Της Θεοδώρας Θεοδωρίδου, Φιλόλογος Ξένων Γλωσσών

Στο άρθρο 16 παρ.2 του Συντάγματος συγκεκριμένα λέγεται: «Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και        τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες» και σίγουρα  η συνταγματική αυτή  λέξη «παιδεία» ταυτίζεται με το οργανωμένο από την Πολιτεία σύστημα παροχής Εκπαίδευσης.

Η Γέφυρα μας. Κάρτα Αλληλογραφίας (Κάρτποστάλ). Παραγωγή εκτύπωσης από το 1916  έως το 1919. Λήψη από ανατολική πλευρά Αξιού/Βαρδάρη/Vardar (Πολυκάστρου) Αριστερά πρώτη σειρά γήλοφοι από Αξιούπολη προς Άγιο Φανούριο και Σιδηροδρομικό Σταθμό Γουμέντζας. Δεύτερη σειρά λόφοι προς Ισβόρ(Πηγή) και Δρέβενο(Πύλη) και Καρασινάν(Πλάγια). Τρίτη σειρά η βορειοανατολική πλευρά του Παϊκου. Δεξιά στο βάθος διακρίνεται η Τζένα.

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης.

Α ρε καθυστερημένοι Γάλλοι. Κλείσατε στη φυλακή τον Σαρκοζί, κοτζάμ πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας σας. Ου να μου χαθείτε. Καλά, δεν ξέρατε. Γιατί όμως δεν ρωτάγατε; Ποιους να ρωτάγατε; Εμάς τους Ρωμιούς ρε άχρηστοι.

Γράφει ο Οδυσσέας Κασκαριδης.

Γεια σας Διονύσιε Σαββόπουλε,

Είμαι ο Οδυσσέας και είμαι 18 ετών, σας γράφω για να σας κάνω την προσωπική μου εξομολόγηση μέσω της μουσικής σας.

Γράφει ο Γιάννης Αλίρης.

Ο μέσος Νεοέλληνας, εδώ και αρκετά χρόνια, βιώνει φτώχεια και ανέχεια.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης

Δάσκαλος - συγγραφέας

Το ήθος και η πολιτική είναι δύο έννοιες αλληλένδετες. Δίχως το ήθος και η πιο ορθή πολιτική δεν λειτουργεί. Η «Πολιτεία» του Πλάτωνα στηρίζεται  πιο πολύ στο ήθος των πολιτών παρά στην ισχύ των νόμων.

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης.

Πολλοί θα θεωρήσετε ότι το θέμα που επέλεξα είναι μακάβριο και δεν έχετε άδικο σ’ αυτό. Τα κοιμητήρια, όμως, η «πόλη των νεκρών», αποτελούν ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ιστορίας της πόλης, καθώς στους παλιούς τάφους αναγράφονται πολύτιμα στοιχεία για τους ανθρώπους που είναι συνδεμένοι με την ιστορία και την κοινωνική της ζωή και που έχουν εγκαταλείψει τα εγκόσμια πριν από δεκαετίες. Ονόματα, επίθετα, χρονολογίες γεννήσεων και θανάτων προσώπων και οικογενειών, τόποι καταγωγής, επαγγέλματα, ταφικές επιγραφές σε επιτάφιες στήλες, αποτελούν στοιχεία που συμπληρώνουν τον καμβά της μικροϊστορίας της πόλης.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος, konmpalo@gmail.com, Πολιτικός Επιστήμονας – Διεθνολόγος, Πρώην Γενικός Διευθυντής - Γενικής Διεύθυνσης Πολιτικής Εθνικής Άμυνας και Διεθνών Σχέσεων (ΓΔΠΕΑΔΣ) Υπουργείου Εθνικής Άμυνας (ΥΠΕΘΑ).

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης.

Ο ντελάλης ή τελάλης ήταν ο επαγγελματίας που γνωστοποιούσε μεγαλόφωνα ειδήσεις δημοσίου ενδιαφέροντος. Η λέξη τελάλης προέρχεται από την αραβική λέξη tellal, που σημαίνει μεσίτης – δημόσιος κήρυκας ή από το τήλε + λαλώ, που σημαίνει μιλάω από μακριά. Στο Βυζάντιο ονομαζόταν διαλαλητής ή κήρυξ και σε διάφορα κείμενα περιγράφεται άλλοτε ως καλοντυμένος ιππέας που έφερε σάλπιγγα ή βούκινο και άλλοτε ως ταπεινά ενδεδυμένος πεζοπόρος. Ο διαλαλητής της περιόδου αυτής εκτελούσε χρέη κράχτη των καπηλειών, επέβαλλε την τάξη στα πλήθη που κατέκλυζαν τον ιππόδρομο, προηγούνταν της πορείας διαπόμπευσης κάποιου ατόμου που έχει τελέσει έγκλημα ή έχει υποπέσει σε παράπτωμα ηθικής τάξης.