Του Παναγιώτη Γουδαμάνη.

Ένα μεγάλο "αγκάθι" το οποίο οι υπεύθυνοι δεν έχουν καταφέρει να αποκαταστήσουν και έχει γίνει μπαλάκι το οποίο "πετάει" ο ένας στον άλλο (ανάμεσα σε Δήμο ΠΑΙΟΝΙΑΣ, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς και ΟΣΕ - OSE) έχει καταντήσει η αποπεράτωση του Νέου Σιδηροδρομικού Σταθμού Πολυκάστρου.

Του Χρήστου Σπίγκου

Καλήν εσπέραν άρχοντες, αν είναι ορισμός σας, λαού τη μία βούληση να πω στον λογισμό σας.

          Ορκιστήκατε, σας καμαρώσαμε, σας χειροκροτήσαμε και στο σπίτι μας γυρίσαμε. Μας είπατε πολλά πριν σας ψηφίσουμε, πιστέψαμε κάποια απ’ αυτά κι ελπίζουμε να δικαιωθούμε.

          Εσείς για πέντε χρόνια στο τιμόνι κι εμείς στης υπομονής το αμόνι.

Τα προβλήματα τις εποχής μας δεν θα τα λυσουν παράξενοι τύποι με περίεργα μαλλιά και ακραία συνθήματα! Μπορεί στην Ελλάδα η κεντροδεξιά να αποτελεί κυρίαρχη ιδεολογία, αλλά στην υπόλοιπη Ευρώπη και την Δύση ο κεντρώος και μεσαίος χώρος δείχνει να πιέζεται λίγο έως πολύ. Το Κέντρο του 2024 έχει τεράστιες ευθύνες και επίδικα μπροστά του, όπως να αποκαθηλώσει τον άκρατο λαϊκισμό της Δεξιάς και της Αριστεράς, να ενισχύσει την ανοιχτή και ελεύθερη επιχειρηματικότητα και την μικρή και μεσαία οικονομία, να παραμείνει αφοσιωμένο στο να προσφέρει ουσιαστικές λύσεις χωρίς ιδεολογικές ακρότητες, να αντιμετωπίσει την πληθωριστική και την ενεργειακή κρίση με σύνεση, να εφαρμόσει κοινωνικές πολιτικές και να στηρίξει τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και να δημιουργήσει ευκαιρίες για όλες και όλους.

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.

Κρανίου τόπο θύμιζε ο λόφος του Αγίου Γεωργίου άδενδρος και κατάξερος όπως ήταν μέχρι το 1927. Η ανάγκη δενδροφύτευσης του συζητήθηκε στο Κοινοτικό Συμβούλιο, όπως μαρτυρεί η σχετική απόφαση της 21ης Ιανουαρίου 1927 «περί αναδασώσεως λόφου Αγ. Γεωργίου και δενδροφυτείας πόλεως Κιλκίς».

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, Εκπαιδευτικός – συγγραφέας.

Η αλλαγή του χρόνου είναι  σταθμός και αφετηρία, είναι ανάμνηση και προσδοκία. Ένα κεφάλαιο που κλείνει  και μια νέα σελίδα που ανοίγει. Ξεχωριστές στιγμές μας είναι οι θύμησες από εποχές που δεν οξειδώθηκαν. Από  μέρες που ζυμώθηκαν με αρμύρα και ήλιο,  από δειλινά με μυρωδιά από νοτισμένο χώμα, απ' όταν η ζωή ήταν ιδέα ανυποχώρητη και η αγάπη αίσθημα  αδιαπραγμάτευτο.

Γράφει

Ο Νίκος Κωνσταντινίδης

Εκπαιδευτικός – συγγραφέας

Η αλλαγή του χρόνου είναι  σταθμός και αφετηρία, είναι ανάμνηση και προσδοκία. Ένα κεφάλαιο που κλείνει  και μια νέα σελίδα που ανοίγει. Ξεχωριστές στιγμές μας είναι οι θύμησες από εποχές που δεν οξειδώθηκαν. Από  μέρες που ζυμώθηκαν με αρμύρα και ήλιο,  από δειλινά με μυρωδιά από νοτισμένο χώμα, απ’ όταν η ζωή ήταν ιδέα ανυποχώρητη και η αγάπη αίσθημα  αδιαπραγμάτευτο.

Τα Κρουστικά κύματα προστατίτιδα βελτιώνουν ή και θεραπεύουν την πάθηση.

Η προστατίτιδα

Αρχικά όταν αναφερόμαστε στην προστατίτιδα ουσιαστικά  μιλάμε για φλεγμονή του προστάτη αδένα.

Ο συχνότερος τρόπος μόλυνσης του προστάτη είναι κυρίως μέσω της ουρήθρας.

Προσπαθώ τον τελευταίο καιρό να ερμηνεύσω με την λογική αυτά που γίνονται και αυτά για τα οποία θα κληθούν να πάρουν αποφάσεις οι κρατούντες.

Στήνονται πάνελ στα στούντιο των τηλεοπτικών μέσων και ειδικοί, (ειδικούς να τους κάνει ο Θεός) με επιχειρήματα θέλουν να μας πείσουν για την ορθότητα των αποφάσεων που θα παρθούν.

Τα θέματα που προβληματίζουν την κυβέρνηση πολλά . Άλλα σημαντικά και άλλα που στις πολύ δύσκολες μέρες που περνάει η μέση οικογένεια δεν έπρεπε κατά την ταπεινή μου άποψη να προβληματίζουν.

Σημαντικό θέμα τα Ελληνοτουρκικά

Γράφει ο Dr Πέτρος Θάνος

Χειρουργός Ουρολόγος και Ανδρολόγος

Η καλοήθης υπερπλασία του προστάτη αφορά την πλειονότητα των ανδρών που ξεπερνούν την ηλικία των 50 χρόνων ενώ μπορεί να παρουσιασθεί και σε μικρότερες ηλικίες. Aπό την ηλικία των 40-50 ετών αρχίζει ο προστάτης αδένας και διογκώνεται κάτω από την επίδραση μίας ορμόνης (της λεγόμενης ανδρικής ορμόνης ) της τεστοστερόνης. 

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης

Εκπαιδευτικός-συγγραφέας

Ενόψει της μάχης των Θερμοπυλών, μεταξύ των Σπαρτιατών, που είχαν παρουσιαστεί, για να επιλεγούν  ποιοι θα πολεμήσουν, πήγε κι ένας κουτσός. Όταν τον ρώτησαν «γιατί ήρθες, αφού έχεις κινητικά προβλήματα», εκείνος απάντησε: «Στον πόλεμο πάνε όσοι μένουν για να πολεμήσουν κι όχι όσοι το βάζουν στα πόδια». Αυτό το 480 π.Χ., τότε που η λέξη πατρίδα ήταν η σημαντικότερη και τιμιότερη απασών των αξιών!