Του Αναστάσιου Αμανατίδη.

Για τον προθάλαμο, ή την αίθουσα αναμονής του ιατρείου συνήθως δεν αγόραζα περιοδικά και εφημερίδες. Ό,τι αναγνώσιμο υπήρχε προερχόταν από τους ασθενείς ή τους συνοδούς τους, που μετά την πρώτη ανάγνωση και όσην ώρα περίμεναν τη σειρά τους, πολλοί τα εγκατέλειπαν στο τραπεζάκι, είτε άλλοτε πάνω στην ταραχή, ή παρασυρμένοι από την χαρά τους, ανάλογα με τη διάγνωση του γιατρού. Φυσικά εφ’ όσον παρέμεναν εκεί τα έντυπα, υπονοούνταν ότι τα υιοθετούσε και ο γιατρός!

Του Νίκου Σιάνα.

Όλοι θυμόμαστε το τι ακολούθησε και τι ειπώθηκε τις επόμενες ημέρες εκείνων των συγκλονιστικών συλλαλητηρίων – Θεσσαλονίκης και Αθήνας – για το Σκοπιανό. Προκειμένου να τα συκοφαντήσουν και να τα υποβαθμίσουν με τρόπο ελεεινό διάφοροι ενθομηδενιστές του «αριστερόστροφου φασιστικού και προοδευτικού» χώρου χαρακτήρισαν τους συμμετέχοντες στα συλλαλητήρια ακροδεξιούς και φασίστες. Ο δε πρωθυπουργός τους αποκάλεσε όχλο. Και όλα αυτά επειδή οι χιλιάδες Έλληνες τούς βροντοφώναξαν στα μούτρα να σταματήσουν το ξεπούλημα και της ιστορίας μας.

Του Αναστάσιου Αμανατίδη.

Πήρε να σκοτεινιάζει κατά την επιστροφή από το μακρινό Μελάνθιο, κάπου 25 χιλιόμετρα δρόμος ο περισσότερος χωμάτινος με πολλή σκόνη, ύστερα από μία κατ’ οίκον ιατρική επίσκεψη στο χωριό. Εδώ αξίζει να πω, ότι τα τηλεφωνήματα για ιατρική εξέταση στο σπίτι του αρρώστου, έστω και στα χωριά, τα πιο πολλά γίνονταν κατά το βραδάκι, ίσως γιατί τότε επιδεινωνόταν τα συμπτώματα, π.χ. άνοδος πυρετού, είτε διότι η επερχόμενη νύχτα φόβιζε περισσότερο και επιβάρυνε την ψυχολογία ασθενούς και οικογένειας. Είχα μαζί μου παρέα στο αυτοκίνητο και τον μεγάλο αδερφό Κυριάκο.

Από την Κωνσταντίνα Γεράκη.

Η Ειρήνη και ο Τάσος γνωρίστηκαν σε ένα καφέ ...να σημειωθεί ότι για την Ειρήνη ήταν η πρώτη φορά που πήγαινε εκεί και το συγκεκριμένο είδος μαγαζιού δεν ήταν και από τα αγαπημένα της... απλά επέμενα εγώ να πάμε μια που είχα ακούσει τα καλύτερα...

Του Θεόδωρου Βαφειάδη.

Δόθηκε στην δημοσιότητα για διαβούλευση, μετά από πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα συζητήσεων που κράτησε χρόνια, το προτεινόμενο νομοθετικό πλαίσιο που αφορά την μεταρρύθμιση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και το όνομα αυτού ΚλεισθένηςΙ

Του Αναστάσιου Αμανατίδη.

Μας αποκαλύπτει ο αγαπητός φίλος Θόδωρος Παυλίδης στις επιφυλλίδες του, ότι χαρακτηρίζω ως ‘ατυχή’ την επιλογή της 19ης Μαΐου 1919, ως ημέρας μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων από μέρους των Τούρκων (Νεοτούρκων και Κεμαλικών) και δράττομαι της ευκαιρίας να τοποθετηθώ επί αυτού.

Του Ανδρέα Μακρίδη.

Στην Άγρια Δύση της Αμερικής, πριν από 200 χρόνια γεννήθηκε ο λεγόμενος “νόμος του Λυντς”. Αφορούσε την εξωδικαστική απονομή δικαιοσύνης, με μόνη πρωτοβουλία της τοπικής κοινότητας, που μπορούσε να παίρνει το νόμο στα χέρια της κατά το δοκούν – απ' την κατάσχεση περιουσιών, μέχρι τους ομαδικούς ξυλοδαρμούς και τον θάνατο. Στα ελληνικά, αυτό ονομάζεται λυντσάρισμα – και η πιο πρόσφατη εφαρμογή του επιχειρήθηκε εναντίον του δημάρχου Θεσσαλονίκης.

Γράφει ο Παρίδης Δημήτρης, Αντιπρόσωπος - Πολιτευτής ΛΑΟΣ Κιλκίς. 

Είναι γνωστό  στο πανελλήνιο και στην Ευρώπη ότι ο  Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός δεν αποδέχτηκε ποτέ τον όρο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ  στην γείτονα χώρα.  Θυμίζω τη σεβαστή   τοπική  εφημερίδα  σας , τις δηλώσεις του Ελ.Βενιζέλου και της κ.Ντόρας Μπακογιάνη πριν τη  συμφωνία του Βουκουρεστίου, ότι συμφώνησαν όλα τα κόμματα  για σύνθετη  ονομασία  για τα Σκόπια  πλην του Λαϊκού  Ορθόδοξου  Συναγερμού και του Γιώργου Καρατζαφέρη.

Του Ανδρέα Μακρίδη. 

Τον Νοέμβριο του 2015, ο Αλέξης Τσίπρας, σε μία επίσκεψή του στην Ιερουσαλήμ, είχε γράψει στο βιβλίο επισκεπτών του Προεδρικού Μεγάρου πως "είναι μεγάλη μου τιμή να βρίσκομαι στην ιστορική σας πρωτεύουσα". Πολλοί ξαφνιάστηκαν τότε. Η Ελλάδα δεν αναγνώριζε την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ – το ίδιο και τα περισσότερα κράτη στον κόσμο.

Του Γιάννη Αλίρη.

Τις προηγούμενες ημέρες η Κυβέρνηση κατέθεσε και ψήφισε νομοσχέδιο που βελτιώνει πάρα πολύ τον τρόπο αναδοχής παιδιών που ζουν σε ιδρύματα. Δίνει λύση στο αίτημα άτεκνων ζευγαριών στην επιθυμία τους να δημιουργήσουν οικογένεια , βοηθά οικογένειες να προσθέσουν νέο μέλος και να δώσουν αδελφάκια στα παιδιά τους. Από διάστημα 5 με 6 ετών που χρειάζονταν για να γίνει μια αναδοχή τώρα θα αρκεί μόνο ένα.