Αρέσκομαι να επισκέπτομαι γειτονιές της Αττικής μετά από ερεθίσματα επικαιρότητας ή παρελθόντων ετών για ανθρώπους που έζησαν σε αυτές μαζικά ή μεμονωμένα ξεχωριστούς. Αμέσως μετά την τηλεοπτική της ΕΡΤ3 εκπομπή ‘αληθινά σενάρια’ με το αφιέρωμα στον Στέλιο Καζαντζίδη πήγα στην Ν. Ιωνία να βρω το σπίτι που γεννήθηκε ο τραγουδιστής της φτώχειας και της ξενιτιάς.

Η Αλωση της Κωνσταντινούπολης σφράγισε την οθωμανική κυριαρχία στην Ανατολή και επέφερε το βίαιο εξισλαμισμό των χριστιανικών πληθυσμών στις ευρωπαϊκές επαρχίες. Το διάστημα κατά το οποίο οι ελληνικές περιοχές υποτάσσονταν η μία μετά την άλλη στην οθωμανική κυριαρχία, οι προύχοντες προσπαθούσαν να βρουν άσυλο στις περιοχές που είχαν καταλάβει οι Ενετοί.

Ο αρχαίος λαός των Παιόνων και η περιοχή που κατοίκησαν, η Παιονία, αποτέλεσαν αντικείμενο ενασχόλησης και έρευνας από την αρχαιότητα ως τις ημέρες μας. Από τις αρχές του 2009 δημοσιεύματα στον παγκόσμιο έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο ξανάφεραν στην επικαιρότητα τα ονόματα αυτά. Διαφορετικές μάλιστα απόψεις ξένων ερευνητών (δημοσιογράφων, ιστορικών) σχετικά με τη Μακεδονία τα ενέπλεξαν στη γνωστή ελληνοσκοπιανή διαφορά. Έτσι, μας προέκυψε πρόταση ονομασίας του όμορου κράτους με το αρχαίο όνομα Παιονία!!

Εντάξει, οι κερδοσκόποι, εγχώριοι και ξένοι, είναι κακοί. Η Μέρκελ σκέτο τέρας. Οι χρηματοπιστωτικοί οιονεί ακατονόμαστοι. Και πάει λέγοντας.
Υπάρχει κανείς στο γκουβέρνο να μας εξηγήσει, γιατί αφού καιγόμαστε για λεφτά, εδώ και πέντε μήνες στο Υπουργείο Οικονομίας ξύνονται και δεν κάνουν τίποτα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής;
Τη μέγιστη συναίνεση είχε η κυβέρνηση για να καταπολεμήσει όσους απέχουν από τα βάρη. Αντί κόστους, θα αποκόμιζε πολιτικό όφελος αν συλλάμβανε τους φοροφυγάδες.
Περιορίστηκε σε δηλώσεις, σε προσκλήσεις διαβούλευσης και η κερδοσκοπία με τη φοροδιαφυγή σέρνουν τρικούβερτο χορό.
Την ίδια ώρα οι κυβερνώντες ανακοινώνουν επώδυνα μέτρα για τα γνωστά υποζύγια του προϋπολογισμού. Τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, τους μόνους που δεν φοροδιαφεύγουν δηλαδή.
Η γνωστή συνταγή που εφαρμόζουν δεξιοί και αριστεροί στην Ελλάδα. Διότι στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας κυβερνούν κατά βάθος . οι κερδοσκόποι, οι φοροφυγάδες και τα …ασπόνδυλα..

Όπως γράψαμε στο προηγούμενο άρθρο μας, οι μεταναστεύσεις των Ελλήνων χάνονται στα βάθη της ιστορίας. Τα καταγάλανα νερά της Μεσογείου, η ανεξιχνίαστη διαιώνια “τροχιά” του ήλιου και η αέναος κάθοδος του σταθερά προς την Δύση, ήταν πάντα ένα κάλεσμα και μια πρόσκληση για τους τολμηρούς Έλληνες ναυτικούς “Μας έφερε το ίδιο ρέμα...” τραγουδάνε ακόμη και σήμερα οι δουλευτάδες των βουνών του Άσπρο Μόντε της Καλαβρίας.

Ερώτηση υπέβαλε προς τον Υπουργό Εξωτερικών κ. Γ. Παπανδρέου ο Βουλευτής Σερρών του ΛΑ.Ο.Σ. κ. Ηλίας Πολατίδης σχετικά με την έκδοση από την ελληνική Πολιτεία, ντοκουμέντων που αφορούν την γενοκτονία των Ποντίων. Το πλήρες κείμενο της Ερώτησης έχει ως εξής.

Δυο γενιές πριν οι παπούδες τους - και μερικών οι πατεράδες- έκαιγαν σπίτια και εκτελούσαν γυναικόπαιδα, χωρίς να τους εμποδίζει ούτε η έφεσή τους στην κλασσική παιδεία.
Και διαβάζουμε πως οι επίγονοί τους, βουλευτάδες δεξιοί και φιλελεύθεροι, προτείνουν λέει στην Ελλάδα να πουλήσει νησιά της για να ξεπληρώσει το χρέος της.
Εκεί καταντήσαμε με την άφρονα πολιτική μας να ξοδεύουμε περισσότερα από όσα παράγουμε και να καταστήσουμε την κλοπή νόμιμο μέσο πλουτισμού στην Ελλάδα.
«Δώστε μας την Κέρκυρα και χρέος καπούτ» προτείνουν οι εταίροι μας στην Ε.Ε.
Βαρύτερη προσβολή δεν μας επιφύλαξαν ούτε οι γείτονές μας οι Τούρκοι όταν σουλατσάρουν με τα πλοία τους ανοιχτά του Σουνίου…
Τουλάχιστον αυτοί κάτι βραχονησίδες μερικές εκατοντάδες μέτρα από τις παραλίες τους διεκδικούν από την Ελλάδα. Οι άλλοι, οι εταίροι, κάποτε ζητούσαν τη Μαγιόρκα από την Ισπανία. Τώρα την Κέρκυρα από την Ελλάδα.
Όπου φτωχός (και στο μυαλό) στη μοίρα του…

Σε ένα κόσμο που διαρκώς εξελίσσεται, ο ρόλος της γυναίκας γίνεται μέρα με τη μέρα πιο σύνθετος και πιο σημαντικός για τη συνοχή της κοινωνίας. Η ορθή σκέψη και ο προγραμματισμός αποτελούν τον καλύτερο σύμμαχο για όλες τις γυναίκες. Ο σημερινός ρόλος του οποίο επιτελούν καθημερινά είτε ως εργαζόμενος υπάλληλος, αυτοαπασχολούμενες, ή αγρότισσες, είτε νοικοκυρές είτε ως προσωπικότητες που ακούν κάθε λογής εξουσία, αποτελούν την απόδειξη για το τι μπορούν να πράξουν οι γυναίκες σ’ όλα τα επίπεδα ζωής.

Τι νόημα έχει, αλήθεια, να «αφιερώνεται» μία ημέρα τον χρόνο σε μια…κατηγορία ανθρώπων; Τι σημαίνει, όταν μπαίνουμε στη διαδικασία, να γιορτάζουμε μια ημέρα προς τιμήν τους; Και κατά πόσο «γιορτάζουμε»; «Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας» σημαίνει ότι προχωράμε, ότι πάμε μπροστά, ότι έχουμε καταφέρει να πετύχουμε επιδιωκόμενους στόχους, αλλά δεν σταματάμε, γιατί δεν έχουν επιτευχθεί πολλοί από τους στόχους.

Χθες ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε τις άδικες, όπως ο ίδιος χαρακτήρισε, αποφάσεις για τη μείωση του δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας.
Σήμερα είναι υποχρεωμένη η κυβέρνηση να εγκαταλείψει τους ράθυμους ρυθμούς της και να παρουσιάσει στο λαό ένα αναπτυξιακό σχέδιο, μια προοπτική ελπίδας στα υποζύγια του προϋπολογισμού.
Μια ανάσα θα δώσουν τα πρόσθετα μέτρα. Μπορεί να ξεζουμίσουν το λαό, να τον φέρουν στα όριά του, αλλά η ουσιαστική συμβολή τους θα είναι απλά να εκτονωθεί η κερδοσκοπική πίεση των ξένων κεφαλαίων στα οποία προσφεύγουμε για δανεισμό.
Απομένει το μέγα έργο του συμμαζέματος του οίκου μας. Το μέγιστο έργο της επανεκκίνησης της πραγματικής οικονομίας. Σε τούτη την χώρα δεν παράγουμε πλέον. Η ανταγωνιστικότητα μας είναι κάτω και από τις νέες χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ.
Κι αν δεν πάρει μπρος η παραγωγική μηχανή, σε λίγους μήνες πάλι στα ίδια θα είμαστε. Διότι το θέμα δεν είναι το ύψος του επιτοκίου που θα δανειζόμαστε. Αλλά να μην δανειζόμαστε. Σαν καλοί νοικοκύρηδες.