Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.

Η εκκλησία του αη Γιώργη, είναι η σημαντικότερη από τις 38 μεταβυζαντινές εκκλησίες που σώζονται στο νομό Κιλκίς και ο μοναδικός τρισυπόστατος ναός της περιοχής, αφιερωμένος στον άγιο Γεώργιο, τους αγίους Αναργύρους και τον άγιο Δημήτριο.

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης, δάσκαλος.

Η ογδονταεξάχρονη κυρα-Βάσω ξαπλωμένη στο κρεβάτι του φτηνού γηροκομείου κοιτάζει το ταβάνι και αναπολεί τη ζωή της.
Ήταν εκεί στα μέσα της δεκαετίας του 50 που παντρεύτηκε τον Στέλιο. Από προξενιό ο γάμος αλλά ο Στέλιος βγήκε λίρα εκατό. Καλά πέρασε μαζί του η Βάσω αλλά είχαν μόνιμη διαφωνία στο μεγάλωμα των δυο αγοριών που τους χάρισε η φύση. Συναισθηματική η Βάσω δόθηκε στα δυο παιδιά της με όλο της το είναι και δεν τα χάλαγε χατήρι.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Βαστάκης, Θεολόγος, πρώην Λυκειάρχης.

Έφτασαν και πάλι τα Χριστούγεννα. Τον ερχομό τους διαλαλεί ο αγγελικός ύμνος: «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία» (Λουκ Β’, 14). Μέσα στη ζοφερή ατμόσφαιρα των ημερών μας έρχεται και πάλι αυτή η χαρούμενη γιορτή, για να σκορπίσει τα μαύρα νέφη της απελπισίας, του φόβου και της απογοήτευσης και να ζεστάνει τις παγωμένες καρδιές μας με τη θεϊκή αγάπη, χαρίζοντας μας ελπίδα και κουράγιο.

Επί μισό αιώνα η επικράτεια δοκιμάζεται στο κυρίαρχο θεμελιώδες γνώρισμά της, στην κατοίκησή της από Έλληνες πολίτες. Ο ελληνισμός της διασποράς διαρκώς χάνει την ταυτότητά του και αδυνατίζουν οι δεσμοί του με το εθνικό κέντρο, την ελληνική πολιτεία. Χαμένες ιστορικές ευκαιρίες και λάθη των κυβερνήσεων διαχρονικά από το 1950, έχουν οδηγήσει την χώρα σε μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα.

Γράφει ο Μπάμπης Καραγεωργίου.

Είναι ορατό πλέον από τον καθένα η κατάπτωση του επιπέδου του δημοσίου διαλόγου, αλλά και ο θεσμικός και οικονομικός κατήφορος.
Οι πολίτες στην μέση των εξελίξεων προσπαθούν να βρουν τα πατήματα τους σε πραγματικά αντίξοες συνθήκες.Αν όχι η αποκλειστική ευθύνη, το μεγαλύτερο μέρος αυτής βαραίνει την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που αγνοεί επιδεικτικά τους θεσμούς και που στέκεται άβουλος παρατηρητής στην κρίση της ακρίβειας που πλήττει νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, Εκπαιδευτικός-συγγραφέας.

Η πιο αδικημένη και πιο κακοποιημένη λέξη, η περισσότερο ουτοπική και παραπλανητική, από κάθε άλλη λέξη, που βρίσκεται στην εντατική και αργοπεθαίνει είναι η λέξη «δημοκρατία». Τούτος ο κυρίαρχος,  κατά το σύνταγμα, λαός έχει αποδειχθεί ότι είναι το μεγαλύτερο λογοπαίγνιο της Ιστορίας, στο καθημερινό διάβα της.

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.

«Ο σύγχρονος δικηγόρος δεν είναι πλέον ο δικηγόρος του ΙΘ’ αιώνος, δεν δύναται να ζει εγκεκλεισμένος εις το γραφείον του, θεωρών τους πανδέκτας, ως το Α της επιστήμης του και την Πολιτικήν Δικονομίαν ως το Ω. Δεν μπορεί να ασχολείται αποκλειστικά εις αναδίφησιν των κονισαλέων (σκονισμένων) κωδίκων του παρελθόντος και των φακέλλων ογκωδών δικογραφιών.

Του Νίκου Σιάνα.

Η συνθήκη του Αγίου Στεφάνου μετά τον ρωσοτουρκικό πόλεμο (1877 – 78) και ο ατυχής ελληνοτουρικός πόλεμος του 1897 έθρεψαν την βουλγαρική μεγαλομανία και κάπου εκεί ξεκινά μια τεράστια προπαγάνδα για τον εκβουλγαρισμό των κατοίκων της Μακεδονίας, ιδίως των περιοχών Δράμας, Σερρών και Καστοριάς.