Το έχουμε ξαναγράψει η λειτουργία του ΚΕΝ δεν είναι πανάκεια, δεν λύνει όλα τα προβλήματα του Κιλκίς. Κάποιοι επαγγελματίες μπορεί να ωφελούνται. Θα πεις, εάν είναι να λειτουργήσει σε κάποια άλλη περιοχή, γιατί να μην μείνει εδώ. Πάντως από την εκδήλωση που έγινε στον πεζόδρομο, απουσίαζε ο επαγγελματικό κόσμος που εννοείται ότι ενδιαφέρεται. Ούτε η αγορά έκλεισε όπως θα έπρεπε. Καλά που έκλεισαν Νομαρχία και Δήμος και έσωσαν την κατάσταση οι δημόσιοι υπάλληλοι. Τόσο καλά, δηλαδή, τόση αγανάκτηση!…

Ο ασφαλέστερος τρόπος για να διαπιστώσει ένας Κιλισιώτη πως πλησιάζουμε σε εκλογές είναι η εμφάνιση στις εφημερίδες ανακοινώσεων περί επίλυσης τοπικών θεμάτων ή ικανοποίησης τοπικών αιτημάτων τη βοηθεία του δείνα βουλευτή, ή με την παρέμβαση του τάδε βουλευτή υπουργού.
Το θρυλικό «κατόπιν ενεργειών μου» αντέχει στον χρόνο, αντέχει στις συνειδήσεις και ζει και βασιλεύει ως πολιτική πρακτική.

Το σχολείο δεν είναι μόνο ένας χώρος εκπαίδευσης, είναι και χώρος κοινωνικοποίησης. Έρχεσαι σε επαφή με ανθρώπους που έχουν διαφορετικά ενδιαφέροντα και διαφορετικές ασχολίες.
Την  Τρίτη 31 Μαρτίου, στον χώρο της βιβλιοθήκης του ΓΕΛ Ευρωπού οι μαθητές της Β’ Λυκείου είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν έναν συγγραφέα. Έναν συγγραφέα που, όπως ανακαλύψαμε,  δεν διαφέρει σε τίποτα από εμάς τους «κοινούς θνητούς». Εμείς περιμέναμε να αντικρίσουμε έναν μυστήριο και λιγομίλητο άνθρωπο. Προς έκπληξη όμως όλων, ο συγγραφέας που μας επισκέφτηκε ήταν ένας άνθρωπος απλός, «κανονικός», με χιούμορ, που μπορούσε να επικοινωνήσει άμεσα με τους νέους.

Ο σημερινός τρόπος λειτουργίας των πολιτικών γραφείων των βουλευτών έχει αποκτήσει ρουσφετολογικό χαρακτήρα, προσδίδει σαφές προβάδισμα στους ιδιοτελείς προσωπικούς στόχους του βουλευτή και αποτελεί τροχοπέδη για την παραγωγή πολιτικής με πολιτικοκοινωνικά συλλογικά κριτήρια.
Τα πολιτικά γραφεία έχουν μετατραπεί σε μικρομάγαζα που παζαρεύουν και διαπραγματεύονται την ψήφο του πολίτη, φακελώνουν την προσωπικότητά του, εξαγοράζουν τη συνείδησή του.

Αυτή είναι η Ελλάδα, είπε κάποτε ο Κ. Σημίτης…
Έπεσαν πάνω του τότε αντιπολιτεύσεις και μ.μ.ε. και διάβολοι και τρίβολοι πως τάχα αποποιείται τις ευθύνες του ως πρωθυπουργός.
Αυτό είναι το Κιλκίς, λέμε σήμερα, ύστερα από την παταγώδη αποτυχία της συγκέντρωσης διαμαρτυρίας. Αυτοί είμαστε οι Κιλκισιώτες. Περιμένουμε από τους άλλους να λύσουν τα προβλήματά μας, τους κατακρίνουμε όταν δεν ενδιαφέρονται.  Κι όταν χρειαστεί να επιδείξουμε εμείς το ενδιαφέρον για τα δικά μας προβλήματα τότε αδιαφορούμε…

Μακάρι να μην είναι αργά, σήμερα που αντιδρούν επιτέλους μαζικά οι τοπικοί μας φρορείς γα την κατάργηση του Κέντρου Νεοσυλλέκτων Κιλκίς.
Είναι δηλωτική της ιδιώτευσης και της παραίτησης η καθυστερημένη αντίδραση. Κανείς δεν πιστευει πια ότι μπορεί να σωθεί- διατηρηθεί το ΚΕΝ. Σχεδόν μοιρολατρικά αντιμετώπισαν πολλοί την είδηση που αποκάλυψαν πριν σχεδόν δυο μήνες οι ΕΙΔΗΣΕΙΣ και η ΠΡΩΙΝΗ.

Μετά από πολλά χρόνια εγκατάλειψης ο υπέροχος χώρος των Χιλίων Δένδρων, το μοναδικό Μνημείο της Φύσης του νομού μας, μπορεί να χαμογελά και πάλι.
Οι προσπάθειες του Δήμου Μουριών και του Δασαρχείου Κιλκίς βρήκαν ανταπόκριση από τον υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Κ. Κιλτίδη και ήδη προκηρύχτηκε έργο προϋπολογισμού 120.000 ευρώ για την «προστασία και ανάδειξη των Χιλίων Δένδρων».

ΜΕΡΟΣ Δ’

Όμορφη η πόλη της Οινόης, απ’ τα αρχαία χρόνια κι αυτή μας έρχεται. Το όνομά της – το πήρε από τη νύμφη της Αρκαδίας, την Οινόη, που το Δία ανέθρεψε κι έμεινε αθάνατη κι αυτή και τ’ όμορφο όνομά της. Κατά μία άλλη εκδοχή πήρε τ’ όνομά της η πόλη, που κάποια στιγμή στην Ιστορία της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας αποτέλεσε το δυτικό όριό της, από την τροφό του θεού Πάνα, την Οινόη. Πώς και γιατί ποιος ξέρει. Μπορεί η νύμφη Οινόη ή η τροφός Οινόη του θεού Πάνα ή όποια άλλη Οινόη, στον Πόντο να πρωτοεμφανίστηκε κι από εκεί να ξεχύθηκε προς όλο τον κόσμο τον ελληνικό. Αν κι αυτό καμιά σημασία δεν έχει. Ο κόσμος είναι σαν μια σφαίρα, ένας κύκλος, στο οποιοδήποτε σημείο του μπορεί να βρίσκεται η αρχή του.

Εμείς οι εργάτες και υπάλληλοι του ιδιωτικού τομέα, οι συνταξιούχοι, επαγγελματίες και άνεργοι που συγκεντρωθήκαμε στο Εργατικό Κέντρο Κιλκίς για να διατρανώσουμε την αντίθεσή μας στις απολύσεις, την ανεργία και την φτώχια, αφού λάβαμε υπ’ όψιν τις κοινωνικές οικονομικές συγκυρίες και τις ασκούμενες πολιτικές και αφού διαπιστώνουμε ότι επιχειρήσεις με πρόφαση την οικονομική στενότητα προχωρούν ανενόχλητοι αλόγιστα και χωρίς ευαισθησία σε απολύσεις, διαθεσιμότητες, υποχρεωτικές άδειες, μειώσεις μισθών και ωραρίων και αλλαγές των συμβάσεων εργασίας, καταγγέλλουμε την πολιτική αυτή και δηλώνουμε ότι δεν θα δεχτούμε την κρίση να πληρώσουν οι εργαζόμενοι, αλλά αυτοί που το δημιούργησαν.

Με τόσα που διαδραματίζονται καθημερινά γύρω μας χάθηκε πλέον η έννοια της πρωταπριλιάτικης είδησης. Αν διαβάζαμε πριν 30 χρόνια πως μέρα μεσημέρι πέντε δέκα νεαροί γυροφέρνουν μέσα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας και σπάνε και ρημάζουν ανενόχλητοι, θα το πίστευε;