Του Κώστα Κιλτίδη, πρωην υπουργού-βουλευτή Κιλκίς.

Το δημοκρατικό πολίτευμα στις σύγχρονες κοινωνίες τείνει να απολέσει την αμεσότητα και την συμμετοχικότητα. Έτσι καταδυναστεύεται από ολιγάρχες και εξωθεσμικές πολιτικές ομάδες. Η δυνατότης δε παρέμβασης των ισχυρών έχει καταστεί κυρίαρχος παράγων.

Γράφει ο Δημήτρης Αγαθόπουλος, πρώην Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Κιλκίς.

Σε λίγες μέρες κατατίθεται στην Ολομέλεια της Βουλής προς ψήφιση το νομοσχέδιο με την ονομασία «Κλεισθένης 1», που αφορά την μεταρρύθμιση στον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Αφορμή για αυτό το άρθρο δόθηκε από την τοποθέτηση του Προέδρου του Δ.Σ Κιλκίς κ. Κυριακίδη, στην συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου (8-5-18) η οποία και δημοσιεύτηκε στον τοπικό Τύπο.

Του Ανδρέα Μακρίδη. 

Τις τελευταίες ημέρες, μετά τη συμφωνία με τα Σκόπια, μια νέα φήμη άρχισε να διασπείρεται στην ταλαίπωρη αυτή κοινωνία: Πως η κυβέρνηση με το άρθρο 13 της συμφωνίας, παραχωρεί τμήμα της ΑΟΖ στα Σκόπια. Την ίδια έντονη ανησυχία είδαμε να εκφράζει προ ημερών και ένας αρθρογράφος των “Ειδήσεων”. Αξίζει να εξετάσουμε τη νέα αυτή φήμη.

Του Αναστάσιου Αμανατίδη.

Η οικονομική πλευρά μιας ιατρικής επίσκεψης, η αμοιβή του ιατρού δηλαδή, πάντα ήταν από τα σοβαρά που απασχολούσαν τόσο τον ασθενή, όσο και τον ιατρό! Μέχρις εδώ, τίποτε το επιλήψιμο.
Ο δε κόσμος του Κιλκίς από παράδοση φτωχός και κατ’ αναλογία, καθώς είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε από μέσα, και οι ιατροί του τόπου ήταν και είναι μετρίων εισοδημάτων.

Γράφει ο Τάσος Ναούμης, παιδίατρος, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Παρακολούθησα την πρώτη ημέρα από την συζήτηση που γίνεται στην βουλή με θέμα την πρόταση δυσπιστίας προς την κυβέρνηση, που προκλήθηκε με αφορμή την επικείμενη συμφωνία με το ...ακατανόμαστο γειτονικό μας κράτος.

Του Ανδρέα Μακρίδη.

Οι πρωθυπουργοί της Ελλάδας και των Σκοπίων, ανακοίνωσαν πως προσφέρουν στους λαούς τους μια ιστορική συμφωνία για τον τερματισμό της διένεξης μεταξύ των δύο χωρών. Η ελληνική κοινή γνώμη παγώνει στο άκουσμα πως η Ελλάδα με την υπογραφή της, δίνει το δικαίωμα στους Σκοπιανούς να αποκαλούνται Μακεδόνες, έστω και με κάποιους επίσημους συνταγματικούς προσδιορισμούς. Με εξαίρεση εκείνους που δεν ήθελαν καμία συμφωνία σύνθετης ονομασίας, και εκείνους που θα προσυπέγραφαν την οποιαδήποτε συμφωνία, η μεγάλη μερίδα της κοινής γνώμης προβληματίζεται. Σ' αυτήν θα απευθυνθούμε για μία ακόμα φορά.

Του Αναστάσιου Αμανατίδη.

Το Κιλκίς στις αρχές του περασμένου αιώνα βρέθηκε στο επίκεντρο των εθνικών διεκδικήσεων βαλκάνιων λαών. Η γειτονία με την Θεσσαλονίκη και το Αιγαίο, καθιστούσε το έδαφός του πεδίο και γέφυρα διεκδίκησης.

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

Στο κεντρικό Συλλαλητήριο που έγινε στην Πέλλα ενάντια στη χρήση του όρου «Μακεδονία» και για την «Ελληνικότητα της Μακεδονίας», στην κύρια ομιλία ακούστηκε η τοποθέτηση: «...Θέλουμε (σ.σ. τα Σκόπια) να μπούνε στο ΝΑΤΟ, θέλουμε να μπούνε στην Ευρωπαϊκή Ενωση»... Αυτή η τοποθέτηση είναι από τις πιο χαρακτηριστικές.

Γράφει ο Γιώργος Φραγγίδης, πρώην βουλευτής ΠΑΣΟΚ Μέλος ΚΠΕ Κινήματος Αλλαγής.

Τις μέρες αυτές συζητιέται έντονα από όλους τους Έλληνες το σχέδιο συμφωνίας του εθνικού θέματος σε σχέση με το κράτος των Σκοπίων.
Ενός θέματος με τεράστια σημασία που η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ χειρίστηκε εν κρυπτώ, με τακτικισμούς και με το βλέμμα στραμμένο κυρίως στους εντός της Ελλάδας πολιτικούς αντιπάλους.

Του Αναστάσιου Αμανατίδη.

Πολλές μνήμες ανέσυρε η χθεσινή μπασκετική συνάντηση παλαιμάχων παικτών, από καταβολής του ΓΑΣ Κιλκίς (1980 και όλης της δεκαετίας, Γιάννης Νικολαΐδης – ο Τσίτσιος, ο Γιώργος Στεφούδης, ο Γιάννης Καντίδης, ο Σταύρος Μαντζανάκης, ο Παναγιώτης Κωνσταντινίδης, οι αδελφοί Θεογιάννη, ο Γιάννης Σαμολαδάς, οι αδελφοί Παυλίδη, ο κόουτς Γιάννης Νικολαϊδης και λοιποί μέχρι και παίδες του ’90 Δέδας…) με μια αντίστοιχη αντιπροσωπευτική της Θεσσαλονίκης της χρυσής εποχής (Κακιούσης, Γιαννουζάκος, Παπαγεωργίου και λοιποί).