Αρθρο του Γιώργου Φλωρίδη, Πρώην υπουργό και βουλευτή Κιλκίς του ΠΑΣΟΚ στη Haffington Post
Ως κατεξοχήν εκφραστής της "εθνικολαϊκιστικής κλάψας", ο κ. Τσίπρας διαμαρτύρεται επειδή, λέει, η Ευρώπη εμφανίζει "διπρόσωπη" συμπεριφορά. Ορισμένες μεγάλες χώρες, όπως η Γαλλία και η Ιταλία, απολαμβάνουν μια "διακριτική" μεταχείριση, ενώ η Ελλάδα όχι.

Λόγω της γυναικείας μου φύσης αλλά και ως πρόεδρος του συλλόγου καρκινοπαθών νομού Κιλκίς «Ο Άγιος Ευγένιος» και φυσικά ως αιρετό μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Επιμελητηρίου Κιλκίς αναφέρομαι στην παγκόσμια ημέρα της γυναίκας που είθισται να γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 του Μάρτη.

Σήμερα, ένα μήνα ακριβώς μετά τις εθνικές εκλογές του Γενάρη και όλοι μας είμαστε σε βαθειά περισυλλογή. Η αλήθεια είναι ότι το αποτέλεσμα ήταν οδυνηρό για το ιστορικό μας κίνημα αλλά και για τον καθένα μας προσωπικά. Το ΠΑΣΟΚ 40 χρόνια μετά την ίδρυση του έφθασε στην κρισιμότερη καμπή από ιδρύσεως του λαμβάνοντας ιστορικά χαμηλά ποσοστά, καταλαμβάνοντας την τελευταία θέση από τα κοινοβουλευτικά κόμματα.

Του Νίκου Σιάνα

Στο προηγούμενο άρθρο μου αναφέρθηκαν στην ανυπαρξία ενός εθνικού σχεδίου ή τέλος πάντων κάποιας στρατηγικής από την ελληνική πολιτεία για τους όπου γης ομογενείς μας. Η ελληνική πολιτεία ελάχιστες φορές δικαιολόγησε τον τίτλο του εθνικού κέντρου. Το εθνικό κέντρο δεν ακολουθεί δεν συμπαραστέκεται, δεν συμπορεύεται, δεν συμπαρατάσσεται. Ηγείται, καθοδηγεί, προστατεύει. Δίνει όραμα. Αλλιώς δεν είναι κέντρο, είναι δορυφόρος. Η χρόνια αυτή κατάσταση απουσίας στόχων και στρατηγικής βόλευε μέχρι τώρα την ελλαδική ηγεσία, η οποία κρυπτόμενη πίσω από την απραξία της, κατάφερε να υπεκφεύγει των ευθυνών της ως εθνικού κέντρου. Και αν όλα αυτά συνέβησαν τότε που υπήρχαν λεφτά (έστω δανεικά) αντιλαμβάνεται εύκολα κανείς τι μπορεί να γίνει τώρα με την κρίση.

Γράφει ο Χαράλαμπος Παπαδόπουλος, Φαναριώτης

ΓρηγόρηςΑυξεντίου. Γεννήθηκε στην κατεχόμενη σήμερα ΛΥΣΗ Αμμοχώστου την 28-2-1928. Είχε πλούσια αθλητικά προσόντα, έπαιζε ποδόσφαιρο και ήταν πιστός οπαδός της «ΑΝΟΡΘΩΣΗΣ» Αμμοχώστου.
Έρχεται στην Ελλάδα να γίνει φιλόλογος. Γράφει στη μάννα του: «Μην λυπάσαι που έφυγα από την αγκαλιά σου, γιατί βρίσκομαι στην αγκαλιά της Ελλάδας, της πιο στοργικής μάνας όλου του κόσμου, που είναι υλικά φτωχή, αλλά ψυχικά είναι η πλουσιότερη μάνα όλων των αιώνων».

Γράφει ο Παναγιώτης Χρονόπουλος, γραμματέας της Δημοτικής Οργάνωσης ΣΥΡΙΖΑ Κιλκίς

Όλα κινούνται πλέον με εκπληκτική ταχύτητα. Το που θα κλείσει, αν κλείσει τελικά η περιβόητη συμφωνία θα σφραγίσει πολλά για το μέλλον του τόπου, με καθοριστικότερο το πολιτικό σκέλος.

Φοβόμαστε, ξορκίζουμε, δεν τολμάμε να πούμε τη λέξη και πολλές φορές σκεφτόμαστε κρυφά, ευτυχώς που δε συνέβη σε μένα και στην οικογένειά μου. Όλα αυτά πριν χτυπήσει και τη δική μας πόρτα, τότε όλα αλλάζουν. Στην αρχή παγώνει η εικόνα, νιώθεις ότι επαληθεύονται οι πιο κρυφοί σου φόβοι, ύστερα πέφτει μαύρο, σκέψεις θανάτου, θρήνος απορία-γιατί στην οικογένειά μου- γιατί σε μένα; Aπόγνωση, μνήμες φίλων και συγγενών που έχασαν τη μάχη... Για τον καρκίνο γράφω, την ''επάρατο νόσο,'' ''την κακιά αρρώστια''.

ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ

Την επιμέλεια των κειμένων  έχει ο Δημήτρης Αγαθόπουλος σε συνεργασία με συντακτική ομάδα της εφημερίδας «Δρόμοι της Αριστεράς» και τις «Ειδήσεις»

Μετά από ένα αναγκαίο διάλειμμα, λόγω των εκλογικών διαδικασιών της 25ης Ιανουαρίου, συνεχίζουμε την δημοσίευση  άρθρων και μελετών Τούρκων Ακαδημαϊκών και Ιστορικών, για το ζήτημα της Γενοκτονίας των Ποντίων και της εκτόπισής των από την περιοχή του Πόντου.

Του Δημήτρη (Μήτου) Ιωαννίδη

Ο κουρνιαχτός των εκλογών έπεσε και τα κόμματα μετρούν τα κέρδη και τις ζημίες τους από την ετυμηγορία του ελληνικού λαού, ο οποίος, -σε αντίθεση- με τα κόμματα έστειλε ξεκάθαρα μηνύματα με την ψήφο του σ’ όλο το πολιτικό φάσμα, Κυβέρνηση και αξιωματική Αντιπολίτευση. Για τα υπόλοιπα κόμματα με εξαίρεση το ΚΚΕ και ελαφρώς το ΠΟΤΑΜΙ τα αποτελέσματα ήταν από κακά ως χείριστα.

Του Γιώργου Ξενέλη, προέδρου της ΕΛΜΕ Κιλκίς

Ήδη στο διαδίκτυο ετοιμάζονται μεγάλες συγκεντρώσεις για 16 ή 17/2 ημέρες που πιθανόν θα συνεδριάσει το Eurogroup και για το Ελληνικό ζήτημα.
Εκτιμώ ότι η σκληρή πραγματικότητα  θέτει ένα πολύ σοβαρό θέμα, που πρέπει να μας απασχολήσει όλους! Είναι αυτό της κινηματικής υποστήριξης της μάχης που δίνει, όχι η Ελληνική κυβέρνηση, αλλά η χώρα μας και ο λαός της διαμέσου αυτής ενάντια  στις πολιτικές σκληρής λιτότητας! Είναι γεγονός ότι όσοι δεν αποδέχονται το ρόλο του καρπαζοεισπράκτορα και απαιτούν επιτέλους μια σθεναρή αντίσταση από την Ελληνική κυβέρνηση, ανεξάρτητα με το τι ψήφισαν, πρέπει να το δείξουν έμπρακτα! Και ένας από τους πιο ηχηρούς τρόπους είναι να κατέβει ο κόσμος σε συλλαλητήριο υποστήριξης του αυτονόητου, που λέει ότι θέλουμε να ζούμε σαν άνθρωποι, να εκπληρώνουμε τις βασικές μας ανάγκες, να ζούμε με αξιοπρέπεια!!!