espa pkm

Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2026, 6:26:53 πμ
Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2025 08:46

Ο πρώτος Αγιασμός

του Μάκη Ιωσηφίδη.

Ακούω τα νέα στην τηλεόραση και αίφνης μια είδηση με ταρακουνά: ‘’Μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, χτύπησε το κουδούνι σήμερα σε όλα τα σχολεία της χώρας  για την έναρξη των μαθημάτων με τον καθιερωμένο Αγιασμό’’.

Προβάλλονται οι πρώτες εικόνες και από κάποιο σημείο και μετά, έκλεισα τα μάτια. Το μυαλό μου ταξίδεψε πολλά χρόνια πίσω ξαναζωντανεύοντας άλλες εικόνες καταχωνιασμένες σε κάποια γωνιά του νου.

Αρχές Σεπτέμβρη του 1978. Βλέπω τον εαυτό μου, εικοσιτετράχρονο παλικαράκι να διαβαίνει την πόρτα του αύλειου χώρου του Δημοτικού σχολείου Άνω Θεοδωρακίων του Κιλκίς. Είμαι ο νεοδιορισμένος δάσκαλος που ήρθε από την πολύβουη Θεσσαλονίκη για να αρχίσει την διδακτική πορεία του γιομάτος όνειρα, οράματα και όρεξη για προσφορά.

Βλέπω το χωριό, σκαρφαλωμένο στις πλαγιές των Κρουσίων, μέσα στη μάνα φύση να αγναντεύει αγέρωχα τον κάμπο της Βάθης.

Τα μαθήματα δεν έχουν αρχίσει ακόμα. Μονοθέσιο το σχολείο και βλέπω τους εννιά μαθητές μου να έρχονται να με γνωρίσουν. Καθαρίζουμε το σχολείο με τη βοήθεια των γονιών για να είναι έτοιμο για τον Αγιασμό και την έναρξη της σχολικής χρονιάς.

Βλέπω τον εαυτό μου να μπαίνει στο μοναδικό καφενείο του χωριού και οι γέροντες κατά πλειοψηφία θαμώνες να σηκώνονται και να μου προσφέρουν την καρέκλα τους. Παραγγέλνω τον καφέ μου στον κυρ Αχιλλέα τον καφετζή και τσακίζονται όλοι για το ποιος θα τον κεράσει. Αισθάνομαι άσχημα. Ένα παιδαρέλι εγώ και όλοι αυτοί οι σεβάσμιοι γέροντες με τα πρόσωπα χαρακωμένα από την σκληρή ζωή τους να δείχνουν τέτοιο σεβασμό στο πρόσωπό μου. Η ευθύνη μέσα μου μεγαλώνει.

Το χωριό έχει εκκλησία αλλά δεν έχει ιερέα. Μια Κυριακή στις τρεις ιερουργεί στην εκκλησία ο ιερέας των Κάτω Θεοδωρακίων. Είναι ο παπα-Συμεών με τον οποίο συνεννοούμαι για την ώρα του Αγιασμού.

Και έρχεται η ώρα για τον πρώτο μου Αγιασμό. Βλέπω τη φύση στολισμένη με τα φθινοπωρινά της χρώματα. Τα παιδιά με τις σχολικές τους ποδιές με τα άσπρα γιακαδάκια και οι γονείς με τα καλά τους ρούχα. Ο παπα-Συμεών μάς ευλογεί και μάς αγιάζει με τον βασιλικό. Ρίγη συγκίνησης με πλημμυρίζουν στο ξεκίνημα της πορείας μου στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση.

Από τότε πήρα μέρος σε άλλους τριάντα έναν Αγιασμούς. Όλους τους θυμάμαι με συγκίνηση. Εκείνος όμως, ο πρώτος Αγιασμός παραμένει ανεξίτηλα χαραγμένος στην καρδιά μου. Όπως όλα τα πρώτα στη ζωή μας…