Γράφει ο Δημήτριος Σιλιόγκας MSc MBA

Αναλυτής Πληροφοριακών Συστημάτων 

Υπάρχει μια παλιά πεποίθηση ότι η γνώση σώζει. Ότι όσο περισσότερο μαθαίνει ο άνθρωπος, όσο περισσότερο εξελίσσεται η επιστήμη και η τεχνολογία, τόσο περισσότερο απομακρύνεται από τα λάθη του παρελθόντος. Αν αυτό ήταν αλήθεια, τότε ο 21ος αιώνας θα έπρεπε να είναι η πιο λογική εποχή στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Του Παναγιώτη Αδάμου.

Η συζήτηση για την επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση έχει ήδη ξεκινήσει, αλλά κινδυνεύει, για ακόμη μία φορά, να εξελιχθεί ερήμην των πολιτών. Σαν μια τεχνική διαδικασία ειδικών, που αφορά μόνο τους μυημένους.
Κι όμως, το Σύνταγμα δεν είναι ένα κείμενο για νομικές βιβλιοθήκες. Είναι το συμβόλαιο της πολιτικής μας συμβίωσης. Είναι αυτό που καθορίζει πόση δύναμη έχει ο πολίτης και πόση εξουσία συγκεντρώνεται στα χέρια λίγων.

Γράφει ο Μαυρογόνατος Ευάγγελος.

Αφιερωμένη αυτή η ιστορική αναδρομή,  σε αυτούς που διάβηκαν τους δικούς τους δύσκολους καιρούς, όμως βγήκαν νικητές και μας χάρισαν μια διπλάσια και ελεύθερη Ελλάδα.  Πέρασαν  από τότε 113 χρόνια, και εμείς σήμερα διαβαίνουμε τους δικούς μας δύσκολους καιρούς.  

Γράφει η Χριστίνα Θ. Παυλίδου.

Δικηγόρος - Διαμεσολαβήτρια

Σε μια μικρή κοινωνία όπως η δική μας, η διαμεσολάβηση δεν μπορεί να αποτελεί καταναγκασμό, παρά μόνο ένα εργαλείο συνεννόησης που αξίζει να χρησιμοποιούμε όταν οι συνθήκες είναι ώριμες.

Γράφει ο Ευάγγελος Μαυρογόνατος.

21 Ιουνίου 2026. Φέτος συμπληρώνονται 113 χρόνια από την ημέρα που το Κιλκίς είναι ελεύθερο,  113 χρόνια από τη διπλή τριήμερη εκείνη επική μάχη Κιλκίς - Λαχανά μια από τις ενδοξότερες αλλά φονικότερες μάχες της νεότερης Ιστορίας μας.

Με τη λήξη της εκπαιδευτικής χρονιάς, οι μαθητές και οι μαθήτριες του Α’ Δημοτικού Σχολείου Γουμένισσας, με μια πανέμορφη τελετή στον αύλειο χώρο του σχολείου, μας χάρισαν όμορφες στιγμές, γεμάτες κέφι, ζωντάνια και αισιοδοξία.

Με ευρηματικά παιχνίδια, αγωνίσματα και δράσεις απέδειξαν για ακόμη μία φορά πως τα παιδιά αποτελούν την πιο φωτεινή ελπίδα του τόπου μας.

Γκαπ…γκουπ… γκαπ…γκουπ… γκαπ…γκουπ…

Φίλοι μου, είμαι σίγουρος ότι ακούτε αυτούς τους ήχους αλλά δεν ξέρετε από πού έρχονται και γιατί. Εγώ ξέρω αλλά δεν σας το αποκαλύπτω τώρα για να σας κρατήσω σε αγωνία. Θα σας το αποκαλύψω στο τέλος.

Η ομιλία μου στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ στις 6/6/2026 που δεν πρόλαβα να διαβάσω

"Συντρόφισσες και σύντροφοι

Ζούμε μια πρωτόγνωρη κατάσταση που μπορεί να μην είναι 100% πολιτική, αλλά σίγουρα 100% αχαρτογράφητη που δημιουργεί πολλά ερωτηματικά και ανάμεικτα συναισθήματα.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης

Εκπαιδευτικός-συγγραφέας

 Στην ερώτηση: Ποιο από τα δύο είναι πιο σημαντικό η ηθική ή η πολιτική, η άποψή μου γέρνει σαφώς υπέρ της ηθικής. Χωρίς ηθική, και το καλύτερο πολιτικό μυαλό δεν ωφελεί το κοινωνικό σύνολο.  Η ηθική είναι για την πολιτική ό,τι είναι η ψυχή για τον άνθρωπο. Πολιτεία χωρίς ηθική μεταλλάσσεται σε εγκληματική κοινωνία.

Ό,τι είναι το  Μαρακάνα είναι για αγώνες ποδοσφαίρου στη Βραζιλία, είναι και η Ευρώπη  για τους Παγκόσμιους Πολέμους ως τώρα. Ιδιαίτερα τώρα που η Ε.Ε. κυβερνάται από μια  φιλοπόλεμη κλίκα, που την αποτελούν ο Μερτς, η Ούρσουλα, ο Μακρόν και η Κάγιας, συνεπικουρούμενοι  από τον Στάρμερ και  τον Ζελένσκι.

Η Ε.Ε. ακολουθεί μια ιανοκέφαλη πολιτική. Ενώ  δηλαδή αντιτίθεται στη  θανατική ποινή που εφαρμόζεται στο Ιράν ή αλλού  - και σωστά- αντιτίθεται,  σιωπά για την ποινή θανάτου, η οποία προβλέπεται σε 27 Πολιτείες της Αμερικής!  Κι ενώ καταδικάζει την επέμβαση  μιας χώρας σε μια άλλη -και πάλι σωστά- δεν βγάζει τσιμουδιά για την Αμερική, που εισβάλλει σε μια ανεξάρτητη και κυρίαρχη χώρα και της αρπάζει τον ηγέτη της,  για να τον δικάσει στη χώρα της! 

Τελευταία η μεγαλύτερη αυτή δημοκρατία του κόσμου, όπως θέλει να λέγεται έχει βομβαρδίσει μέχρι καταστροφής το Ιράν, μαζί με το Ισραήλ! Ο λαός του Ιράν άντεξε ωστόσο στις πιέσεις που δέχτηκε και δεν έπεσε στην παγίδα να προκαλέσει αναταραχές, για να ρίξει την κυβέρνηση της χώρας του, όπως νόμιζαν πολλοί στη  η Δύση. Κι ως παλιός πολιτισμός  που είναι το Ιράν (Περσία) στήριξε την ηγεσία της πατρίδας του, απέναντι στον κοινό εχθρό.   

Εδώ στα καθ’ ημάς, ο Σύριζα ήρθε και πέρασε σαν καινοφανής αστέρας (γνωστός ως νόβα ή nova), αφού μετά από λίγα χρόνια διαλύθηκε «εις τα εξ ων συνετέθη».   Το ίδιο και η  Νέα Αριστερά,  έτοιμη να ενταχθεί στην ΕΛΑΣ του Τσίπρα, όπως και όλος σχεδόν ο Σύριζα.  

Στον κατακερματισμένο χώρο της Αριστεράς, αυτοί που απέκλεισαν τον δημοκρατικά εκλεγμένο τους πρόεδρο στο «μπουζουξίδικο» πραξικοπηματικά, για να σώσουν  τον Σύριζα  από το "Αμερικανάκι" τον εγκαταλείπουν τώρα ομοθυμαδόν ακολουθώντας την προτροπή «ο σώζων εαυτόν σωθήτω. Άλλαξε ο Μανωλιός  κι έβαλε τα ρούχα αλλιώς, αφού στην ουσία γίνεται επανασυγκόλληση του  Σύριζα, με διαφορετικό όνομα και με νέα πρόσωπα στην ηγεσία!  

 Τα πάλαι ποτέ  παλλαϊκά συνθήματα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο»  και   «δολοφόνοι των λαών Αμερικανοί»,  έγιναν παρελθόν και για την Αριστερά, απ’ όταν έγινε κυβέρνηση.  Οι συμφωνίες για  τη παραχώρηση βάσεων στους Αμερικανούς επεκτάθηκαν χρονικά επί Σύριζα. Χώρια που παραχωρήθηκε στους Αμερικανούς  και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης από την πρώτη φορά Αριστερά!

Η Νέα Δημοκρατία ή επί το ορθότερο το «σημιτικό Μαξίμου» οδήγησε τη χώρα στο μη παρέκει στα πιο σημαντικά ζητήματα της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής. Κι αυτό δεν το λέω εγώ. Το λέει ο Σαμαράς, το λέει  και ο Καραμανλής. Δύο πρώην πρόεδροι και πρωθυπουργοί της Νέας Δημοκρατίας! 

Δεν είναι πια χρεοκοπημένη μόνο η οικονομία στη χώρα μας, ένεκα μνημονίων, αλλά και η Δημοκρατία και η Δικαιοσύνη.  Έχουν απαξιωθεί τόσο πολύ στα μάτια της κοινωνίας, σε σχέση με το έγκλημα των Τεμπών, των παρακολουθήσεων  με το ισραηλινό πρεντάτορ,  και το φαγοπότι στον ΟΠΕΚΕΠΕ, έτσι ώστε η εμπιστοσύνη του λαού για τους δύο παραπάνω θεσμούς έχει τραυματιστεί ανεπανόρθωτα.

Ο επανελθών Τσίπρας με την ΕΛΑΣ  δείχνει να ακολουθεί την ταχτική του Ανδρέα Παπανδρέου. Φέρεται, κινείται και μιλά κατά τον ίδιο τρόπο.  Ξεχνά όμως ότι ο Ανδρέας ήταν με τον Αραφάτ και τον Λαό της Παλαιστίνης κι όχι με το Ισραήλ, για το οποίο και τα ΜΜΕ σιωπούν στις μέρες μας!