Ο Σύλλογος Δυτικού Πόντου: «ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΚΑΡΑΒΑΓΓΕΛΗΣ» του Κιλκίς, στον οποίο προίσταται ο διακεκριμένος δικηγόρος Θεόδωρος Παυλίδης πραγματοποίησε από 3-9 Ιουνίου 2014, ταξίδι – προσκύνημα στην Ιώνια γη της Μικράς Ασίας, στα δυτικά Μικρασιατικά παράλια, στην Ανατολική άκρη του Αιγαίου.
Ένα τόπος γεμάτος καημό και νοσταλγία. Φωτοδότρα Ιώνια γη, Φεγγοβολούσα γη του αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού. Πατρώα γη των Ποντίων.
Απ’ εδώ οι Μιλήσιοι, Εφέσιοι, και Φωκκαείς, αποίκησαν – έχτισαν τον Πόντο και πολλά άλλα μέρη της Μεσογείου και του Ευξείνου Πόντου.
Η γη της Ιωνίας, στάθηκε μάνα σπουδαίων ανδρών. Μια Ελλάδα, που πόνεσε και δάκρυσε, ταπεινώθηκε χωρίς να χάσει ποτέ την αξιοπρέπειά της, που τούρκεψε, αλλά δεν έπαψε στιγμή νάναι Ελληνική.
Κάθε λαός στο ξεδίπλωμα της ιστορίας του χρόνου, χρεώνεται με μοιραία λάθη. Το δικό μας ιστορικό λάθος, υπήρξε ο αφανισμός των Ελλήνων της Μ. Ασίας. Λάθος που πληρώθηκε και πληρώνεται ακριβά, όσο τα δάκρυα παραμένουν ακόμα στεγνά και οι μνήμες νωπές στο μυαλό μας. Δεν πρέπει να θυμόμαστε την Ιωνία, σαν τόπο μοναχά, όπως μια ανοιχτή πληγή πόνου για την εθνική μας ιστορία. Αυτός ο φωτοδότης τόπος του Ελληνισμού, στάθηκε τόπος όπου οι Έλληνες, διέπρεψαν, δημιούργησαν, μεγαλούργησαν. Η γη τους στάθηκε μάνα σπουδαίων ανδρών. Αυτόν τον τόπο των γραμμάτων, της τέχνης και του Χριστιανισμού έχουμε χρέος να κρατήσουμε ζωντανό στη μνήμη μας. Τον άλλο τόπο του πόνου και του ξεριζωμού, ας τον κρατήσουμε κλειδωμένο σε κάποια συρτάρια της ιστορικής μας μνήμης, σαν ένα κακό όνειρο που τάραξε τον ύπνο μας και έφυγε.
Φωτοδότρα Ιωνία γη, ευνοημένη από την φύση, παράγει πλούσια όλα τα είδη της ανθρώπινης διατροφικής αλυσίδας. Οι απαράμιλλες φυσικές ομορφιές της, μας προκαλούν να την ανακαλύψουμε.
- Όλον τον κόσμο κι’ αν γυρνώ, μόνον ετούτον αγαπώ (Γ. Σεφέρης).
- Δεν έχουμε πολλές μνήμες από σένα Αϊβαλί, όμως σε κουβαλάμε μέσα μας, όπως το χώμα την ρίζα που την τρέφει (Φ. Κόντογλου)
ΤΡΟΙΑ: ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ: Εδώ εκτυλίχθηκε, ένα από τα ωραιότερα δράματα της Ελληνικής Μυθολογίας. Η άλωση της Τροίας από τους Αχαιούς, για την ωραία Ελένη. Μας θυμίζει τα λόγια του Έκτωρα προς την σύζυγό του Ανδρομάχη, όταν αυτή παρότρυνε – συμβούλευε να προσέχει στην μάχη:
Το γνωρίζω ναι, το προλέγει η ψυχή μου, ότι θα χαθεί η πατρίς και ο σεβαστός μου πατήρ Πρίαμος, εσένα θα σε πάρουν αιχμάλωτη, για να κουβαλάς νερό με την υδρία στους Αχαιούς.
Αγαπητή μου Ανδρομάχη, στον Άδη δεν μπορεί να με στείλει κανείς, αν δεν έρθει η ώρα μου, ο άνθρωπος είτε γενναίος είναι, είτε δειλός δεν δύναται να αποφύγει ότι γράφει η μοίρα του.
ΣΜΥΡΝΗ, η πρωτεύουσα του ασιατικού Ελληνισμού. Εδώ μεγαλούργησε ο αρχέγονος ελληνικός πολιτισμός. Τα κτίσματα και τα δημόσια κτήρια μαρτυρούν το Ελληνικό στοιχείο. Φώκαια, Έφεσσός, Μίλητος, Αλικαρνασσός, νοσταλγικοί τόποι της πατρίδος μας χάθηκαν στο διάβα του χρόνου. Κακώς, κάκου ρημάξανε, μια παλαιά τους κυνήγησε κατάρα.
Η Σμύρνη μάνα καίγετα… καθισμένος στην ταράτσα του 9ου ορόφου ξενοδοχείο «Aksan», σιγοτραγουδώ: Τα Σμυρναιϊκα τραγούδια ποιος σου τα μάθε, να τα λές και να δακρύζεις της καρδιάς μου αητέ.
Δυστυχώς, σαν λαός, έχουμε πολλά προτερήματα και όχι λιγότερα ελαττώματα, έχουμε: από ΛΕΩΝΙΔΕΣ μέχρι ΕΦΙΑΛΤΕΣ.
Όλος αυτός ο πόνος, δεν μπορεί να μετουσιώσει «ευσεβείς» πόθους, θα ήταν ουτοπία, ένα κακό συναπάντημα.
Το ποθητό αύριο, αργεί πολύ, η ελπίδα μου, δεν θέλω να κάνει φτερά, γιατί φοβάμαι μην πετάξει και την χάσω.
Η ζωή μας είναι ένα ταξίδι, ένα βιβλίο ιστορίας, όποιος δεν ταξιδεύει, μένει στάσιμος στην πρώτη σελίδα.
Η Ιώνια γη, που επισκεφθήκαμε είναι ένας τόπος, που αν τον αγαπήσεις μια φορά, σε σημαδεύει για πάντα!
