Παράδοξο θα ήταν αν δεν αναφερόμουν στην μεγάλη μεταρρύθμιση που το κόμμα των αλλαγών επιχειρεί παράλληλα με άλλες αλλαγές που έχουν χρώμα πραγματικής επανίδρυσης του κράτους για τον εκσυγχρονισμό και την διάσωσή του.

Μέχρι τέλος Φεβρουαρίου θα παραδίδονταν η τρίτη πτέρυγα του Νοσοκομείου Κιλκίς, απάντησε σε σχετική ερώτηση του βουλευτή Θ. Παραστατίδη η υπουργός υγείας Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου.
Αναρωτηθήκαμε και τότε πως θα προλάβει ο εργολάβος να επουλώσει κακοτεχνίες και ελλείψεις μηνών σε ελάχιστες μέρες, αλλά ποιος να απαντήσει και ποιος να ασχοληθεί με παρόμοιες λεπτομέρειες…
Αλλά ο Φεβρουάριος παρήλθε για να αποδειχθεί δια μιαν εισέτι φοράν πόσο ελαφρύς είναι ο πολιτικός λόγος στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας.
Πάμε παρακάτω. Οι επιδοτήσεις στους αγρότες θα δίνονταν μέχρι τις 4 Μαρτίου. Κι εμείς σας λέμε πως θα γίνει αγώνας για να δοθούν πριν το Πάσχα, αλλά σιγά την κύρωση που θα υποστούν οι υπουργίνες εν προκειμένω που δεσμεύτηκαν.
Πάλι ωραίες θα είναι. Εδώ αποκαλύπτονται τέρατα και σημεία και πάλι επιπλέουν, στην ανακολουθία των λόγων με τα έργα  θα κολλήσουμε;
Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν…

Μια χώρα δεν είναι μόνο το παρόν αλλά και το παρελθόν της. Ό,τι έχει να παρουσιάσει ένας λαός, φαίνεται από την πορεία του. Κάθε τωρινή στιγμή κουβαλά μέσα της τους προηγούμενους αιώνες. Αν δεν υπήρχαν οι Θερμοπύλες, ίσως να είχαμε ακόμη στην Ευρώπη τους Πέρσες. Αν δεν υπήρχαν οι λαοί, που αντιστάθηκαν στο ναζισμό, ίσως να είχαμε τώρα φασισμό στην Ευρώπη. Όταν, φίλε του «Focus», αποκαλείς συλλήβδην έναν λαό απατεώνες, όταν κάνεις εξώφυλλο το άγαλμα της Αφροδίτης της Μήλου, έχοντας το δάχτυλο του χεριού της άσεμνα προτεταμένο, τότε θίγεις έναν ολόκληρο πολιτισμό. Και ως χώρα, με βεβαρημένο παρελθόν που είσαι, δεν το δικαιούσαι...

Η νέα Διοικητική δομή που επιχειρείται με το πρόγραμμα "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ" προσλαμβάνει ανάγκες νέας – εκβάθρων Διακυβερνητικής ανασυγκρότησης της χώρας μας, μετατροπής σε Κράτος – επιτελικό, ευέλικτο αποτελεσματικό, χειριστή Εθνικών Υποθέσεων και σε Πολιτεία αποκεντρωμένη Δημοκρατική, που να ενσωματώνει δομές και αξίες ισόρροπης τοπικής, κοινωνικής, οικονομικής Περιφερειακής Ανάπτυξης.

Για λόγους εξορθολογισμού και οικονομίας μετακομίζει στο Σιδηρόκαστρο η 12η Μονάδα Επιστράτευσης, συγχωνευόμενη με την εκεί εδρεύουσα 16η ομογάλακτή της.
Τούτο συμβαίνει όταν το έρημο σήμερα στρατόπεδο Καμπάνη σε λίγο καιρό, όπως εξαγγέλθηκε θα φιλοξενήσει μερικές εκατοντάδες στρατιωτικών του 601 ΤΟ. Κι επειδή περίσσευαν φαίνεται οι τριάντα ένα πολίτες και στρατιωτικοί  της 16ης ΜΕ μετακομίζουν συν γυναιξί και τέκνοις στο Σιδηρόκαστρο.
Γιατί και πως εξοικονομούνται δαπάνες με την κίνηση αυτή ουδείς μπορεί να αντιληφθεί. Ούτε είναι κατανοητό γιατί πρέπει να στοιβαχτούν στις άθλιες εγκαταστάσεις του Σιδηροκάστρου όταν στο Κιλκίς υφίστανται σύγχρονες και άνετες.
Κουκίδες στο χάρτη είναι τα στρατόπεδα. Παίρνουν από εδώ, στέλνουν εκεί, συγχωνεύουν και μετακομίζουν, επιτελικές ασκήσεις επί χάρτου διότι σε δουλειά να βρισκόμαστε….
Εδώ κοτζάμ επιστήμονες και ειδικοί του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης συγχώνευσαν τα Κρούσια με τις Μουριές, τη Δοϊράνη και το Χέρσο…
Από τις επιτελείς των Αθηνών θα αναζητήσουμε τη ratio στις αποφάσεις τους…

Όπως αναγράφω και στα δύο βιβλία μου, που πρόσφατα κυκλοφόρησαν από τον Εκδοτικό Οίκο Αδελφών Κυριακίδη στη Θεσσαλονίκη, οι πολιτισμικές δραστηριότητες των Ποντιακών Συλλόγων, οι ομαδικές εκδρομές των Ποντίων στις πατρώες γαίες, και κάποιες διεκδικητικές κινήσεις των Ποντίων για αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν γεγονότα που να συνιστούν για τους Πόντιους κάποιο Ζήτημα.

Και ο λόγος περί συνενώσεων… αποφασιστική και κρίσιμη φαίνεται, όπως όλα δείχνουν, η διανύουσα περίοδος για το μέλλον και την προοπτική της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Συζητήσεις , διαβουλεύσεις, συνεδριάσεις θεσμικών οργάνων σε όλη τη χώρα. Υποθέτουμε βέβαια πως όλα συμβαίνουν προς το  όφελος και την εξυπηρέτηση των πολιτών – δημοτών της απανταχού επικράτειας. Πάνω σε αυτή την κατεύθυνση καταθέτω τις απόψεις μου διαμορφώνοντας μια πρόταση που πιστεύω ότι ικανοποιεί τις ανάγκες και τις απαιτήσεις της περιοχής από όπου κατάγομαι. Πιο μπροστά όμως θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση.

Δοθείσης ευκαιρίας ο πρώην υπουργός Σάββας Τσιτουρίδης ισχυρίζεται ότι κακώς υιοθετήθηκε η ολική αποσύνδεση της καλλιέργειας καπνού από την επιδότηση. Και εξηγεί ότι η αποσύνδεση ουσιαστικά προκάλεσε την παύση της καλλιέργειας και μετά το 2013 όταν και θα ισχύσει η νέα ΚΑΠ η χώρα μας χωρίς καπνοκαλλιέργεια θα βρεθεί σε δύσκολη θέση για να εξασφαλίσει τη συνέχιση των επιδοτήσεων.
Όταν θυμίσαμε στον κ. Τσιτουρίδη, ότι υπαίτια της καθολικής απαίτησης των καπνοπαραγωγών για αποσύνδεση ήταν η λειτουργία της αγοράς, που μέσω των χαμηλών τιμών «έκλεβε» ένα τμήμα της επιδότησης, ο κ. Τστουρίδης απάντησε ότι αυτό θα μπορούσε να ρυθμιστεί.
Μπορούσε άραγε κι αν ναι, γιατί δεν λειτούργησαν νωρίτερα για τον καπνό οι μηχανισμοί συμμόρφωσης των κερδοσκόπων εμπόρων;   Αλλά να το διευρύνουμε: Αφού είναι ευχερές το έργο γιατί στην χώρα μας που πλήττεται από ύφεση, ταυτόχρονα ο πληθωρισμός είναι ο υψηλότερος της ευρωζώνης;
Δυστυχώς τόσο επί πρασίνων, όσο και γαλάζιων και τανάπαλιν, μόνο ως εξαίρεση λειτουργεί ο ανταγωνισμός (κινητή τηλεφωνία).

Η χώρα μας μεταξύ των άλλων προβλημάτων που έχει, είναι και το μεγάλο πρόβλημα των λαθρομεταναστών. Τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζουμε τη μαζική εισβολή εκατοντάδων χιλιάδων -μουσουλμάνων στην πλειοψηφία- λαθρομεταναστών από την Ασία και την Αφρική, με τη συνδρομή η αν θέλετε την ανοχή του τουρκικού κράτους.

Το σκεφτόμαστε μέρες τώρα… Με αφορμή τα σχόλια και τις δηλώσεις ανώτατων στελεχών της κοινοτικής ιεραρχίας, πρωθυπουργούς, τραπεζίτες, μέχρι και φυλλάδες του κερατά…
Ναι, εντάξει, ως χώρα δεν επιδείξαμε τις καλύτερες επιδόσεις στα κοινοτικά υπεσχημένα , ούτε η αξιοπιστία αποτελεί το ισχυρότερο χαρακτηριστικό της πολιτικής μας…
Αλλά να γινόμαστε ρόμπα ως χώρα πλέον και όχι μόνο ως κυβέρνηση ή πρωθυπουργός, πάει πολύ
Και αναλογιζόμαστε αν πέρασε ανεπιστρεπτί ο καιρός όπου υπήρχαν σε τούτη τη γωνιά πολιτικοί των οποίων το κύρος υπερέβαινε τα στενά όρια της μικρής πατρίδας…
Αναλογιζόμασταν λοιπόν αν θα περνούσε κι από το μυαλό της όποιας κυρίας Μέρκελ να μιλήσει έτσι για την χώρα, αν απέναντί της είχε έναν Κωνσταντίνο Καραμανλή ή ένα Ανδρέα Παπανδρέου. Έστω, έναν Κώστα Μητσοτάκη…
Φαίνεται πως όλα ασορτί πάνε σε τούτη την χώρα. Ξέφτισε η οικονομία της, φύρανε και το γένος των πολιτικών της…
Θ.Π.