Κεντρικός ομιλητής στην εκδήλωση θα είναι ο βουλευτής Κιλκίς Γιώργος Γεωργαντάς.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει στις 7 π.μ. Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου και Ειρήνης Χρυσοβαλάντου Ισώματος.
Στις 11 π.μ. θα αναπεμφθεί επιμνημόσυνη δέηση και στη συνέχεια στην πλατεία της κοινότητας θα γίνει κατάθεση στεφανιών και εκφώνηση του πανηγυρικού της ημέρας από τον κ. Γεωργαντά.
Η εκδήλωση θα ολοκληρωθεί με μακεδονικούς χορούς από το χορευτικό συγκρότημα του Πολιτιστικού Συλλόγου «Παίονες» της Γουμένισσας.
Η ζωή και η δράση του Μακεδομάχου
Ο Καπετάν Ράμναλης γεννήθηκε το 1885 στα Ραύνα (Ίσωμα) του Κιλκίς. Το όνομά του ήταν Ιωάννης Βίλλιογλου και ήταν γιος του Δημήτρη και της Δόμνας. Όταν ήταν 17 ετών οι γονείς του κι ένας θείος του δολοφονήθηκαν από τους Βούλγαρους κομιτατζήδες.
Το Φθινόπωρο του 1904 ο Ράμναλης βρισκόταν στις Σέρρες όπου είχε προκληθεί μεγάλη αναστάτωση της ελληνικής κοινότητας καθώς ένας έμπορος είχε νοικιάσει τμήμα του σπιτιού του στο βουλγαρικό κομιτάτο για να χρησιμοποιηθεί ως σχολείο. Ο νεαρός τότε Ράμναλης μαχαίρωσε θανάσιμα τον έμπορο και κατέφυγε στο ελληνικό προξενείο στη Θεσσαλονίκη, όπου βρήκε άσυλο και ζήτησε να ενταχθεί σε κάποιο ένοπλο σώμα.
Αρχικά τοποθετήθηκε ως οπλίτης στο σώμα του Ιωάννη Σακελλαρόπουλου (Ζήρια) που δρούσε στην Καλλίνδρια έχοντας ως καταφύγιο τα εδάφη του ντόπιου γαιοκτήμονα Χαρίση.
Λίγο αργότερα το σώμα αυτό έγινε αντιληπτό από τις οθωμανικές αρχές και μετά από συμπλοκή διαλύθηκε με την πλειοψηφία των μελών του να σκοτώνονται ή να αιχμαλωτίζονται. Μεταξύ όσων διέφυγαν ήταν ο Γιάννης Ράμναλης που μεταμφιέστηκε σε χωρικό και επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη.
Την ίδια χρονιά με εντολή του εθνικού κέντρου συγκρότησε ολιγομελή ένοπλη ομάδα που έδρασε στις περιοχές Λαγκαδά, Βερτίσκου και λαχανά. Πραγματοποιούσαν συχνές επιδρομές σε βουλγαρικούς στόχους και κατάφεραν, με την κάλυψη της αγροτικής τους ιδιότητας, να εξοντώσουν αρκετούς ενόπλους και επιφανείς άοπλους υποστηρικτές υοθ βουλγαρικού κομιτάτου. Το 1907 προέβαλλαν επιτυχώς τη Ζάροβα που ήταν σημαντικό κέντρο των Βουλγάρων ενόπλων της περιοχής, ενώ τον Αύγουστο του 1908 ο Ράμναλης απέφυγε δολοφονική απόπειρα εναντίον του στην ίδια τοποθεσία. Με τη δράση του ο Ράμναλης κατάφερε την φυγή από την ίδια περιοχή του Τούρκου λήσταρχου Χαλίλ Τσαούς.
Με την επανάσταση των Νεότουρκων το 1908 και την χορήγηση γενικής αμνηστίας ο Γιάννης Ράμναλης παρέδωσε τα όπλα αλλά μετά από μικρό διάστημα όταν οι Νεότουρκοι ξεκίνησαν διωγμούς κατά των Ελλήνων φυγαδεύτηκε στην Αθήνα. Εκέι τελείωσε το Σχολαρχείο και προσπάθησε να εγγραφεί στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Το 1912 διέκοψε τις σπουδές του, επέστρεψε στη Μακεδονία και ανασυγκρότησε το σώμα του λαμβάνοντας μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους πολεμώντας κατά των τουρκικών και βουλγαρικών στρατευμάτων.
Μετά την απελευθέρωση της Μακεδονίας το ελληνικό κράτος παραχώρησε στον Γιάννη Ράμναλη αγροτική έκταση στα Λαγκαδίκια Θεσσαλονίκης όπου και εγκαταστάθηκε. Έκανε οικογένεια και απέκτησε ένα γιο, τον Δημήτρη και μια κόρη, τη Δόμνα. Απέκτησε μεγάλη περιουσία από την εκμετάλλευση των χωραφιών του με αποτέλεσμα να γίνει στόχος ληστών. Στις 5 Δεκεμβρίου 1923 δέχτηκε επίθεση από συμμορία ληστών και τραυματίστηκε θανάσιμα.
Στη γενέτειρά του το Ισωμα ανεγέρθηκε η προτομή του από τον Πολιτιστικό Σύλλογο του χωριού που φέρει και το όνομά του.
