Του Αναστάσιου
Αμανατίδη.

Είπαμε και γράψαμε σε προηγούμενα σημειώματα και θυμούνται πολλοί επιζώντες, ότι το ποδόσφαιρο αποτελούσε για τους νέους στο μεταπολεμικό Κιλκίς την σπουδαιότερη και προσφιλέστερη κοινωνική καταφυγή, εκτόνωση και απόλαυση! Λειτούργησε δε και ως γέφυρα επικοινωνίας, ενωτικά και συμφιλιωτικά, γιατί, μη μας διαφεύγει, η κοινωνία του Κιλκίς βγήκε από την Κατοχή και τον Εμφύλιο βαθύτατα διχασμένη!

Του Αναστάσιου
Αμανατίδη. 

Ο μακαρίτης από χρόνια τώρα Π. Π. ήταν γνωστός εν ζωή σε όλους στο Κιλκίς, ως ένας από τους καλύτερους εμπόρους γενικού εμπορίου. Ήταν πολύ καλός οικογενειάρχης και καλός Πόντιος χριστιανός, θυμόσοφος και ετοιμόλογος, από τους συμπαθέστερους Κιλκισιώτες της πρώτης γενεάς. Ήταν δε και συμπατριώτης του μακαρίτη πατέρα μας, ως Όρντουλης της ευρύτερης ενδοχώρας των Κοτυώρων.

Ζήσαμε πρόσφατα την πολλά υποσχόμενη συνάντηση κορυφής μεταξύ Ταγίπ Ερντογάν και Αλέξη Τσίπρα.
Όλοι ελπίζαμε πως θα βελτίωνε τις τεταμένες σχέσεις των δύο χωρών. Οι ελπίδες μας διαψεύστηκαν από τις πρώτες εικόνες και τοποθετήσεις του προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας αφενός και αφετέρου από τον διάλογο με τον  πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο.

Γράφει η Άννα Ριζάκη
Μέλος Νομαρχιακής Επιτροπής
ΣΥΡΙΖΑ Κιλκίς. 

Από το 2010 η ελληνική κοινωνία βιώνει μια δύσκολη περίοδο κατά την οποία υποβαθμίστηκε σε οικονομικό, κοινωνικό αλλά και θεσμικό επίπεδο. Ένας σημαντικός τομέας όπου υπήρξαν σημαντικές υπαναχωρήσεις είναι ο εργασιακός. Οι βασικότερες αλλαγές που επιβλήθηκαν σε βάρος των θεμελιωδών δικαιωμάτων  των  εργαζομένων στα χρόνια 2010-2015 ήταν οι εξής:

Τώρα που το θέμα του ονόματος της  γείτονας  χώρας είναι επίκαιρο νομίζω ότι είναι σκόπιμο να δούμε πως φτάσαμε στην σημερινή κατάσταση.  Με το παρών  άρθρο  ίσως μπορέσουμε να καταλάβουμε πως έφτασε η γειτονική  βόρεια περιοχή να γίνει Κράτος και «Έθνος»   .

Του Αναστάσιου Αμανατίδη..

Ο χρόνος επιβίωσης πάντα ενδιέφερε τους ανθρώπους, όλων των εποχών, όλων των κατηγοριών, όλων των βαλαντίων, επωνύμων αλλά και ανωνύμων! Το διαισθανόμουν εγώ ως ιατρός κατά την εξέταση γι’ αυτό και φρόντιζα πάντα να έχω έναν καλό λόγο, για το μέχρι που μπορεί να φτάσει βιολογικά ο οργανισμός ενός τον οποίο εξέταζα, την ώρα που έπιανα τον σφυγμό του και ζύγιζα τις αντοχές του.

Γράφει ο Ανέστης Σπυρίδης, Ρευματολόγος. 

Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια χρόνια αυτοάνοση, φλεγμονώδης , προοδευτική και συστηματική νόσος. Η συχνότητά της είναι 0,67% επί του γενικού πληθυσμού και προσβάλλει 3 φορές συχνότερα τις γυναίκες από τους άνδρες. Η μέση ηλικία έναρξης των συμπτωμάτων της ρευματοειδούς αρθρίτιδας είναι 35 με 55 έτη.

Του Νίκου Σιάνα.

Πιστεύω πως η παραπάνω φράση ταιριάζει απόλυτα σ’ αυτά που ακούσαμε και είδαμε από τις οθόνες μας την επόμενη ημέρα του συλλαλητηρίου της Θεσσαλονίκης.
Η απρόσμενη μεγαλειώδης, συγκλονιστική και ακηδεμόνευτη λαοσύναξη αποσυντόνισε τα δύο γαϊδ… συγνώμη κυβέρνηση και λοιπά κόμματα ήθελα να πω. Δεν το περίμεναν, ξαφνιάστηκαν, τάχασαν, είχαν σχεδόν πειστεί πως οι Έλληνες γονάτισαν.

Του Ανδρέα Μακρίδη. 

Ο ρόλος ενός αρθρογράφου που πηγαίνει κόντρα στο κοινό περί δικαίου αίσθημα είναι άχαρος. Κάποιοι θα σπεύσουν να τον χαρακτηρίσουν “προδότη”. Κάποιοι άλλοι “γραφικό”. Κάποιοι τρίτοι, μπορεί και να σκεφτούν υπόγειες διαδρομές του, εξαρτήσεις, οικονομικές απολαβές. Το πιο εύκολο είναι να σιωπήσει. Το δικαιούται όμως;

Ο Νώντας γεννήθηκε στη Σαλονίκη το 1977 και μεγάλωσε στα πούπουλα. Κολέγια, γλώσσες, σπουδές στας Ευ

ρώπας και…και …και… Μεγάλωσε σε ένα ωραίο πατριωτικό και χριστιανικό περιβάλλον. Δεν έχει παράπονο. Από τους γονείς και τους παππούδες του πήρε σωστές αρχές.