Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης, δάσκαλος

Παρασκευή 27 Οκτωβρίου 2023

Είναι βραδάκι και η οικογένεια, πατέρας, μητέρα και ο εξάχρονος γιος τους ο Πετρής, παρακολουθούν τις ειδήσεις στην τηλεόραση. Πρώτο θέμα ο πόλεμος του Ισραήλ με την Χαμάς στη λωρίδα της Γάζας. Η οθόνη γεμίζει από βομβαρδισμούς αεροπλάνων και ρουκετών, από άρματα που ξερνούν τον θάνατο, από παιδάκια σκοτωμένα και σακατεμένα, από γονείς που τρέχουν αλλόφρονες με τα μωρά τους στην αγκαλιά για να γλιτώσουν. Φρίκη και αποτροπιασμός. Στην εικόνα ενός αγοριού που κείτεται χάμω μέσα στα αίματα η μητέρα του Πετρή δεν αντέχει. Ένα δάκρυ στην αρχή που γίνεται βροντερό αναφιλητό. Στο πρόσωπο του ματωμένου αγοριού βλέπει τον Πετράκη της και χάνεται ο κόσμος γύρω της. Ο πατέρας προσπαθεί να κρατήσει τα δάκρυά του αλλά κι αυτός στο τέλος ξεσπά. Η ματιά του Πετρή περιφέρεται ανάμεσα στην οθόνη και τους γονείς του.

Εφέκεν μας υείαν ο πασά μ΄ ο Γιωρἰκας.

  Ξημέρωμα Κυριακής 24 Οκτωβρίου 2021, έρθεν μας το "μαύρον το χαπάρ", ο Γιώργος εξέπνευσε, στο νοσοκομείο του Κιλκίς, ενώ περίμενε το Σάββατο να του δώσουν εξιτήριο.

  Από την Πέμπτη 21 Οκτωβρίου, αισθάνονταν καλά και ήταν ευδιάθετος, εκείνη την ημέρα μαζί με τον γαμπρό του, του μεταδίδαμε τα ευχάριστα της νίκης του ΠΑΟΚ στη Κοπεγχάγη και αυτός μας έλεγε "είμαι μια χαρά και μου ρχεται να πηδήξω απ΄ το παράθυρο και να έρθω εκεί στο σπίτι, τέλος πάντων, ελπίζω να βγω το Σάββατο" και το Σάββατο στη τελευταία επικοινωνία του απογοητευμένος είπε "δεν μου δώσανε εξιτήριο, ποιος αντέχει μέχρι την Δευτέρα."

Σε συνέχεια των μεταρρυθμίσεων του «Καποδίστρια», του «Καλλικράτη»,του «Κλεισθένη» Ι και ΙΙ, που έφεραν οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και του τελευταίου νόμου της ΝΔ για την αλλαγή του εκλογικού νόμου, η κυβέρνηση ψήφισε ένα ακόμα αντιλαϊκό νομοσχέδιο για τη «στεγανοποίηση» των δήμων απέναντι σε κάθε λαϊκή ανάγκη και διεκδίκηση, προωθώντας ένα ακόμα πιο «φιλικό περιβάλλον» στις επενδύσεις και την επιχειρηματικότητα, όπως προβλέπουν και τα προαπαιτούμενα του Ταμείου Ανάκαμψης. Έστρωσαν έδαφος για μεγαλύτερη διείσδυση ιδιωτών σε Παιδεία - Πολιτισμό – Αθλητισμό.

Του Στέφανου Παραστατίδη, βουλευτή Κιλκίς του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ.

Τις τελευταίες ημέρες ο κυβερνητικός επικοινωνιακός μηχανισμός επικεντρώθηκε στην προβολή του νομοσχεδίου του Υπουργείου Οικονομικών που «θα επιβάλει περισσότερους και πιο αναλυτικούς κανόνες λειτουργίας και συνεργασίας των funds και των servicers με τους οφειλέτες». Η συγκεκριμένη νομοθετική παρέμβαση παρουσιάζεται ως κυβερνητική πρωτοβουλία, που στόχο έχει να θέσει κανόνες προστασίας των οφειλετών.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, Εκπαιδευτικός – συγγραφέας.

Με τον όρο σαράκι εννοούμε μια γκάμα ξυλοφάγων εντόμων, που, μεταξύ άλλων, προσβάλουν τα ταλαιπωρημένα από την ξηρασία δέντρα καθώς και τα ξύλα, που έχουν υποστεί μια πλήρη επεξεργασία. Στο σπίτι βρίσκουμε τα συγκεκριμένα έντομα στα πατώματα, στα ξύλα της σκεπής, στα έπιπλα, και γενικότερα στην οποιαδήποτε ξύλινη κατασκευή, την οποία τρώνε εκ των έσω.

Γράφει ο Τάσος Γιοβανούδης.

Το καφενείο, ο καφετζής, δυο λέξεις που δημιουργούν ένα τοπωνύμιο, άπειρες οι ιστορίες που πηγάζουν από εκεί και συνθέτουν την τοπική ιστορία, ειδικά όταν ο τόπος είναι ένα μικρό χωριό.

Πώς θα πιούμε καφέ, ρώτησα τους συναδέλφους τη μέρα ανάληψης καθηκόντων μου στον Σταθμό Χωροφυλακής Αντιγονείας, που στεγαζόταν στο Μυλοχώρι.

Χωματερές παντού, σκουπίδια έξω από τους κάδους ή σκουπίδια μέσα σε κάδους ανακύκλωσης, μια αντικοινωνική συμπεριφορά επικίνδυνων ηλιθίων, που την ανεχόμαστε εδώ και χρόνια, που την πληρώνουμε εδώ και χρόνια. Κι όταν βλέπουμε αυτές τις υπέροχες χωματερές έξω από τις πόλεις ή τα χωριά μας, συνήθως ρίχνουμε ένα εύκολο σιχτίρισμα στο δήμο που δεν τις καθάρισε αμέσως, αλλά δεν λέμε τίποτα γι’ αυτούς που τις δημιούργησαν. «Τι κάνει ο δήμος», φωνάζουμε, ενώ θα έπρεπε να θα έπρεπε να αναζητούμε τον δράστη και το πρόστιμο που πρέπει να πληρώσει.

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.

Η δεκαετία του 1960 έφερε στη χώρα μας την τηλεόραση, μια ηλεκτρονική συσκευή που επέτρεπε στον καθένα να διασκεδάζει στο σαλόνι του με αξιόλογους ανθρώπους που δε θα γνώριζε ποτέ ή στην χειρότερη με απαράδεκτους που δε θα δεχόταν ποτέ να μπουν στο σπίτι του. Κι απέκτησε τόση δύναμη αυτό το «χαζοκούτι» που αντί να το χαζεύουμε μας χαζεύει εκείνο, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που να δικαιώνεται απόλυτα ο Ουμπέρτο Έκο που έγραφε:

Του ΚΩΣΤΑ ΚΙΛΤΙΔΗ.

Ήταν η περίοδος της μεγαλύτερης με ειρήνη τραγωδίας της Ελλάδος. Το 2010, όταν κατέθεσα, εκστομίζοντάς την προς τους συναδέλφους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, την ως άνω έκκλησή μου. Οι σχέσεις μου ήταν πάντα άριστες με όλους τους συναδέλφους στη Βουλή, με ευπρέπεια και δεοντολογία. Οι συνάδελφοι εξεγέρθηκαν, εκτιμώντας ότι τους προσβάλω. Εγώ όμως κατέθετα την μύχια σκέψη και φόβο μου στην πολιτική μου διαδρομή.