Του Αναστάσιου
Αμανατίδη. 

Ένα άλλο Σάββατο, νάτην πάλι την κυρά Πολυξένη  να καταφθάνει στο Κιλκίς για την λαϊκή αγορά, αλλά και τον γιατρό μαζί. Τα αρθριτικά της, με τα παραμορφωμένα δάχτυλα των χεριών της, δεν θέτουν θέμα αναζήτησης νέων συμπτωμάτων. Στον αγκώνα της το καλαθάκι με τα χωριάτικα αυγά. ‘’Το καλόν το απίδιν ο άρκον τρώγει α(το), λένε οι Πόντιοι’’. Το φρέσκο χωριάτικο αυγό της αλανιάρας κότας της γραίας Πολυξένης από την Κορομηλιά, ο γιατρός πρέπει να το γευτεί πρώτος, κατά την γραία Πολυξένη, που έχει, όπως είπα, τρείς λεβέντες γιους στην Πολίχνη.

Το   αγαπώ το αδιάφορο  και παραμελημένο σε σημείο που δυσκολεύομαι  να βρω  αρνητικό επίθετο για να προσδιορίσω την εικόνα που σήμερα  παρουσιάζει. Λείπω  περίπου εξήντα χρόνια από κοντά του και όμως το νοιώθω πάντα να με συνοδεύει όπου και αν βρίσκομαι.

Μετά τα όσα εδώ και καιρό συμβαίνουν στο Δημοτικό Συμβούλιο Κιλκίς, εντός και εκτός συνεδριάσεων, είναι πλέον πρόδηλο για ακόμη μία φορά ότι η παράταξη του Δημάρχου Σισμανίδη ΑΝΟΔΟΣ-7ΠΟΛΙΣ οδηγείται προς τα βράχια ολοταχώς και η πορεία της είναι μη αναστρέψιμη παρά τις αγωνιώδεις προσπάθειες των γνωστών αυτόκλητων υποστηρικτών του

Ο αείμνηστος Βασίλης Σεργιαννίδης προσέφερε τεράστιες υπηρεσίες στο ν. Κιλκίς.  Χωρίς υπερβολή αποτέλεσε την πατριαρχική μορφή της βιομηχανίας στο νομό, από τις αρχές της δεκαετίας του '80, όταν γεννήθηκε, ανδρώθηκε και μεγαλούργησε η ΒΙΠΕ Σταυροχωρίου.

Διαβάζω σήμερα σε τοπική εφημερίδα τις εξαγγελίες του Δημάρχου μας αναφορικά με τα έργα ανάπλασης του κεντρικότερου δρόμου της πόλης μας. Ο Δήμαρχος πιστεύει πως αυτή θα είναι η προσωπική σφραγίδα που θα αφήσει στο Κιλκίς (και όχι άδικα).

Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κιλκίς την περασμένη Τετάρτη 28 Ιουνίου είχα ετοιμάσει για να υποβάλλω δυο ερωτήσεις προς τη διοίκηση του δήμου.

Γράφει 

ο Κώστας Θεοδωρίδης. 

Με αφορμή το δημοσίευμα,  της 21.6.2017, που αφορά  το «ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΠΙΡΟΣΚΙ 2017»   στην τοπική εφημερίδα ΕΙΔΗΣΕΙΣ  και ανατρέχοντας για λίγο στο ιστορικό της διοργάνωσης, έχω να εκφράσω τις παρακάτω πολύ απλές σκέψεις, αλλά έντονες  ενστάσεις μου  για το θέμα να παρουσιαστεί μια απλή παραδοσιακή εκδήλωση παρασκευής πιροσκί στο χωριό Ευκαρπία ως «μνημόσυνο ή δεξίωσης μνημοσύνου» για τα αμέτρητα θύματα από τη θηριώδη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

Το σκηνικό δεν είναι καινούργιο, καθώς επαναλαμβάνεται κάθε φορά που οι εργαζόμενοι σε έναν κλάδο αποφασίζουν να αντιδράσουν στην αντιλαϊκή πολιτική με σχετικά πιο ανεβασμένες μορφές,

Η υπόθεση του πλοίου Noor 1 και οι πολιτικές προεκτάσεις που έχει προσλάβει με τις κατηγορίες εναντίον του Πάνου Καμμένου, γυρνάει την μνήμη μας στα 1989, όταν ολόκληρη η ελληνική κοινωνία διχαζόταν απ' το σκάνδαλο Κοσκωτά. Ήτανε τότε, που ένας σωματοφύλακας του απατεώνα επιχειρηματία, ο Βασίλης Μαμανέας, είχε καταγγείλει πως ο Ανδρέας Παπανδρέου δωροδοκείτο απ' τον Κοσκωτά με κούτες πάμπερς γεμάτες χαρτονομίσματα. Θυμάται κανένας τη συνέχεια;

Η γραία Πολυξένη Κοκκινίδου από την Κορομηλιά,  κλασική Τσάρκαλισσα (το σωστό είναι Τσάλκαλισσα, δεν ξέρω πως επικράτησε απ’ αρχής το ρ έναντι του λ στο χειρισμό της γλώσσας), ήταν από τις πρώτες μου ιατρικές ‘πελάτισσες’.