Του Δημήτρη (Μήτου) Ιωαννίδη, τ. Συντονιστή Σχολικών Συμβούλων ΠΕ.

Και όμως, το έπραξαν και αυτό οι πολιτικοί μας! Η μεν Κυβέρνηση με την προσπάθεια συγκάλυψης, όπως λέγεται, η δε Αντιπολίτευση ( ΝΔ ) με την ευκαιρία εκμετάλλευσης. Η Κυβέρνηση που είχε την ευθύνη Οργάνωσης της όλης προσπάθειας αντιμετώπισης και κατάσβεσης της πυρκαγιάς που μαινόταν σε Κινέτα, Βουτζά και Μάτι υποτίμησε απ ότι φαίνεται τα γεγονότα και αντί να επιδοθεί στην προσπάθεια αντιμετώπισής της, επιδόθηκε σε επικοινωνιακά παιχνίδια-το φαϊ τους –και καθησυχάζοντας τον κόσμο ότι όλα είναι υπό έλεγχο. Και, αν αληθεύουν οι φήμες ότι στη διάρκεια της συνέντευξης του Πρωθυπουργού υπήρχαν ήδη νεκροί, τότε σίγουρα, κάποιοι παραπλάνησαν τον κ. Τσίπρα και αντιμετώπισε με τη σιγουριά του ανθρώπου που τα ελέγχει όλα.

Το κλάμα της αγιάτρευτης οδύνης μας, όσο περνούν οι μέρες, θα γίνεται όλο και πιο βουβό, κι όμως ασίγαστο θα καίει τα σωθικά μας. Στο περίτρομο βλέμμα της συντριμμένης σε  εκατοντάδες και χιλιάδες κομμάτια καρδιάς μας μια εικόνα φρίκης, δίκοπο μαχαίρι στο ανελέητο έργο της.

Τα νέα αποκαΐδια μας στην Κινέτα, το Μάτι και τη Ραφήνα, αλλά και ο νέος χορός για τις “πολιτικές ευθύνες” που έχει ήδη ξεκινήσει, μας θυμίζει το παλιό νομοσχέδιο για την Παλλαϊκή Άμυνα που βούλιαξε στα ρηχά.

Η ενασχόληση μου με τα καθήκοντα του προέδρου της Ε.Α.Ε.Α. ν. Κιλκίς, εκ μέρους των 7.432 αδικοχαμένων νεκρών μας, με υποχρεώνει να απαντήσω στον κ. Σ. Χρυσάφη, για τις κάποιες λεκτικές και φωτογραφικές ακροβασίες. Δεν πρέπει να πειραματίζεται κανείς με την ανοχή του αναγνωστικού κοινού.

Το, «Ο πιστός και φρόνιμος δούλος δεν το χρησιμοποιώ με τη έννοια του γραφικού εδαφίου (Ματθαίος 24:3, 45· ), ούτε με την έννοια που δίνουν σ’ αυτό οι Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά (οι μάρτυρες της πλάνης όπως τους αποκαλώ θέλοντας να τους πειράξω συζητώντας μαζί τους σε προσωπικό επίπεδο).

Τον Οκτώβριο του 1967, χρονιά, που υπηρετούσα από τον Ιούλιο τη στρατιωτική μου θητεία, ως οπλίτης ιατρός, πήρα την αρχική μετάθεση από το ΚΕΥ (Κέντρο Εκπαιδεύσεως Υγειονομικού), που λειτουργούσε τότε στη Χίο, στη 194 Μοίρα Πυραύλων στην Αργυρούπολη του Κιλκίς, όπως είπα και αλλού.

Ύστερα από κοντά 40 χρόνια σε τούτο το επάγγελμα -μην επικαλεστούμε τα ...γλαφυρά περί λειτουργήματος - οι απορίες μου σχετικά με την ποιότητα του δημόσιου διαλόγου στις μικρές τοπικές κοινωνίες, όπως καλή ώρα του Κιλκίς, αντί να λιγοστεύουν, συνεχώς αυγατίζουν.

Η Ελλάδα απελαύνει δύο Ρώσους διπλωμάτες και άλλους δύο Ρώσους υπηκόους. Τα μέσα ενημέρωσης γεμίζουν με πληροφορίες για τις γιάφκες των “σλαβοπουτινιστών” που αγγίζουν ακόμα και την ελληνική κυβέρνηση: Η πρώην βουλευτής του Ποταμιού, Χρ. Ταχιάου, μας ενημερώνει μέσα απ' την ιστοσελίδα του Protagon, πως ο υπουργός Ναυτιλίας, Παναγιώτης Κουρουμπλής, συναντήθηκε με πρώην επίτιμο πρόξενο της Ρωσίας στη χώρα μας, στην ταβέρνα “Στου Ντάνυ” έξω απ' την Αλεξανδρούπολη.

Στα πρόθυρα της κατάρρευσης η Βαρβάρα. Στα είκοσι έξι της χρόνια που τα πέρασε όλα στη μικρή επαρχιακή πόλη που γεννήθηκε, δεν αντέχει άλλο. Η κατάσταση έχει φθάσει στο απροχώρητο. Μόλις γύρισε στο σπίτι της από την καφετερία όπου δέχθηκε για μια ακόμη φορά το καθιερωμένο μπούλινγκ από την παρέα της. Αιτία τα κιλά της.
-Κάτι έχεις εσύ, της λέει η κυρα-Γεωργία η μάνα της. Για πες μου.

Φαίνεται πως το εκτενές δημοσίευμα για τον ποδοσφαιρικό αγώνα του Κιλκισιακού με τον Εθνικό Αλεξανδρούπολης το 1976, έφερε στη μνήμη πολλών Κιλκισιωτών εικόνες και σκηνές που παρουσίαζαν οι φίλαθλοι και εκτυλίσσονταν στην πόλη. Ο καθένας έχει θύμισες και προσωπικές απόψεις για την κατάσταση που διαμορφώθηκε στην πόλη μέχρι που φθάσαμε στο νικηφόρο αποτέλεσμα και κυρίως γι’ αυτό.