Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων, 4η Οκτωβρίου, διατυπώνουμε θέσεις και απόψεις για: τα ζώα γενικά, ειδικότερα τα αδέσποτα, έγκυρη ενημέρωση. Ο πολιτισμός μιας χώρας «κρίνεται με βάση τη συμπεριφορά των κατοίκων της απέναντι στα ζώα»  έλεγε ο  Ινδός ηγέτης Ναχάτμα Γκάντι. Η άποψη αυτή κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος και στη χώρα μας. Χρειάζεται όμως αρκετός χρόνος αλλά και σχετικές πρωτοβουλίες και πολιτικές που εκφράζονται κυρίως μέσα από φιλοζωικές οργανώσεις αλλά και ανάληψη ευθύνης από τον Δήμο όπως ο νόμος προβλέπει.

Χρόνια τώρα βιώνουμε την χαρακτηριστικά μοναδική πανελλήνια σύνδεση της πόλης του Κιλκίς με τον σιδηροδρομικό της σταθμό αλλά δεν μας απασχολεί γιατί συνηθίσαμε ίσως τον αναχρονιστικό τρόπο της ιδιαζόντως επικινδύνου στροφής αριστερά μπροστά στο στρατόπεδο αλλά και της στροφής δεξιά προς την πόλη στο ίδιο σημείο. Δεν μπορεί σε δρόμο περιφερειακό να μη διατίθεται πρόσθετη λωρίδα για αυτούς που στρίβουν αριστερά.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια μεγάλη χώρα με ένα μεγάλο βασιλιά, που είχε το παλάτι του στο κέντρο της χώρας, όπου ζούσαν και κάποιοι άνθρωποι κακοί, που θέλανε να διώξουν το βασιλιά από το  παλάτι και να πάρουν αυτοί τη θέση του. Ο βασιλιάς αυτός δεν έφευγε από το παλάτι του συχνά, επειδή φοβότανε μήπως χάσει τη θέση του, και κυβερνούσε τα μακρινά μέρη της χώρας του με πρίγκιπες.

Η συμπεριφορά των Ελλήνων ψηφοφόρων, θυμίζει τον Κινέζο έμπορο που ήταν εθισμένος στον τζόγο και δεν μπορούσε να απαλλαγεί απ’ το πάθος αυτό. Στην αρχή, ένα Χειμώνα στο Πεκίνο,  έπαιξε τα λεφτά του και τα έχασε. Μετά έπαιξε ότι εμπόρευμα είχε και το έχασε κι’ αυτό. Στο τέλος έπαιξε τα ρούχα του και τα έχασε κι’ αυτά. Βγήκε, έτσι γυμνός στο δρόμο, και πέθανε απ’ το κρύο…

Ορμώμενος από την φράση «νέα δασική πολιτική» που άκουσα πριν από ένα χρόνο συμπεριέλαβα σε άρθρο με τίτλο αισθητικό δάσος το εντός εισαγωγικών δεύτερο κομμάτι αυτού του κειμένου χωρίς έντονα γράμματα. Από τότε εντονότερα αλλά και από παλαιότερα έχω την άποψη ότι για μερικά θέματα πρέπει να απαγορεύεται η πρόταξη του όρου νέα ιδιαίτερα σε αυτούς που μίλησαν για επανίδρυση του κράτους.

Την ιστορία του ψεύτη βοσκού όλοι την ξέρουμε. Άλλοι την ακούσαμε, άλλοι την διαβάσαμε και άλλοι τη διδαχτήκαμε. Σε πόσους όμως από εμάς που τη διδαχτήκαμε μας έγινε και μάθημα, σε λίγους; σε πολύ λίγους; σε κανέναν; Την ίδια εποχή που εξελίχτηκε η ιστορία του “ψεύτη βοσκού”, σε μια άλλη μακρινή χώρα Βανανία νομίζω την έλεγαν, Ελλαδιστάν και Κιλκιστάν, άλλοι παρουσιάστηκε ένας σωτήρας, ένας μεγάλος κυβερνήτης όπως τον έλεγαν.

Μπήκαμε στον τρίτο μήνα της “μεταευρωεκλογών” εποχής και ουσιαστικές αναλύσεις των αποτελεσμάτων των ευρωεκλογών δεν είδαμε. Κάποιες “άφωνες” φωνές ακούστηκαν και μετά “άκρα του τάφου σιωπή”. Όλοι μιλούν για μηνύματα. Αυτοί που τα έστειλαν περιμένουν τις αντιδράσεις -αυτών που λένε ότι τα έλαβαν- χωρίς ωστόσο να ικανοποιούνται από τις επίσημες τοποθετήσεις των κομμάτων. Υπάρχει ένα μεγάλο έλλειμμα στις ερμηνείες που δίνουν. Και πρώτα-πρώτα οι της Κυβερνήσεως.

Ταξιδεύοντας φέτος το καλοκαίρι, με προορισμό τη Λευκάδα, εκεί ψηλά στις βουνοκορφές της Πίνδου θυμήθηκα τα πικρόχολα και υποτιμητικά σχόλια ενός Γερμανού συμμαθητή μου σε τεχνική σχολή του Βερολίνου το 1971. Εκείνο το καλοκαίρι είχε πάει για διακοπές στην Τουρκία με αυτοκίνητο, επιστρέφοντας μας περιέγραψε τις εντυπώσεις του, τόσο από την Τουρκία, αλλά και από τους Κήπους στα ελληνοτουρκικά σύνορα. Μεταξύ άλλων, εκείνο που με “πόνεσε” περισσότερο ήταν η περιγραφή του για το οδικό δίκτυο, ειδικά από Ξάνθη και μετά, το πόσο δίκαιο είχε το διαπίστωσα προσωπικά το 1975, όταν έκανα την ίδια διαδρομή ως στρατιώτης, από Πολύκαστρο μέχρι την Ορεστιάδα.

Με αφετηρία τη μεταπολίτευση, όταν κατέρρευσε η εφτάχρονη (1967-1974) Χούντα υπό το βάρος της τραγωδίας της Κύπρου, οι συνέλληνες προσήλθαμε μέχρι τις εκλογές του 2007  στις κάλπες 12 φορές. Στις 4 Οκτωβρίου 2009 θα είναι η 13η και …φαρμακερή

Στις εκλογές της 4ης Οκτώβρη ο λαός, που βλέπει τη ζωή του να χειροτερεύει, πρέπει να πάει μπροστά στην κάλπη έχοντας στο μυαλό του όλα τα προβλήματα, όλα τα βάσανα που περνάει από την πολιτική που εφάρμοσαν, όλα τα προηγούμενα χρόνια, οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Να έχει στο μυαλό του την ανεργία, τις απολύσεις, τη μερική απασχόληση, την απλήρωτη και ανασφάλιστη εργασία, τα λεφτά που δίνει για να σπουδάσει το παιδί του, για να έχει την υγεία του κ.λ.π.