Όταν πριν από δυο χρόνια φωτογράφιζα τον τοίχο του παλιού σπιτιού της Γουμένισσας, μου ήταν αδύνατο να βάλω σε τάξη τα συναισθήματά μου. Αλλού εστίαζε η φωτογραφική μηχανή κι αλλού το μυαλό μου. Άλλαξα φακό, αλλά κι αυτός της σταθερής εστίασης δεν μπορούσε να βοηθήσει. Τ’ άλματα της ψηφιακής τεχνολογίας δεν μπορούσαν να εγκλωβίσουν σκέψεις και συναισθήματα. Η ψυχή μου ήταν αλλού!

Του Θεοφύλακτου Παγλαρίδη.

Δεν δοκιμάζεται μόνο η υγεία μας ετούτες τις μέρες. Είναι και αξίες σχεδόν ξεχασμένες, πλήρως υποτιμημένες στους καιρούς της σπατάλης προ Κρίσης (π.Κ.), οι οποίες δεν κατάφεραν να ορθοποδήσουν ούτε στη δεκαετία της ανάγκης. Αξίες όπως η αλληλεγγύη, η έγνοια για τον Πλησίον, η κοινωνική ευαισθησία εμπράκτως εκδηλωμένη...
Από λόγια δόξα στον Γιαραμπή. Καθώς δεν πληρώνουμε και εφορία δοξάσαμε εαυτούς και αλλήλους. Στην πράξη οι στενεμένοι πείνασαν και οι χορτάτοι απλώς εξέφραζαν την προφορική αλληλεγγύη τους. Και κάμποσοι χρησιμοποίησαν την πραγματική πείνα των στενεμένων για να σώσουν τα δικά τους (πολυτελή) ιμάτια.
Ετούτες οι μισοπεθαμένες αξίες ιδού και πάλι σε δοκιμασία. Στους μήνες - ελπίδα να μην γίνουν χρόνια- του Κορονοϊού. Όπου ο φόβος φώλιασε στις ψυχές μας και το ένστικτο της αυτοσυντήρησης απειλεί την ανθρωπιά μας.
Παραπονιόταν ο παππούς που μένει μόνος του στην πολυκατοικία. Κι είναι το παράπονό του η αιτία να γραφτεί το σχόλιο. Είμαι μια εβδομάδα κλεισμένος στο σπίτι μου. Δίπλα, πάνω κάτω υπάρχουν οικογένειες, νέοι... Κανείς δεν χτύπησε την πόρτα μου να δει αν ζω αν πεθαίνω, αν έχω ανάγκη από τρόφιμα, αν έχω φάρμακα...
Δεν καταγγέλλει κανέναν ο παππούς. Και ποιον να καταγγείλει άλλωστε, τον γείτονα; το παιδί του; το εγγόνι του; τους φίλους του;
Την πίκρα του εκφράζει ο παππούς. Την τραγωδία που ζει η ψυχή σε καιρούς όπου μισοπεθαμένες αξίες δοκιμάζονται στο αμόνι του φόβου.
Μην τον αφήσουμε μόνο λοιπόν τον παππού. Μένουμε σπίτι, αλλά μια φορά τη μέρα να χτυπήσουμε την πόρτα του. Έτσι από μακριά, να δει ανθρώπου πρόσωπο. Εκείνο ίσως έχει περισσότερο ανάγκη. Κι όχι τρόφιμα και φάρμακα.

Γράφει ο Γιώργος Φλωρίδης, δικηγόρος, π. βουλευτής Κιλκίς και υπουργός.

Μέσα στον πανικό που προκαλεί μια πρωτοφανής πανδημία και όταν υπάρχουν χιλιάδες θύματα, είναι φυσικό να υπάρχει θυμός και αγανάκτηση απέναντι σε αιφνιδιασμένες ηγεσίες και ασυντόνιστες ενέργειες.

Του Δημήτρη Ιωαννίδη.

Η 10ετής παραμονή και εργασία μου στη Γερμανία  (1989- 2000) με άφησε ανάμεικτα συναισθήματα, τα οποία, η ροή των διαφόρων γεγονότων στη χώρα μας με αναγκάζουν  να αλλάζω συνεχώς θέσεις και να αναθεωρώ τις απόψεις μου πάνω πάντα με βάση τις εξελίξεις που αφορούν τις ελληνογερμανικές σχέσεις.

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης.

Δεν βάζει γλώσσα μέσα η Μέλπω. Αρχίζει την γκρίνια και σταματημό δεν έχει. Ο φουκαράς ο Ζαχαρίας γκάνιασε από τότε που την παντρεύτηκε εδώ και κοντά τριάντα χρόνια.

Του Χρήστου Ξανθάκη.  Αγαπητές αναγνώστριες και αγαπητοί αναγνώστες, λογικό είναι σε κάθε κρίση κάποιοι να τραβάνε κουπί και κάποιοι άλλοι να βγαίνουν στον αφρό.
Ο ρεπόρτερ Ξανθάκης έχει τον.. σχετικό, και πλήρως ανανεωμένο κατάλογο:

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης.

Αν όλες τις μέρες τις βλέπεις ίδιες, μπορεί και να τυφλωθείς. Κάθε μέρα που έρχεται, έχει μαζί της το θαύμα ή το τραύμα της. Το ζήτημα είναι να το δεις. Να το  προσέξεις. Να βγάλεις το ανάλογο συμπέρασμα για να βελτιωθείς.

Γράφει ο Τάσος Γιοβανούδης.

Πιστεύω η απάντηση είναι πολύ απλή. Η ζωή θα συνεχίσει, θα πάρει το ρυθμό της, προς το ορατό μέλλον. Η ιστορία είναι γεμάτη με γεγονότα, που τις περισσότερες φορές δεν τα γνωρίζουμε, γιατί δεν τα ζήσαμε και αν τα ακούσαμε ή τα διαβάσαμε, σα δυσάρεστα που ήταν, προτιμήσαμε να μην τα θυμόμαστε.

Γράφει ο Κώστας Πινέλης, Πρόεδρος του Συλλόγου Συνταξιούχων ΟΤΑ Κιλκίς – Παιονίας.

Τις προηγούμενες μέρες έκανα δύο σχόλια για την κατάσταση στην Υγεία εν μέσω της πανδημίας του κορονοϊού και για τους μαχόμενους υγειονομικούς της Δημόσιας περίθαλψης που είναι στην πρώτη γραμμή υπεράσπισης της Υγείας του λαού, και είναι αυτοί που με αυταπάρνηση την κρατούν σε ένα ανεκτό επίπεδο.

Γράφει ο Δημήτριος Καρακατσανίδης, επιχειρηματίας, υποψήφιος βουλευτής νομού Κιλκίς με το κόμμα Δημιουργία Ξανά.

Όταν κάτι δεν πάει καλά συνηθίζεται να λέμε ότι ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε,  και το γεγονός ότι πάντα στραβά αρμενίζουμε, η κυβέρνηση της ΝΔ αποφάσισε να μας το υπενθυμίσει την προηγούμενη εβδομάδα με δύο αποφάσεις που πήρε, πρώτη είναι η επιδότηση των κομμάτων της βουλής και δεύτερη η επιδότηση των επαγγελματιών.