Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, Εκπαιδευτικός - συγγραφέας.

Για τις πολιτικές παθογένειες ενός τόπου  την ευθύνη φέρουν αναλογικά τα «τζάκια» που τον κυβέρνησαν. Όταν ο πατέρας σου ήταν πρωθυπουργός,  όταν εσύ είσαι ο νυν πρωθυπουργός της χώρας, όταν η αδερφή σου ήταν δήμαρχος Αθηναίων στο παρελθόν και πρώην υπουργός, όταν ο ανιψιός σου είναι τώρα ο δήμαρχος Αθηναίων, όταν όλο σου το σόι στελεχώνει το λεγόμενο «βαθύ κράτος», το κράτος δηλαδή  που σε διάρκεια ζωής ξεπερνά  κόμματα και πολιτικά χρώματα,  κι εσύ λες  ότι για όλα φταίνε οι άλλοι, ή ψεύδεσαι συνειδητά ή δεν έχεις επίγνωση του τι λες και του τι κάνεις!

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, Εκπαιδευτικός - συγγραφέας.

Από τα σωστά πολιτεύματα καλύτερο είναι εκείνο που διοικείται από τους καλύτερους, γράφει ο Αριστοτέλης στα «Πολιτικά» του. Ο μέγιστος των σοφών δεν μένει μόνο στις επιμέρους διαφορές των πολιτευμάτων, αλλά πάει ένα βήμα παραπέρα, συνδέοντας  το αξίωμα με την αξία του προσώπου που το υπηρετεί.
Δεν είναι οι θεσμοί που δίνουν αξία στον άνθρωπο, αλλά ο άνθρωπος δίνει αξία στους θεσμούς. Αν τα πρόσωπα που στελεχώνουν την πολιτική, δεν έχουν την απαιτούμενη επάρκεια, αν είναι κατώτερα των περιστάσεων. Όσοι δεν μπορούν  να σταθούν στο ύψος του θεσμού, τον οποίο εκπροσωπούν,  υποβαθμίζουν  την αξιοκρατία.

Γράφει ο Χρήστος Ανδρεανίδης.

Μετά την χθεσινή προγραμματική γενική συνέλευση του Π.Τ. Συνταξιούχων Ο.Τ.Ε. Κεντρικής Μακεδονίας παρουσία του  Προέδρου του Πανελλήνιου 30.000 μελών Συλλόγου πρότεινα την σκλήρυνση της στάσης του φορέα μας του κάθε φορέα των πολιτών του κάθε πολίτη απέναντι στους ‘ιδιώτες’ και τους υπηρέτες τους και την λογική του ξεπουλήματος μετά το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών.

Γράφει η Παρθένα (Νούλα) Σαββίδου, Τομεάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης Ελληνικής Λύσης, Υποψήφια Βουλευτής Ν. Κιλκίς.

Στη ζωή όλα τα πράγματα έχουν το δικό τους Κέντρο Βάρους. Η οικογένεια ως Κέντρο Βάρους έχει τα παιδιά. Όλες οι ενέργειες, αποσκοπούν στη φροντίδα, την αγάπη και ασφάλεια των παιδιών.
Οι γλωσσολόγοι έχουν ως Κέντρο Βάρους τη γλώσσα. Σωστά θεωρούν τη γλώσσα ως ζωντανό οργανισμό, ο οποίος εξελίσσεται στη διάρκεια των αιώνων και δεν αποτελεί μόνο στοιχείο επικοινωνίας αλλά είναι εθνικός πυλώνας.
Τα κόμματα τα οποία κυβέρνησαν την Ελλάδα, έχουν το δικό τους Κέντρο Βάρους: Την παραγωγή χρέους.

Γράφει ο Νίκος Σιάνας.

…Νοέμβριος του 1975 ένα φθινοπωρινό απόγευμα του Σαββάτου στη Ζυρίχη. Όπως κάθε Σάββατο οι
Έλληνες γονείς περιμένουν να τελειώσουν τα μαθήματα της εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας για να παραλάβουν τα παιδιά τους. Μεταξύ αυτών και ο Θεόδωρος Μουρουζίδης από την Λεκάνη Καβάλας. Με τέσσερις λέξεις καταφέρνει να συγκινήσει και ταυτόχρονα να κινητοποιήσει και τους υπόλοιπους ποντιακής καταγωγής Έλληνες που παρευρίσκονταν.

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης δάσκαλος.

Το κείμενο που ακολουθεί γράφεται υπό το κράτος ψυχικού πόνου και οργής για την τραγωδία των Τεμπών. Το κείμενο δεν απευθύνεται στην σημερινή κυβέρνηση αλλά συνολικά σε ΟΛΟ το πολιτικό προσωπικό που είχε και έχει την ευθύνη της πορείας της χώρας τα τελευταία πενήντα τουλάχιστον χρόνια.

Γράφει η Μάνια (Μαρία) Παναγιωτίδου, Υποψήφια βουλευτής Κιλκίς - ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία.

Το τραγικό δυστύχημα στα  Τέμπη και το εθνικό πένθος στο οποίο βυθιστήκαμε όλοι άλλαξε νομίζω πολλών την σκέψη και την θεώρηση των πραγμάτων. Είναι κάτι που θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα και στην καθεμία από εμάς.

Γράφει ο Βασίλης Αθανασιάδης.

Στο μέσο της φωτογραφίας ο Λόρδος Κάρινγτον (Peter Alexander Rupert Carington, 6th Baron Carrington, Baron Carington of Upton, 6 June 1919 – 9July 2018), και η συνοδεία του.

Αριστερά ο πρόεδρος της Κοινότητας Δήμος Καμπουρούδης και δεξιά στο άλλο άκρο ο αντιπρόεδρος Διογένης Μαυρίδης.

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΔΑΜΟΣ.

Πριν διακόσια χρόνια, τον Μάρτιο του 1823, δύο χρόνια μετά την έναρξη της Επανάστασης, σημειώνεται ένα κρίσιμο γεγονός: ο τότε υπουργός εξωτερικών της Βρετανίας Τζορτζ Κάνιγκ αναγνωρίζει τους επαναστατημένους Έλληνες ως «εμπόλεμο έθνος». Και ξεκινά μαζί τους επαφές και συνομιλίες, ανεπίσημες μεν, ουσιώδεις δε.