Γράφει ο Ευάγγελος Μαυρογόνατος.

"Το μικρό Πάσχα του Καλοκαιριού".

Στο χώρο του σύμπαντος το φαινόμενο της έκλειψης του ηλίου είναι κάτι που συχνά συμβαίνει. Στο χώρο της χριστιανικής πίστης όμως, υπάρχει ένας ήλιος που δεν γνωρίζει έκλειψη εις τον αιώνα. Είναι ο Ήλιος της Δικαιοσύνης, ο Χριστός!. Μαζί του λάμπει στους αιώνες και ο ήλιος της Παναγίας μητέρας του. Και δεν μπορεί να μην είναι ήλιος, η Παναγία μητέρα του Θεού, «ή μετά Θεόν Θεός», κατά τον άγιο Γρηγόριο το Θεολόγο, καθώς είναι εκείνη που δέχθηκε μέσα της, εκύησε, εγέννησε, γαλακτοτρόφησε και ανέθρεψε το νοητό Ήλιο της Δικαιοσύνης.

Ζούμε σε κλίμα συνεχούς αβεβαιότητας. Η προσπάθεια για ισορρόπηση ανάμεσα στις ρευστές συνθήκες που διαμορφώνει η πανδημία και στην ανάγκη επιστροφής σε οικονομική και κοινωνική κανονικότητα, γίνεται όλο και πιο κοπιώδης. Ο συνδυασμός υγειονομικής ασφάλειας και ανοίγματος του τουρισμού αποτελεί δυσεπίλυτο γρίφο. Η ανάγκη να συνδυαστούν αυτά τα δυο, όμως, παραμένει επιτακτική, καθώς η χώρα δεν αντέχει άλλο lockdown.

Γράφει ο Ευάγγελος Μαυρογόνατος.

Μεγαλώνοντας ο  άνθρωπος   αποκτά εμπειρίες που τον οδηγούν στο να αφαιρεί από τη ζωή του πρόσωπα και πράγματα, έχοντας το μέτρο της συγκρίσεως, αφαιρεί από το μυαλό του ορισμένες ιδέες, απόψεις, αντιλήψεις οι οποίες σχετίζονται με τους συνανθρώπους του και τις συμπεριφορές της. Αυτά που πρέπει να κρατήσει αναλλοίωτα μέχρι αποδημήσεώς του, είναι οι ηθικές αξίες, η αγάπη προς την Πατρίδα, τη Θρησκεία και την οικογένεια.

Γράφει ο Νίκος Κουζίνης, Αξιωματικός Πολεμικής Αεροπορίας ε.α.

Κάθε χρόνο, την  6^η Αυγούστου γίνονται κάποιες εκδηλώσεις και αναφορές, για τα θύματα της Χιροσιμα και του Ναγκασάκι. Αναφέρονται εκτενώς για τα πρώτα θύματα των ατομικών επιθέσεων αλλά ξεχνούν να μας αναλύσουν και κάποια «γιατί». Βεβαίως τα θύματα δεν παύουν να είναι σεβαστά, αλλά θα πρέπει το ίδιο να γίνεται και για τα «άλλα» θύματα. Τα άγνωστα ή ΗΘΕΛΗΜΕΝΑ «ΑΓΝΩΣΤΑ ΘΥΜΑΤΑ»

Γράφει ο Ευάγγελος Μαυρογόνατος.

Ο Τουρκικός επεκτατισμός στο Αιγαίο ... μύθος ή πραγματικότητα; Με την εισβολή στη Κύπρο, άρχισε να ενεργοποιείται η διαχρονική βουλιμία των Τούρκων για νέες κατακτήσεις.

Εδώ και λίγες δεκαετίες η Τουρκία προσπαθεί να επιβάλλει αλλαγή συνόρων με την Ελλάδα, επιδεικνύοντας ένα απροκάλυπτο επεκτατισμό, με ένταση που αυξάνεται ή μειώνεται ανάλογα με την συγκυριακή δύναμη ή αδυναμία της Ελλάδος.

Γράφει ο Νίκος Κουζίνης.

Από την Ελληνική ιστορία της Επανάστασης του 1821 μαθαίνουμε για τα Ορλωφικά. Την επέμβαση των Ρώσων στην Ελλάδα στα 1770 για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού. Σχέδιο φιλόδοξο των Ρώσων αλλά ανεπαρκές μιας και οι δυνάμεις που διέθεσαν ήταν ανεπαρκέστατες. Ο δε «ξεσηκωμός» των Ελλήνων στην Πελοπόννησο βάφηκε από το αίμα ως αντίποινα των Τούρκων μετά την άτακτη υποχώρηση των Ρώσων.

Η φοίτηση στο γυμνάσιο, στις αρχές της δεκαετίας του 1960 που τελείωσα το Δημοτικό Σχολείο του χωριού μας, γινόταν μετά από πολύ δύσκολες, γραπτές εισαγωγικές εξετάσεις.
Οι δάσκαλοι, καμάρωναν ιδιαίτερα όταν τα παιδιά τους ήταν επιτυχόντα.

Γράφει ο Ευάγγελος Μαυρογόνατος.

Το Πάσχα του καλοκαιριού (δηλαδή ο δεκαπενταύγουστος) τον έχουμε συνδυάσει με τις καλοκαιρινές διακοπές οι περισσότεροι εργαζόμενοι , είτε να απολαύσουν τις παραλίες μας , είτε να μεταβούν σε άλλους προορισμούς εκτός Ελλάδος.

Γράφει η Δέσποινα Ξιφιλίδου, τέως Λυκειάρχης.

Ιέ μου…Ιέ μου…πώς να σε αποκαλέσω καιροσκόπο; αφού καραδοκείς, ώσπου να βρεις την ευκαιρία να επιτεθείς στον άνθρωπο -ξενιστή σου- προκαλώντας τον ακόμα και το θάνατο; Αταξικό; αφού δεν κάνεις καμία κοινωνική διάκριση; Δημοκρατικό; Αφού επιθυμείς πλήθη νοσούντων και μάλιστα σε μεγάλη γεωγραφική έκταση;