Σε μακρόσυρτο κείμενο στο twitter (σχ.1), ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης μάς ενημερώνει για την επίσκεψή του στο νοσοκομείο Παπανικολάου και τη δημιουργία ειδικής κλινικής για την παραγωγή των εξειδικευμένων ανοσοθεραπειών.

Βέβαια, η βασική ευθύνη του Υπουργού δεν είναι να επαίρεται για το πώς επενδύονται τα ευρωπαϊκά κονδύλια καθώς η ουσιαστική αξιολόγηση γίνεται κυρίως με βάση τις εθνικές δαπάνες -το ταμείο ανάκαμψης δημιουργήθηκε εξαιτίας μίας συγκυρίας #πανδημια· η βασική ευθύνη του υπουργού είναι η συνολική λειτουργία του ΕΣΥ και εν προκειμένω του νοσοκομείου Παπανικολάου, όπου:

Σε μια μεγάλη παρέα παππούδων, απόμαχων της ζωής, καθημερινά  σερβίρω το καφεδάκι και κάποιες φορές τα τσίπουρά τους. Το καθημερινό τους πρόγραμμα, δέκα το πρωί με δώδεκα το μεσημέρι, συζητήσεις πολλές και διάφορες, ώριμες, ήρεμες και ευγενικές, σπάνια σε υψηλότερο τόνο, όταν υπάρχει κάποια διαφωνία και ειδικά όταν «άλλα λέει η θειά μ΄ κι άλλα ακούν τ΄ αυτιά μ΄».

Στις 5 Σεπτεμβρίου, ημέρα Πέμπτη, γύρω στις 1:00 τα ξημερώματα, σημειώθηκε έκρηξη σε ισόγεια κατοικία στην Γουμένισσα, επί της Γεωργίου Καλβάκη, στην οικία Ζώρα Λεωνίδα του Αντωνίου και προκλήθηκε καταστροφική πυρκαγιά.

Την ώρα εκείνη  η τετραμελής οικογένεια κοιμόταν. Προλάβανε και βγήκαν από το παράθυρο και ευτυχώς δεν είχε θύματα.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης

Εκπαιδευτικός - συγγραφέας

 Στη σημερινή εποχή, την εποχή της απαξίας των ιδεολογιών και των θεσμών, εχθρός της δημοκρατίας είναι ο άνθρωπος.

Γράφει ο Θεοφύλακτος Παγλαρίδης.

Τώρα πια φαντάζει σχεδόν σπατάλη χρόνου. Να ψάχνεις τι να σημαίνουν οι «Τρεις του Σεπτέμβρη» τότε που ο Ανδρέας Παπανδρέου πριν 50 χρόνια εξήγγειλε την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ τον Σεπτέμβρη του 1974.

Πως να νοιώσεις τις ανάγκες εκείνων των καιρών σήμερα;

Γράφει ο Γιάννης Αλίρης.

Η αγωνία μιας ανεψιάς και η προτροπή της να γράψω κάτι για

τις φωτιές. Πλούσια η εμπειρία της, μου παραθέτει τι ισχύει σε άλλα κράτη. Υιοθετώ αβίαστα όλο το κείμενο.

Γράφει η Χρυσούλα Δημάδου-Βαπορίδου.

Συντ/χος νηπιαγωγός

Αμέριμνη  προχωράω σε κεντρικό δρόμο  της πόλης μας και ξαφνικά ακούω να με φωνάζουν από το απέναντι πεζοδρόμιο. Ήταν μια καλή παλιά μου φίλη που είχαμε καιρό να συναντηθούμε. Μετά τις πρώτες μας κουβέντες μου  λέει:

Γράφει ο Χρήστος Σπίγκος.