Γράφει ο Ιωσηφίδης Μάκης, Δάσκαλος.

ΠΡΑΞΙΣ 1η
Στο χωριό Αμόριο δυτικά του Έβρου στη δική μας δυτική Θράκη το 1990 γεννιέται ο Γιώργος Πιστικούδης. Ο Γιώργος στο Αμόριο περνάει δύσκολα παιδικά χρόνια. Πέντε αδέλφια και φτώχεια και των γονέων που λένε. Αγροτικές δουλειές στην οικογένεια και λίγη κτηνοτροφία. Από μικράκι στα χωράφια ο Γιώργος, από μικράκι να βόσκει τα λιγοστά ζώα να βοηθήσει να βγει το πενιχρό οικογενειακό εισόδημα.

Του Νίκου Σιάνα. 

28 Ιουνίου 1914, η ώρα στο Σεράγιεβο είναι 11 και 37’ κι αυτήν ακριβώς την ώρα ένας Σέρβος πατριώτης, ο Γαβρίλο Πρίντσιπ δίνει το θανατηφόρο κτύπημα σε μια ολόκληρη εποχή. Αργά – αργά ο Πρίντσιπ βγάζει από την τσέπη του το βαρύ περίστροφο, το σηκώνει στο ύψος των ματιών του, όπως το είχε διδαχθεί στο Βελιγράδι και σκοπεύει με απόλυτη ψυχραιμία. Δύο φορές ακούγεται ένας ξερός κρότος.  Λίγα λεπτά αργότερα θα σβήσει και ο τελευταίος σπινθήρας της ζωής του Φερδινάνδου Φραγκίσκου, διάδοχου της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας.

Από την Κωνσταντίνα Γεράκη. 

Ο Μάνος και η Σοφία ζευγάρι, εδώ και τόσα χρόνια παντρεμένοι και εμπλεκόμενοι σε μια ρουτίνα που και η βύθιση του Τιτανικού δεν θα ήταν ικανή να την ταράξει...
Δουλειά, σπίτι και υποχρεώσεις... πολλές όμως!! Ένα στεγαστικό πιο κόκινο και από ώριμη ντομάτα, τρία παιδιά που στο καθένα ένα θέλω υπάρχει στην αρχή κάθε πρότασης και ένας σκύλος που κι εκείνος θέλει την βόλτα του μες τα μαύρα μεσάνυχτα...
Η Μαρία το δεξί χέρι του Μάνου στο γραφείο... Έξυπνη, με κορμί που κολάζει και Άγιο και με μπόλικο θαυμασμό προς τον προιστάμενό της...

Του Ανδρέα Μακρίδη. 

Η εικόνα του συνδικαλιστή της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ να πατάει στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη με ένα κομπολόι στο χέρι, έκανε το γύρο του διαδικτύου και εξέθεσε την συνδικαλιστική οργάνωση. Πρόκειται αδιαμφισβήτητα για μια αλγεινή εικόνα που επισκιάζει την ουσία της διεκδίκησης της ΓΕΝΟΠ να μην ιδιωτικοποιηθούν μονάδες λιγνίτη στη Μεγαλόπολη, τη Φλώρινα και την Πτολεμαΐδα, και παραπέμπει στα στερεότυπα του “βολεμένου υπαλλήλου του Δημοσίου”, του “τεμπέλη συνδικαλιστή”, του παρακμιακού “νεοέλληνα” που ζει χωρίς αρχές, αξίες και ιερά.

Του Αναστάσιου Αμανατίδη. 

Ήταν τα πρώτα χρόνια που άνοιξα ιατρείο στο Κιλκίς επί της οδού Γεωργίου Καπέτα 14. Στα λίγα χρόνια που προηγήθηκαν, είχα γίνει αρκετά γνωστός, ως γιατρός, στην κοινωνία του Κιλκίς, της καθαυτό πόλης και των γύρω χωριών.

Γράφει ο Δημήτρης Ιωαννίδης.

Έχουν γράψει πολύ πιο έμπειροι και αρμοδιότεροι από τον υποφαινόμενο για τον υπουργό κ. Τόσκα, τον οποίον, και κάλεσαν πολλές φορές να παραιτηθεί για πράξεις και παραλείψεις του. Εκεί αυτός, ακλόνητος, όπως άλλωστε και πολλοί συνάδελφοί του που έχουν διαγράψει από το λεξικό τους τη λέξη « παραίτηση» και σκοπεύουν (από έγκυρες πηγές αυτό, έτσι)να καταθέσουν ομαδικό «αίτημα» στον κ. Μπαμπινιώτη, το γνωστό γλωσσολόγο Καθηγητή, να διαγράψει τη γνωστή λέξη «παραίτηση» και να μην την συμπεριλάβει σε τυχόν επανέκδοση του αξιόλογου λεξικού του.

Του Ανδρέα Μακρίδη.

Ανοίγουμε τον υπολογιστή μας, και βλέπουμε το τελευταίο βίντεο της "Ομάδας Αλήθειας" της Νέας Δημοκρατίας που η κυβέρνηση αποκαλεί απαξιωτικά "μονταζιέρα". Το βίντεο συγκρίνει τις δηλώσεις του Πάνου Καμμένου για τους νεαρούς που τοποθέτησαν ελληνική σημαία στους Φούρνους, με παλαιότερες δηλώσεις του υπουργού για την ανάρτηση ελληνικής σημαίας στα Ίμια. "Έκανε τζάμπα μαγκιές στα κανάλια και καλούσε τον κόσμο να βάλει σημαία στα Ίμια. Τώρα πάλι κωλοτούμπα" παρατηρεί η Ομάδα Αλήθειας της ΝΔ.

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης, δάσκαλος. 

Πρωταγωνιστούν:
Οπαδοί της Νέας Δημοκρατίας,
Οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ που είναι πρώην οπαδοί του ΠΑΣΟΚ και
Οπαδοί του ΠΑΣΟΚ που παραμένουν μέχρι και σήμερα στο ΠΑΣΟΚ

ΠΡΑΞΙΣ 1η
(Σκηνικό: Ελλάδα 1991. Κυβέρνηση Ν. Δ. Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος  Μητσοτάκης).

Του Αναστάσιου Αμανατίδη.

Παραμονή Πρωτομαγιάς. Ο καιρός είναι καλός. Όλος ο κόσμος  προβλέπεται να είναι έξω  αύριο. Τα οργανωμένα σωματεία των εργαζομένων του Εργατικού Κέντρου με πρόεδρο τον Βουλγαράκη θα μαζευτούν στην πλατεία και θα εκδώσουν ψήφισμα. Οι πειθαρχημένοι κομματικοί του ΚΚΕ, πιστοί στην παράδοση, θα γιορτάσουν την μέρα με πορεία στον κεντρικό δρόμο της πόλης, ξεκινώντας από το εργατικό κέντρο, ειρηνικά πάντα, με λάβαρα και συνθήματα υπέρ των δικαίων των εργαζομένων, που τους θυμίζει η πρωτομαγιά. Οι υπόλοιποι, οι περισσότεροι, θα προτιμήσουν το φαγοπότι στην ύπαιθρο.

Γράφει ο Σπύρος Νικ. Καρτσώνης.

(Ο ουρανός ραγίζει και η σιωπή θρυμματίζεται
όχι μόνον από τον ήχο της τουρμπίνας· και από τη σιγή της)

● Ένα ακόμη παλικαρόπουλο της Πολεμικής μας Αεροπορίας προστέθηκε στον μακρύ κατάλογο των Ικάρων, που έχουν πληρώσει με τη ζωή τους την ανάγκη διαρκούς ετοιμότητας που επιβάλλει στο Αιγαίο ο ακήρυχτος πόλεμος των αιθέρων, λόγω της γνωστής εξ ανατολών επιβουλής.