Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης.

Δάσκαλος – Συγγραφέας

Με αφορμή την ταινία ο Καποδίστριας του Σμαραγδή, ας θυμηθούμε κάποιες αλήθειες, που έχουν αποσιωπηθεί από την επίσημη Ιστορία.

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης.

Ο Τάσος μπαίνει στο νεκροταφείο του χωριού του. Από την πόλη που ζει, ήρθε στο ορεινό χωριό του για ν’ ανάψει ένα κεράκι στη μνήμη των γονιών του που αναπαύονται εκεί.

Γράφει ο Θεοφύλακτος Παγλαρίδης.

Νεοδημοκράτης δεν είμαι και δεν υπήρξα ποτέ. Αλλά ετούτο το καραγκιοζιλίκι του περασμένου Σαββάτου με 3-4 αγρότες από την Πέλλα να ρίχνουν άχυρα στην είσοδο του πολιτικού γραφείου του Γιώργου Γεωργαντά στο Κιλκίς ως -ντεμέκ- ύψιστη πράξη αντίστασης στην κυβέρνηση είναι απολύτως ενδεικτική της υποβαθμισμένης ποιότητας της πολιτικής μας ζωής.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης

Εκπαιδευτικός - συγγραφέας

Ο χρόνος κυλά με την ταχύτητα που του δίνουν τα γεγονότα. Αυτά τον ορίζουν κι αυτά τον προσδιορίζουν. Χωρίς αυτά θα ήταν κενός, σαν άδειο ποτήρι.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης,

Δάσκαλος - Συγγραφέας.

Λόγος και έρως στην ελληνική γλώσσα είναι ένα και το αυτό. Και τούτο γιατί το αρχαίο ρήμα λέγω στον μέλλοντα γίνεται «ερώ», από όπου και η λέξη έρως.

Γράφει η Ιωάννα Παγλαρίδου.

Η πρόσφατη ανακοίνωση της υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνας Μιχαηλίδου, για την επέκταση του επιδόματος μετεγκατάστασης έως 10.000 ευρώ σε έξι ακόμη Περιφερειακές Ενότητες, έφερε ξανά στο προσκήνιο μια διαχρονική συζήτηση. Μπορεί μια επιδοματική πολιτική να αντιμετωπίσει τα βαθιά, δομικά προβλήματα των ακριτικών περιοχών και το δημογραφικό; Ή απλώς ανακουφίζει προσωρινά, χωρίς να λύνει τίποτα;

Το μέτρο, που αφορά πλέον όσους επιλέγουν να μετακομίσουν σε Δράμα, Κιλκίς, Σέρρες, Φλώρινα, Πέλλα και Καστοριά, παρουσιάζεται ως εργαλείο ενίσχυσης της περιφέρειας. Όμως, όταν μια οικονομική ενίσχυση χορηγείται ανεξαρτήτως εισοδήματος, γεννά εύλογα ερωτήματα. Πώς μπορεί να θεωρείται κοινωνική πολιτική ένα επίδομα που δίνεται με τον ίδιο τρόπο σε έναν 30χρονο που επιστρέφει στο χωριό του με πλήρη οικονομική άνεση και σε έναν άλλον που δίνει καθημερινή μάχη για να θρέψει τα παιδιά του;

Γράφει ο Τάσος Ναούμης  Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.   

Δεν είναι πρωτότυπο αυτό που συμβαίνει στην χώρα.  Αγρότες απαγορεύουν την είσοδο και έξοδο από τα σύνορα, σταματούν την λειτουργία  αεροδρομίων, απαγορεύουν την πρόσβαση σε λιμάνια,  απαγορεύουν την χρήση  σηράγγων στους αυτοκινητοδρόμους, καταργούν την πληρωμή στα διόδια και ακινητοποιώντας τα φορτηγά, παραλύουν το εμπόριο.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης

Δάσκαλος - Συγγραφέας.                                        

Η διαφορά ανάμεσα στην εκπαίδευση και τη μόρφωση είναι τεράστια. Εκπαίδευση μπορούμε να δώσουμε και σ’ ένα ζώο του τσίρκου. Παιδεία όμως δεν μπορούμε να του δώσουμε.

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης.

ΕΙΚΟΝΑ ΠΡΩΤΗ

1912-13. Στον πρώτο Βαλκανικό πόλεμο ρέει άφθονο το νεανικό αίμα Ελλήνων, Βουλγάρων και Τούρκων. Φονικές μάχες ανάμεσα σε Βούλγαρους και Τούρκους για την κατάληψη της Αδριανούπολης και τον έλεγχο της Ανατολικής Θράκης.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης

Δάσκαλος - συγγραφέας

Ας  πάρουμε την αρχαία λέξη διδάσκαλος, του ανθρώπου δηλαδή που χτίζει γέφυρες για να διαβεί ο μαθητής του απέναντι, περνώντας πάνω από το ποτάμι της ζωής.