Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.

Το λουτρό, ένα από τα ελάχιστα σωζόμενα δείγματα κοσμικής οθωμανικής αρχιτεκτονικής στην πόλη του Κιλκίς, βρίσκεται στο Ο.Τ 2 ανάμεσα στις οδούς Θεσσαλονίκης και Ν. Παναγιώτου. Η αλλοίωση του ιστορικά διαμορφωμένου αστικού ιστού, όπως αυτός αποτυπώνεται στη φωτογραφία του 1916 που επισυνάπτω, είχε σαν αποτέλεσμα να μεταβληθεί ο τρόπος προσέγγισης και θέασης του, να ανατραπεί η σχέση του με τον ελεύθερο χώρο, να αλλοιωθεί η κλίμακα του κτίσματος καθώς ανοικοδομήθηκε το αρχικό πλαίσιο αναφοράς.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, Εκπαιδευτικός - συγγραφέας.

Όταν το φάρμακο δίνεται σε υπερβολική δόση γίνεται φαρμάκι. Το ίδιο και ο λόγος. Όταν από συντροφικός  και συναδελφικός γίνεται επικριτικός κι επιτιμητικός μετατρέπεται κι αυτός  σε φαρμάκι, σύμφωνα με του Μένανδρου το  γνωμικό:  «η γλώσσα πολλούς εις όλεθρον ήγαγεν».

Γράφει ο Ευάγγελος Μαυρογόνατος.

"Το ιδεολογικό περιεχόμενο των Βαλκανικών Πολέμων εκφράζονται από τους δύο πρώτους στίχους του εμβατηρίου "Τα κανόνια":
“Για τον αδελφό το σκλαβωμένο και για της πατρίδος την τιμή…”

Γράφει ο Τάσος Ναούμης, παιδίατρος, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Η ζωή είναι απρόβλεπτη. Άλλα σχεδιάζεις και προβλέπεις και αλλά συμβαίνουν. Τις τελευταίες δεκαετίες η επιστημονική κοινότητα ζούσε με τον φόβο εμφανίσεως ενός νέου ‘’άγριου’’ ιού γρίπης, που θα μπορούσε να εξαπλωθεί γρήγορα σε όλο τον πλανήτη προκαλώντας χιλιάδες θύματα, όπως συνέβη το 1918-19. Οργάνωσαν διεθνή παρατηρητήρια γρίπης, μελετούσαν τους νεοεμφανισμένους ιούς γρίπης (μεταλλάσσονται και αυτοί όπως οι κορονοϊοί), πρότειναν ετήσιους εμβολιασμούς, ενημέρωναν την κοινή γνώμη για την απειλή ενδεχόμενης επιδημίας.

Γράφει ο Νίκος Σιάνας.

Ότι το επαρχιακό και όχι μόνο, οδικό δίκτυο της χώρας μας παραμένει σε απαράδεκτη κατάσταση είναι σ’ όλους μας γνωστό. Ακόμη και σήμερα πολλοί δρόμοι θυμίζουν άλλες εποχές, τότε, που οι συγκοινωνίες γινόταν με τα κάρα και τα λιγοστά οχήματα.

Γράφει ο Βασίλης Αθανασιάδης.
Εκεί στη Νότια Ρωσία στις βορειοδυτικές παρυφές του Καυκάσου και στα βορειοανατολικά παράλια του Ευξείνου Πόντου κοντά στην όμορφη παραλιακή πόλη ΤΟΥΑΨΕ (Tuapse, Туапсе) και στο χωριό ΡΕΣΕΤΝΙΚΟ το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα στα 1873 εγκαταστάθηκε, φεύγοντας από τον Ανατολικό Πόντο για καλύτερες συνθήκες ζωής η οικογένεια του Ανδρέα και της Κυριακής Κρουκλίδη.

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.