυα, ΔΕΝ ανάφτηκαν κεριά, ΔΕΝ σας έντυσαν με τα καλά σας για να πάτε στην εκκλησία και να δεχθείτε τον τελευταίο ασπασμό συγγενών και φίλων. ΔΕΝ κηδευτήκατε σε φέρετρο με λουλούδια, ΔΕΝ χτύπησε για σας λυπηρά η καμπάνα του χωριού. Πώς να μην συμπονώ κι εγώ μαζί σας; Στα πρόσωπα των απογόνων σας, υπάρχει σωρευμένος πόνος ετών, ο οποίος πάντα ξεσπά σε κλάματα.
Κάποιοι δε θέλουν σήμερα γι’ αυτά να μιλήσουν, όμως κανένας δεν μπορεί το στόμα να μας κλείσει. Όσο  ψηλά και αν βρίσκονται, τους νοιώθουμε κοντά   μας, την πρώτη θέση έχουνε αυτοί μεσ’ την καρδιά μας το πρόσωπό τους στις καρδιές, αθάνατο θα μείνει.
ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥΣ Η ΜΝΗΜΗ
Στεφάνια κατέθεσαν
1.    Βουλευτής Ν. Κιλκίς κ. Γεώργιος Γεωργαντάς
2.    Αντιπεριφερειάρχης Ν. Κιλκίς κ. Περικλής Κολότσιος
3.    Δήμαρχος Κιλκίς κ. Δημήτρης Σισμανίδης
4.    Αντιδήμαρχος Κιλκίς κ. Πρόδρομος Πεντζερετζής
5.    Πρ. βουλευτής κ. Θεόδωρος Πασσαλίδης
6.    Πρόεδρος τοπικού συμβουλίου κ. Νικόλαος Παπαπροδρόμου
Παρέστησαν επίσης
1.    Πρ. Δήμαρχος Κιλκίς κ. Ευάγγελος Μπαλάσκας
2.    Αντιδήμαρχος Κιλκίς κ. Δημήτρης Τσαντάκης
3.    Πολιτευτής Κιλκίς κ. Στέφανος Παπαδόπουλος
Με την σιγή ενός λεπτού και την ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου έκλεισε η σεμνή τελετή.