Αρθρογραφία
Γράφει ο Τάσος Ναούμης, παιδίατρος, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Το islam χαρακτηρίζεται από την απόλυτη υποταγή του πιστού στην θεία θέληση. Ο ισλαμικός νόμος (shari’a) βασίζεται στην ερμηνεία της θείας θελήσεως, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από το κοράνιο και τα λόγια του Μωάμεθ (hadith).
Γράφει ο Αδάμος Παναγιώτης, εκπαιδευτικός
Όπως σημείωνα στο προηγούμενο άρθρο μου (7 - 11 - 2015) στην ''Πρωινή'' ("Ευρωζώνη, το απραγματοποίητο σχέδιο") ο μόνος τρόπος να επιβιώσει και να έχει μέλλον η Ευρωζώνη είναι να προχωρήσει στη λεγόμενη ''πολιτική ενοποίηση" , δηλαδή τη μετατροπή της σε ένα κράτος με μία υπερκυβέρνηση, κάτι που προϋποθέτει την κατάργηση της εθνικής κυριαρχίας των κρατών - μελών. Είχα αναφερθεί βέβαια στα κατά τη γνώμη μου ανυπέρβλητα εμπόδια που υπάρχουν για την ευόδωση αυτού του σχεδίου.
Γράφει ο Τάσος Ναούμης, παιδίατρος, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Ο αραβικής καταγωγής Μωάμεθ ξεκίνησε την ζωή του ως βοσκός, από βοσκός έγινε έμπορος, από έμπορος προφήτης και από προφήτης αρχηγός θεοκρατικού κράτους. Πέθανε το 632 μ.Χ. έχοντας ιδρύσει μια νέα θρησκεία η οποία στις μέρες μας αριθμεί 1,6 δισεκατομμύρια πιστούς από τους οποίους οι αραβόφωνοι είναι μόλις 240 εκατομμύρια. Οι έξι μεγαλύτερες μουσουλμανικές χώρες δεν είναι αραβόφωνες. Κατά σειρά μεγέθους: Ινδονησία, Πακιστάν, Ινδία, Μπαγκλαντές, Τουρκία, Ιράν.
Γράφει η Δέσποινα Πολυχρονίδου
Κύριε Φίλη,
Είπατε πως: «……η καρδιά σας και εσάς μάτωσε από το αίμα της σφαγής των Ελλήνων του Πόντου», όπου κόκκινα και τα ποτάμια της γης αυτής της Βορειοανατολικής Μικράς Ασίας, αίμα, κύριε Φίλη και ο Εύξεινος Πόντος, ο χυμένος στο Αιγαίον Πέλαγος - - μαντάτο μαύρο κι απειλή για το τι περιμένει αυτήν τη θάλασσα του Αιγαία, της των Ελλήνων γης – κι είπατε, με πόνο που σας καταρράκωσε το ηθικό – πανάθεμα τον Τούρκο- ναι, μάτωσε είπατε ο Πόντος, όμως «ΟΧΙ» δεν ήταν γενοκτονία, ήταν Εθνοκάθαρση (!)
Γράφει ο Θεόδωρος Πασσαλίδης, πρ. βουλευτής ΝΔ
Σεβόμαστε τον θεσμικό ρόλο του Υπουργού Παιδείας, δεν σεβόμαστε τον εκτροχιασμό των λόγων του κ. Ν. Φίλη περί αμφισβήτησης της Γενοκτονίας του πολύπαθού ποντιακού Ελληνισμού. Αλήθεια υπάρχει σήμερα άνθρωπος ιστορικός και πολιτικός πλην της κ. Μαρία Ρεπούση που αμφισβητεί την Γενοκτονία του ποντιακού Ελληνισμού.
Γράφει ο Αδάμος Παναγιώτης, εκπαιδευτικός
Η Ευρωζώνη είναι το κεντρικό σημείο αναφοράς σε όλα όσα έγιναν - και γίνονται - στην Ελλάδα τα τελευταία πέντε χρόνια. Για να έχει νόημα λοιπόν οποιαδήποτε συζήτηση για τα προβλήματα που μας ταλαιπωρούν ως χώρα και ως κοινωνία, είναι αναγκαίο πρώτα να ξεκαθαρίσουμε τη φύση της Ευρωζώνης και να προσπαθήσουμε να ''διαβάσουμε'' την πορεία της. Τότε θα βρούμε απαντήσεις σε πολλά ερωτήματα που μας απασχολούν.
Του Γιώργου Μάνου
Με αφορμή τις δηλώσεις του υπουργού Παιδείας κ. Ν. Φίλη
“Σύμβασις δια την Πρόληψιν και την Καταστολήν του Εγκλήματος Της Γενοκτονίας”
Εγκρίθηκε: 9 Δεκεμβρίου 1948.
Έναρξη ισχύος : 12 Ιανουαρίου 1951.
Γράφει ο Γ. Ηλονίδης, Καθηγητής Παθολογίας - Αλλεργικών Πνευμονοπαθειών, τ. Διευθυντής Δ’ Παθολογικής Κλινικής ΑΠΘ ΓΝΘ “Ιπποκράτειο”.
Οι οξείες λοιμώξεις του αναπνευστικού αποτελούν τη συχνότερη νόσο του ανθρώπου, επειδή κάθε άτομο προσβάλλεται 1-4 φορές το χρόνο. Το μερίδιο του λέοντος έχουν οι ιογενείς λοιμώξεις.
Γράφει ο Τάσος Ναούμης, παιδίατρος, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Στις αρχές του 20ου αιώνα τα βρέφη πέθαιναν σωρηδόν και οι ενήλικες δεν ζούσαν περισσότερο από 50 χρόνια. Η ευχή ‘’να σας ζήσει’’, που απευθύνουμε όλοι στους νέους γονείς, κουβαλάει τις μνήμες εκείνης της τραγικής εποχής. Η ευχή σήμαινε ‘’ευχόμαστε να μην πεθάνει το μωρό σας’’. Από τι πέθαιναν τότε οι άνθρωποι; Από πείνα, από γαστρεντερίτιδες, από φυματίωση και από αυτό που αθώα ονομάζουμε σήμερα παιδικές ασθένειες. Έκτοτε η κατάσταση άλλαξε.