Η πρόσφατη “συνειδητοποίηση” από τον Αλέξη Τσίπρα και το περιβάλλον του, των μεγάλων αδιεξόδων και η άρδην επιστροφή στις συνομιλίες με τους εταίρους-δανειστές, οδήγησαν αρκετούς να αναζητούν ιδεολογικά άλλοθι στην ιστορία για την υποχώρηση και τον οδυνηρό συμβιβασμό..

Γράφει ο Κώστας Πινέλης

Δεν έγινε δημοψήφισμα για την είσοδό μας στην «ΕΟΚ των μονοπωλίων» που έλεγε και ο Ανδρέας. Δεν έγινε δημοψήφισμα για να υπογράψουμε την Συνθήκη του Μάαστριχτ (γνωστή σαν Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση) το 1992, για να μπούμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η αλήθεια κάποιες φορές είναι πικρή και πονάει, αλλά πρέπει να ξέρουμε την αντικρίζουμε κατάματα. Γιατί φίλοι μου, το παραμύθι πρέπει να λάβει ένα τέλος. Όλα τα παραμύθια έχουν ένα τέλος. Τί σόϊ παραμύθι είναι αυτό που ζούμε εμείς και δεν τελειώνει ποτέ;

Την Κυριακή λέμε όλοι ένα ΜΕΓΑΛΟ ΝΑΙ στην Ευρωπαική Πορεία της πατρίδας μας!
Γιατί το ΝΑΙ σημαίνει :
ΝΑΙ στην Ευρώπη και στην Ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας.

Ο κ. Τσίπρας έδινε τη διαβεβαίωση ότι πηγαίνει σε συμβιβαστική λύση με τους δανειστές προτείνοντας ο ίδιος την επιβολή μέτρων 8 δις. Ευρώ.
Η διαφορά ήταν 500 εκατ. Ευρώ. Αντί να συνεχίσει και να ολοκληρώσει τη διαπραγμάτευση με τους δανειστές βάζει την χώρα σε περιπέτειες με τη διενέργεια δημοψηφίσματος που θα μπορούσε να γίνει νωρίτερα κι όχι σε μια εβδομάδα με τη δική του πρόταση.

Διοργάνωση Δημοψηφίσματος προτείνει η Κυβέρνηση
Στην προηγούμενη έκδοση είχαμε κάνει το παρακάτω σχόλιο σ’ αυτή τη στήλη:
«Σήμερα που γράφονταν αυτά τα σχόλια, συνεχίζονται τα παζάρια «εντός των τειχών» και για λογαριασμό του κεφαλαίου, της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ με τους «δεσμούς», συγνώμη, «θεσμούς» της τρόικας.

Γράφει η Αγαθοπούλου Ειρήνη Ελένη, π. βουλευτής Κιλκίς Πρόεδρος του Κέντρου Ερευνών για Θέματα Ισότητας

Ζούμε ιστορικές στιγμές. Η Δημοκρατία επιστρέφει στη χώρα που τη γέννησε, η Ελλάδα στυλώνει τα πόδια και δε διστάζει ακόμη και να θυσιαστεί για να επικρατήσουν στην Ευρώπη οι αξίες πάνω στις οποίες βασίστηκε η δημιουργία της. Αυτές τις αλληλεγγύης, της οικουμενικότητας, της δημοκρατίας, της ισότητας και της δικαιοσύνης.

Του Θεοφύλακτου Παγλαρίδη

Είναι θλιβερό να διαπιστώνει κανείς ότι  ή άλλοτε «Ισχυρή Ελλάδα» ταλαιπωρείται σήμερα έξω από κλειστές τράπεζες για να εξοικονομήσει καθ’ ημέραν  60 ευρώ από τα ΑΤΜ…. Έξω από τις ίδιες τράπεζες που λίγα χρόνια νωρίτερα μοίραζαν αφειδώς δάνεια για διακοπές, εορτές, πανηγύρεις, ακόμα και για τζογάρισμα στην Σοφοκλέους.
Είναι θλιβερό να παρακολουθεί κανείς την ηθική πτώση μιας χώρας όπου και μόνο η ανακοίνωση περιοριστικών μέτρων  στην κυκλοφορία του χρήματος ενεργοποιεί τα ανακλαστικά των μαυραγοριτών και ως δια μαγείας η τιμή των καυσίμων εκτινάσσεται άνευ αποχρώντος(άλλου) λόγου.

Του Δημήτρη Ιωαννίδη

Ένα ακόμη σχολικό έτος έκλεισε για μαθητές, γονείς και δασκάλους.
Για τους μαθητές με πανηγυρισμούς, ομαδικές χαρές, καταστροφή βιβλίων (πρέπει να ομολογήσω ελάχιστες φέτος) και πλήθος άλλων εκδηλώσεων, όπως πάρτυ, μπιτσπάρτυ, μπούλιγκ(;) κ.ά ξενόφερτα και ξένα για τους έλληνες γονείς.

Από την Κωνσταντίνα Γεράκη

Ο άνθρωπος πάντα γοητευόταν από το άγνωστο που κλείνει μέσα του το μέλλον. Μερικές φορές μάλιστα και ειδικά αν ανήκει στο ασθενές και κατ’ επέκταση γεμάτο περιέργεια φύλο, προβαίνει σε λανθασμένες ενέργειες, με σκοπό να διορθώσει ή να αποφύγει λάθη που τυχόν θα έφερνε η μοίρα στο δρόμο της ζωής.
Επειδή κι εγώ λοιπόν είχα πρόσφατα μια τέτοια ιστορία θα την καταθέσω ειλικρινώς.