Η προκλητική σπατάλη δεκάδων χιλιάδων ευρώ ετησίως συνεχίζεται στο Κιλκίς με την πληρωμή ενοικίων για τη στέγαση δημόσιων υπηρεσιών την ίδια ώρα που υπάρχουν ολόκληρα κτήρια, κυριότητας του Δημοσίου, που παραμένουν κενά και καταστρέφονται από την αχρησία.
Παραμένει μνημειωδώς παράλογη η καταβολή ενοικίων για στέγαση π.χ. της υπηρεσίας της Επιθεώρησης Εργασίας όταν το ίδιο το Υπουργείο όπου ανήκει η εν λόγω υπηρεσία, το Υπουργείο Εργασίας δηλαδή, έχει στην κυριότητά του δια της Εργατικής Εστίας  εδώ και χρόνια ένα τριόροφο κτήριο παντελώς κενό και χωρίς καμιά λειτουργική χρήση!
Την ίδια ώρα το Υπουργείο υγείας ενοικιάζει ιδιωτικό χώρο για τη στέγαση του ΕΟΠΥΥ ενώ υπό την ευρύτερη έννοια του Δημοσίου και η Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς καταβάλλει ενοίκια χιλιάδων ευρώ ετησίως για τη στέγαση της δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
Κι όλα αυτά συμβαίνουν με την πολιτική ηγεσία του τόπου να διατείνεται ότι περιορίζει τις σπατάλες, αλλά στην πράξη αδιαφορεί προκλητικά.
Αποτελεί μνημείο πολιτικού παραλογισμού εξάλλου η απάντηση που έδωσε ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Αντώνης Μανιτάκης σε αναφορά του ανεξάρτητου βουλευτή Θεόδωρου Παραστατίδη όταν προ μηνών έθεσε το ζήτημα της προκλητικής σπατάλης επικαλούμενος την περίπτωση του τριόροφου κτηρίου της Εργατικής Εστίας.
Η απάντηση του κ. Μανιτάκη ήταν πως «δεν είναι θέμα του υπουργείου» χωρίς καν να παραπέμψει είτε την αναφορά είτε τον ερωτώντα βουλευτή στο αρμόδιο υπουργείο. Ωσάν η εξοικονόμηση χρημάτων και η νοικοκυροσύνη στο Δημόσιο να μην αποτελούν συνολική ευθύνη της κυβέρνησης.
Σημειώνουμε ότι ο αντιπεριφερειάρχης Χρήστος Γκουντενούδης είχε ζητήσει προ καιρού από τον ΟΑΕΔ (στον οποίο περιέρχεται η Εργατική Εστία) το κτήριο της εν λόγω υπηρεσίας στο Κιλκίς για να εξοικονομήσει τα ενοίκια των υπηρεσιών του που σήμερα λειτουργούν σε ιδιωτικούς χώρους. Ωστόσο η απάντηση που έλαβε ήταν αρνητική τότε διότι ο ΟΑΕΔ δεν γνώριζε ακόμα τι έχει παραλάβει από την Εργατική Εστία! Ενώ το ακόμα χειρότερο είναι πως θα ζητηθεί και αντίτιμο για την παραχώρηση της χρήσης τους!
Σε αυτό το σκηνικό πολιτικού παραλογισμού θα ήταν ίσως ενδεδειγμένη η οδός της αναζήτησης ποινικών και αστικών ευθυνών από όσους διοικούν τους φορείς εκείνους που διαθέτουν αστικά ακίνητα – όπως το τριόροφο της Εργατικής Εστίας- και δεν ενδιαφέρονται για το δημόσιο συμφέρον ή μάλλον με τις πράξεις τους ζημιώνουν το Δημόσιο. Και είναι ίσως η οδός αυτή η μόνη που μπορεί να συνετίσει και να τιμωρήσει όσους «κάνουν μνημόσυνα με ξένα κόλλυβα».
Ποιος θα το τολμήσει όμως;