Άρθρα Συνεργατών
Και στην «Τύχη» έχουμε το δικό μας μερτικό
Συντάκτης: Κωνσταντινίδης Νίκος
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Εκπαιδευτικός - συγγραφέας.
Η διαύγεια του φωτός ορίζει διαχρονικά το τοπίο της χώρας και καθορίζει ιστορικά τις ανησυχίες των πνευματικών ανθρώπων της, που κατοικούν σ’ αυτή, από το Απολλώνιο φως της αρχαιότητας, ως το "Δεύτε Λάβετε Φως" της Ανάστασης, το "Άξιον εστί το Φως" του Ελύτη και το «κατά βάθος είμαι ζήτημα φωτός» του Σεφέρη.
Ευλογιά αιγοπροβάτων: Γιατί η Ελλάδα επιμένει στις θανατώσεις αντί του εμβολιασμού;
Συντάκτης: Παγλαρίδου Ιωάννα
Γράφει η Ιωάννα Παγλαρίδου.
Η θανάτωση περισσότερων από 700 προβάτων στη Μεταμόρφωση Παιονίας επαναφέρει με τον πιο δραματικό τρόπο ένα ερώτημα που απασχολεί εδώ και καιρό τους κτηνοτρόφους σε ολόκληρη την Ελλάδα. Γιατί, ενώ υπάρχουν εμβόλια κατά της ευλογιάς των αιγοπροβάτων, δεν εφαρμόζεται εμβολιασμός για την προστασία των κοπαδιών;
Ο υφυπουργός – ποδηλάτης Αμυράς και ο Λόφος του Κιλκίς
Συντάκτης: Τερζενίδης Κώστας
Του Κώστα Τερζενίδη.
Τον Ιούνιο του 2022 το Κιλκίς είχε την χαρά να υποδεχθεί τον τότε υφυπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιώργο Αμυρά, που τον είχαμε πρωτογνωρίσει ως «ποδηλάτη της Αθήνας».
Μήπως πρέπει να είμαστε πιο επιφυλακτικοί απέναντι σε ό,τι πλασάρεται ως εναλλακτικό;
Συντάκτης: Παγλαρίδου Ιωάννα
Γράφει η Ιωάννα Παγλαρίδου.
Η εναλλακτική ιατρική παραμένει ιδιαίτερα δημοφιλής στις μέρες μας, με την ομοιοπαθητική να έχει τους δικούς της σταθερούς υποστηρικτές. Πολλοί από αυτούς θεωρούν ότι πρόκειται για μια φυσική και ακίνδυνη επιλογή, ιδιαίτερα επειδή τα ομοιοπαθητικά σκευάσματα παρουσιάζονται συχνά ως απαλλαγμένα από τις ανεπιθύμητες ενέργειες των συμβατικών φαρμάκων. Είναι όμως πράγματι έτσι;
Ο Μάρκο Ρούμπιο και ο εθνικισμός ως υπαρκτή κοσμοθεώρηση άμυνας
Συντάκτης: Eidisis.gr
Γράφει ο Κώστας Κιλτίδης
Στη συνέχεια των αναταράξεων της συγκλονιστικής ομιλίας του υπουργού των ΗΠΑ , Μάρκο Αντόνιο Ρούμπιο στην Πνύκα , επιχειρώ αυτή την ανάλυση.
Μια σύντομη ιστορική αναδρομή από τη γέννηση του Νεοελληνικού Κράτους - Ο ρόλος της Ρωσίας, της Αγγλίας και των Ευρωπαίων
Συντάκτης: Eidisis.gr
Του Ευάγγελου Μαυρογόνατου.
Η ιστορία είναι ο καθρέφτης του παρελθόντος, το μάθημα για το παρόν και ο οδηγός για το μέλλον.
Κυριάκος Κυβρακίδης: Ποιος γράφει τελικά την Ιστορία;
Συντάκτης: Eidisis.gr
Γράφει ο Κυριάκος Κυβρακίδης.
Περιμένουμε παθητικά έναν «μεσσία» να μας οδηγήσει ή μήπως οι ηγέτες είναι απλώς ο καθρέφτης των δικών μας αναγκών;
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης.
Εκπαιδευτικός συγγραφέας
Ο Γιάννης Αι Γιάννης έκλεψε ένα καρβέλι ψωμί, από την βιτρίνα ενός αρτοποιείου, προκειμένου να ταΐσει τα επτά πεινασμένα παιδιά της χήρας αδελφής του, επειδή δεν είχε άλλο τρόπο να τα βοηθήσει, όταν εκείνα λιμοκτονούσαν.
Βασίλης Αθανασιάδης: Πολύκαστρο πριν 70 χρόνια
Συντάκτης: Eidisis.gr
Κυριακή 7 Οκτωβρίου 1956.
Μήπως ήρθε η ώρα να μάθουμε να συντηρούμε όσα φτιάχνουμε;
Συντάκτης: Παγλαρίδου Ιωάννα
Γράφει η Ιωάννα Παγλαρίδου.
Έχουμε μάθει να πανηγυρίζουμε για κάθε νέο έργο, αλλά όχι να φροντίζουμε όσα ήδη έχουμε. Μήπως είναι καιρός να αλλάξουμε αυτή τη νοοτροπία; Αφορμή για τη σκέψη αυτή στάθηκε ένα δημοσίευμα για τους κατεστραμμένους τραπεζόπαγκους στην περιοχή «Δύο Ποτάμια» της Γουμένισσας, όμως το ζήτημα είναι πολύ μεγαλύτερο από μερικά φθαρμένα ξύλινα καθίσματα.
Έχουμε μάθει ως κοινωνία να πανηγυρίζουμε όταν κατασκευάζεται κάτι καινούργιο και μόλις ολοκληρωθεί το αφήνουμε στην τύχη του, λες και θα συντηρηθεί από μόνο του. Και κάπως έτσι αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση. Εμφανίζονται οι πρώτες φθορές, αλλά εμείς περιμένουμε να μεγαλώσουν μέχρι να φτάσει μια υποδομή στο σημείο να χρειάζεται μεγάλες παρεμβάσεις. Αντί να φροντίζουμε όσα φτιάχνουμε τα αφήνουμε να καταστρέφονται και ύστερα αναζητούμε χρήματα για να τα ξαναφτιάξουμε. Και τότε συντάσσουμε μελέτες, προκηρύσσουμε διαγωνισμούς και περιμένουμε να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες. Μήπως όμως έχουμε ξεχάσει κάτι πολύ απλό; Τη συντήρηση.
Ας επιστρέψουμε για λίγο στους τραπεζόπαγκους της Γουμένισσας. Όταν άρχισαν να παρουσιάζουν τα πρώτα σημάδια φθοράς, δεν θα ήταν ευκολότερο να τριφτούν και να βαφτούν; Δεν θα κόστιζε πιθανότατα λιγότερο από την πλήρη αντικατάστασή τους; Τώρα ίσως χρειάζονται καινούργιοι -αν βέβαια αντικατασταθούν. Ή μήπως θα πρέπει να περιμένουμε να προκηρυχθεί κάποτε ένα μεγαλύτερο έργο ανάπλασης, ώστε να συμπεριληφθεί σε αυτό και η προμήθεια νέων καθισμάτων;
Αλλά όπως είπαμε το θέμα δεν είναι οι τραπεζόπαγκοι. Το θέμα είναι γιατί δεν έχουμε αποκτήσει μια οργανωμένη κουλτούρα διαρκούς συντήρησης των δημόσιων υποδομών. Γιατί για παράδειγμα να μην υπάρχουν μόνιμα συνεργεία συντήρησης με ανθρώπους που καθημερινά θα φροντίζουν την πόλη και τα χωριά μας;Ένα συνεργείο που σήμερα θα βάψει τα κάγκελα ενός σχολείου και αύριο θα αποκαταστήσει μια μικρή φθορά. Που θα συντηρεί τα δημοτικά κτίρια και θα επεμβαίνει πριν μια μικρή ζημιά μετατραπεί σε μεγάλο πρόβλημα. Δεν θα ήταν πιο γρήγορο και αποτελεσματικό; Και τελικά, δεν θα ήταν οικονομικότερο;
Δεν γνωρίζω αν υπάρχουν θεσμικά, οικονομικά ή οργανωτικά εμπόδια που δυσκολεύουν μια τέτοια επιλογή. Ούτε ισχυρίζομαι ότι όλες οι εργασίες μπορούν να γίνονται από ένα συνεργείο. Υπάρχουν ασφαλώς παρεμβάσεις που απαιτούν εξειδικευμένο προσωπικό, μελέτες και συγκεκριμένες διαδικασίες. Αλλά είναι όλες οι εργασίες τέτοιες; Χρειάζεται κάθε φορά μια νέα εργολαβία για να βαφτεί ένας τοίχος, να επισκευαστεί ένα κάγκελο ή να συντηρηθεί μια ξύλινη κατασκευή;
Και αν η δημιουργία τέτοιων συνεργείων έχει κόστος, ας γίνει επιτέλους μια σύγκριση. Πόσο κοστίζει η συντήρηση και πόσο η αποκατάσταση των ζημιών; Ακόμη και αν η οργανωμένη συντήρηση απαιτούσε μεγαλύτερη ετήσια δαπάνη, δεν θα άξιζε να υπολογίσουμε όσα θα κερδίζαμε;
Δεν χρειάζεται να έχουμε έτοιμες όλες τις απαντήσεις. Χρειάζεται όμως να βρούμε το θάρρος να αμφισβητήσουμε μια πρακτική που ακολουθούμε εδώ και δεκαετίες. Γιατί διαφορετικά θα συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που κάνουμε χρόνια τώρα. Θα αφήνουμε τις υποδομές να φθείρονται, θα αναζητούμε χρήματα για να τις αποκαταστήσουμε και μέχρι να τα καταφέρουμε θα έχουν προστεθεί καινούργιες φθορές. Και έτσι όσα έχουμε γύρω μας θα συνεχίσουν να χαλάνε γρηγορότερα απ' όσο προλαβαίνουμε να τα φτιάχνουμε.