Αρχές Γενάρη, τέλος γιορτών και φτάνει ο καιρός που πολλές γυναίκες έρχονται αντιμέτωπες με τον μεγαλύτερο αντίπαλο τους, την γενική καθαριότητα.

Από τα πιο δύσκολα δωμάτια που έχουν να αντιμετωπίσουν είναι η κουζίνα. Τα έπιπλα κουζίνας χρειάζονται ιδιαίτερη φροντίδα και προσοχή καθώς εκεί προετοιμάζονται τα γεύματα της ημέρας και ο χώρος πρέπει να έχει καθαριστεί σχολαστικά καθώς τα μικρόβια μπορούν να εξαπλωθούν τάχιστα. Σε καθημερινή βάση καθαρίζουμε τις επιφάνειες που έχουμε δουλέψει, όμως τι γίνεται με το εσωτερικό των ντουλαπιών και των ηλεκτρικών συσκευών;

Με τον ερχομό του νέου έτους θα υποδεχθούμε και τις χειμερινές εκπτώσεις, συνεπώς θα είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να αποκτήσετε το laptop που επιθυμούσατε αλλά δεν προλάβατε την Black Friday. Ωστόσο η αγορά ενός laptop δεν είναι τόσο απλή όσο φαντάζεστε, αφού πρόκειται για μια επένδυση και αφορά ένα εργαλείο που είτε για απλή χρήση είτε για επαγγελματική πρέπει να γίνει έρευνα και να λάβετε υπόψη σας κάποια τεχνικά χαρακτηριστικά ώστε να βρείτε το κατάλληλο για εσάς.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, Δάσκαλος – συγγραφέας.

Αν οι πολίτες στη χώρα ψήφιζαν βάσει εισοδηματικής λίστας, πολλοί από αυτούς που ψήφισαν ΝΔ, θα εξέπιπταν, λόγω των μικρών ή  των μηδαμινών  εισοδημάτων τους, καθόσον η ΝΔ είναι ένα κατ' εξοχήν κόμμα του κεφαλαίου. Αλλά  κι αν ψήφιζαν πάλι, με τα ίδια ακριβώς κριτήρια, αρκετοί από αυτούς που ψήφισαν Σύριζα, λόγω του  υψηλού τους εισοδήματος, θα εξέπιπταν κι αυτοί της λίστας, καθώς η Αριστερά είναι ένα κατ' εξοχήν κόμμα της λαϊκής τάξης.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, Δάσκαλος - συγγραφέας.

Πιστές πάντα στις μέρες τους οι γιορτές των Χριστουγέννων απαριθμούν του χρόνου τα γυρίσματα με νέες προσμονές κι ελπίδες. Ο Φοίβος είναι ένα παιδί  κοντά τα δέκα, με μάτια καφετιά κι αθλητική κορμοστασιά. Ένας κούκλος αληθινός που αιχμαλωτίζει το βλέμμα σου, όταν περνά από κοντά σου.

Γράφει η Βίκυ Καλφοπούλου, Ψυχολόγος-Παιδοψυχολόγος, Δημητράκου 21 Α Κιλκίς, τηλ. 2341028087, facebook: Βικυ Καλφοπούλου.

Για άλλη μια φορά αυτή την εβδομάδα επιβεβαιώθηκα, πόσο θεραπευτική και λυτρωτική είναι η έκφραση των συναισθημάτων, σε μικρούς και μεγάλους. Αυτή τη φορά μία μικρή φίλη επτά ετών, με συμπτώματα τριχοτιλλομανίας απο την ηλικία των 4 ετών(όταν κάποιος επανειλλημένα τραβά τις τρίχες απο τα μαλλιά του, τις βλεφαρίδες του ή άλλα τριχωτά σημεία του σώματος). Ένα παιδί που απο τότε που άρχισε να έχει επίγνωση του εαυτού του, οι γονείς, το θυμούνται να βάζει το χέρι στο στόμα και να του αφήνει σημάδια, αντί να εκφράσει την απόλυτα φυσιολογική ζήλια που θα ήταν αναμενόμενη, με τον ερχομό του νέου μέλους στην οικογένεια. Ένα παιδί για το οποίο η μητέρα του μονο θετικά είχε να μου αναφέρει, όσον αφορά τον χαρακτήρα του, την κοινωνικότητα του και τις επιδόσεις του.

Γράφει η Ελισάβετ Μελετιάδου, Ψυχολόγος ΑΠΘ - Ψυχοθεραπεύτρια.

ΠΟΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΠΗΡΕΑΣΕ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΜΟΥ;
«Το ότι έφτασαν οι μέρες των εορτών».

Της Χριστίνας Χαραλαμπίδου, δικηγόρου.

“Ορθολογισμός είναι μία κατεύθυνση της φιλοσοφίας που αποδέχεται ως γνώμονα και αφετηρία της γνώσης τη λογική σκέψη”.
Η γνώση μεταλαμπαδεύεται; Διδάσκεται; Εξαρτάται ή μήπως είναι εντελώς ανεξάρτητη από κάθε βιωματική εμπειρία;

Είναι πολύ συχνή η σύγχυση στον μη έχοντα νομικές γνώσεις μεταξύ του εμπορικού σήματος και των υπολοίπων δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας όπως είναι το διακριτικό γνώρισμα/τίτλος, τα πνευματικά δικαιώματα και το βιομηχανικό σχέδιο. Ας δούμε όμως αρχικά τι είναι το εμπορικό σήμα και στη συνέχεια θα σας παρουσιάσουμε και τους λοιπούς όρους.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης.  

Το όνομά μου είναι πρόσφυγας. Είμαι ένα παιδί ξεριζωμένο από τη γη που γεννήθηκα.   Ένα μικρό παιδί που πριν από το χάδι γνώρισα το δάκρυ. Και πριν από το γέλιο  γεύτηκα το φόβο. Είμαι ένα παιδί δίχως όνομα και δίχως γονείς, βγαλμένο από τα κύματα του Αιγαίου. Μοναδική μου σωτηρία η φυγή από τη χώρα μου.
Είμαι ένα ξυπόλυτο  παιδί στου φυγεμού το δρόμο, μ’ ένα μπόγο με λίγα ρούχα μέσα και με πολλά όνειρα θρύψαλα. Ένα πληγωμένο παιδί του πολέμου, δαρμένο από το αγιάζει και τη βροχή, και διπλωμένο από τον πόνο, που κάνω τις ρίζες μου μαχαίρια και να τις μπήγω στη γη για να κρατηθώ στη ζωή.

Του Δημήτρη Ιωαννίδη, Δασκάλου / τ. Σχολικού Συμβούλου.

Περάααστε κόσμε, περάστε κόσμε! Αυτές τις μέρες μου έρχεται συνέχεια στο νου το παραπάνω λαϊκό άσμα, που, στο τέλος της 10ετίας του 50, όταν σπουδαστής της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης μαζί με άλλα « χωριατόπαιδα» περιπλανιόμασταν στην «παραβαρδάρια» περιοχή και περιεργαζόμασταν τους κράχτες των υπαίθριων καταστημάτων «περάαααστε κόσμε» «περάααστε κόσμε». Τότε βέβαια για μας τους «χωριάτες», φαίνονταν πολύ περίεργα αυτά τα πράγματα και πολλές φορές μας έσερναν με το ζόρι στους πάγκους και τις στοές αυτών των υπαίθριων αγορών.