Έχουμε έναν πρώην πρόεδρο κόμματος της Ανανεωτικής Αριστεράς που έγινε κυβέρνηση και μετά από δυο ήττες παραιτείται και αυτοαπομονώνεται.
Παρακολουθεί σιωπηλός τον πολιτικό εκφυλισμό του κόμματός του με το ατύχημα Κασσελάκη και όταν αποφασίζει να μιλήσει στέλνοντας email στο Συνέδριο του Φεβρουαρίου του 2024 δεν βρίσκει την ανταπόκριση που θα ήθελε.
Τότε αποφασίζει να ασχοληθεί με έναν γενικευμένο αναστοχασμό των μέχρι τότε πεπραγμένων. Αυτό που καθιερώθηκε ατυχώς να το ονομάζουν κάποιοι rebranding παραπέμποντας περισσότερο σε βιομηχανικό προϊόν παρά σε ενεργό πολιτικό.
Το αποτέλεσμα του rembranding κατέληξε στην Ιθάκη και στη συνέχεια στην ΕΛ.ΑΣ.
Η απήχηση της 18μηνης αυτής πορείας εντυπωσιακή. Ο κόσμος της Κεντροαριστεράς, και του ΣΥΡΙΖΑ ειδικότερα, με το καλημέρα τον αναγόρευσαν ως τον μόνο που μπορεί να φέρει την αλλαγή πολιτικής.
Το τοπίο όμως όπως έχει διαμορφωθεί στον χώρο μας δεν προκαλεί ικανοποίηση.
Από τη μια πλευρά έχουμε ένα οργανωμένο κόμμα, τον ΣΥΡΙΖΑ, με άξιο πρόεδρο, πανάξια κοινοβουλευτική ομάδα, όργανα, πρόγραμμα, ικανά στελέχη, και το οποίο φυλλορροεί προς ένα κόμμα του οποίου αγνοούμε τη δομή και το πρόγραμμα. Και σ’ αυτή την περίπτωση καθοριστικός παράγοντας η προσωπικότητα του Αλέξη Τσίπρα και μόνο.
Βλέποντας όλα τα δεδομένα η ακολουθητέα στρατηγική δείχνει επώδυνη.
Με κλειστά τα παράθυρα της Κουμουνδούρου στο μυαλό μου κυριαρχεί η διάσωση της ιδεολογικής μου καθαρότητας.
Με ανοιχτά τα παράθυρα στ’ αυτιά μου επικρατεί η φωνή που απαιτεί εδώ και τώρα αλλαγή της σημερινής κυβερνητικής πολιτικής. Μιας αλλαγής που δείχνει τον δρόμο της συμπόρευσης και της συλλογικής δράσης και με τον πρώην Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ.
Η εύκολη απόφαση είναι να δημιουργήσουμε ένα δικό μας ψηφοδέλτιο απέναντι στην κοινωνική απαίτηση για συνεργασία και να κρυφτούμε πίσω από τις δικές μας βεβαιότητες για να μη βλέπουμε τη θλίψη στα μάτια του χειμαζόμενου Έλληνα πολίτη από τη χειρότερη κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης.
Η δύσκολη απόφαση είναι να υπερασπιστούμε την ιδεολογία μας στο πεδίο της εφαρμοσμένης πολιτικής όπου, παράλληλα με τον στόχο της αλλαγής κυβερνητικής πολιτικής μέσα από συμπαράταξη, θα πρέπει να είμαστε σε διαρκή ετοιμότητα να εμποδίσουμε τις χίλιες λέξεις μιας εικόνας της Μεταπολιτικής να σαρώσουν σύγχρονα πολιτικά προτάγματα και αξίες μισού και πλέον αιώνα.
Προτιμώ τη δύσκολη απόφαση και συστρατεύομαι με τον Πρόεδρο Σωκράτη Φάμελλο."
Χρήστος Σπίγκος
