Το άτυπο κέντρο αναμονής προσφύγων στο Πολύκαστρο (Πλάζα) σε ανοιχτό και μη ελεγχόμενο πεδίο αποδείχτηκε μη λύση αφού από το μεσημέρι της Δευτέρας οι 2000 πρόσφυγες το εγκατέλειψαν και διέσχισαν πεζή δια της ΠΑΘΕ την απόσταση μέχρι την ουδέτερη ζώνη, ενώθηκαν  με τους 3000 που είχαν εγκλωβιστεί εκεί λόγω της απόφασης των Σκοπίων αρχικά να αποκλείσουν την είσοδο των Αφγανών, να δυσχεράνουν τη διέλευση ακόμα και των Σύρων και Ιρακινών και στη συνέχεια να κλείσουν ολοσχερώς τα σύνορά τους.
Το κομφούζιο ήταν απερίγραπτο, Αφγανοί επιχείρησαν να περάσουν τα συρματοπλέγματα των Σκοπιανών, κάποιο το κατάφεραν για να συλληφθούν όμως από τις εκεί δυνάμεις ασφαλείας, οι άλλοι κατέλαβαν τη σιδηροδρομική γραμμή για να δημιουργηθεί μια εκρηκτική και κατ’ ουσίαν μη ελεγχόμενη κατάσταση.
Η αστυνομία το πρωί της Τρίτης με επιχείρησή της απομάκρυνε από τις γραμμές τους καταληψίες Αφγανούς, τους επιβίβασε σε λεωφορεία που κινήθηκαν αντίστροφα προς την Αθήνα.
Όμως την ίδια ώρα που τα λεωφορεία κινούνταν προς την πρωτεύουσα νέοι πρόσφυγες  κινούνταν πεζή επί της ΠΑΘΕ με προορισμό την ουδέτερη ζώνη.
Τα σύνορα άδειασαν από 500 έως 700 Αφγανούς, αλλά πλημμύρισαν από νέους και το ερώτημα είναι: Μια χώρα της Ε.Ε. είναι τόσο αδύναμη ώστε να μην μπορεί να διαχειριστεί έστω τη δημιουργία ελεγχόμενων χώρων αναμονής;
Πριν 20 ημέρες ο Δήμαρχος Παιονίας Χρήστος Γκουντενούδης απέστειλε επιστολή στον Υπουργό Γιάννη Μουζάλα προτείνοντας σειρά μέτρων όπως η διασπορά των αναμενόντων προσφύγων σε τρία ελεγχόμενα σημεία αναμονής για να μην πλημμυρίζει η ουδέτερη ζώνη από ανεξέλεγκτους πρόσφυγες. Ένα ολιγοήμερο διάλλειμα – ελέω των ισχυρών ανέμων στο Αιγαίο- έδινε στην κυβέρνηση τον χρόνο για να επεξεργαστεί έστω «στο και πέντε» ένα επιχειρησιακό σχέδιο που θα έλυνε τουλάχιστον τα πρακτικά θέματα διαχείρισης της μετάβασης των «νομίμων προσφύγων» προς την Ειδομένη. Κι όμως σχέδιο δεν υπήρξε. Οι πρόσφυγες μεταφέρθηκαν με λεωφορεία, εγκαταλείφθηκαν στο ανοιχτό πεδίο του σταθμού «Πλάζα» και η συνέχεια είναι γνωστή.
Είναι φανερό πλέον σε όλους πλην της κυβέρνησης ότι η Ελληνική Αστυνομία έχει παραμεριστεί από τη διαχείριση ζητημάτων που άπτονται της δικής της ευθύνης. Και είναι αποκαρδιωτικό να διαπιστώνει κανείς ότι ουσιαστικά η Αστυνομία παροπλίστηκε αν και είναι η μόνη που δύναται να αντιμετωπίσει τέτοια ζητήματα.
Ενόψει της έτι περαιτέρω επιδείνωσης της κατάστασης το Μαξίμου πέραν της πολιτικής αντιμετώπισης του τεράστιου θέματος, οφείλει να αναθεωρήσει την πολιτική του σε ότι αγορά την εμπλοκή της Ελληνικής Αστυνομίας.
Με ένα λόγο: Αφήστε τους να κάνουν τη δουλειά τους. Αλλιώς σε λίγο θα «θερίζει τις θύελλες»  που και η ίδια «έσπειρε».