Η μέρα που αυτές πραγματοποιήθηκαν, κατά ειρωνεία της Ιστορίας, Παρασκευή και 13. Μια μέρα που έχει συνδεθεί με δεισιδαιμονίες και θεωρείται κακότυχη στο μεγαλύτερο μέρος του δυτικού κόσμου. Μια μέρα που θεωρείται κακότυχη, για κάτι που συνέβη πριν πολλά χρόνια, και πάλι... στο Παρίσι..
Το τάγμα των Ναιτών Ιπποτών, το διασημότερο, ίσως, θρησκευτικό τάγμα, του οποίου τα μέλη ήταν μοναχοί και μερικοί από τους καλύτερους πολεμιστές κατά τη διάρκεια των Σταυροφοριών, κυνηγήθηκαν με εντολή του βασιλιά της Γαλλίας, Φιλίππου Δ την Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 1307 και κάηκαν οι περισσότεροι μέχρι το 1314. Σύμφωνα με πολλούς μελετητές και ιστορικούς, οι Ναΐτες κατείχαν τεράστια περιουσία ως τάγμα και ο βασιλιάς θέλοντας να την αποκτήσει, συνωμότησε σε συνεργασία με τον πάπα Κλήμη Ε και τους έκαψε ως αιρετικούς. Η συνωμοσία αυτή, εκείνη την Παρασκευή 13 στη γαλλική πρωτεύουσα, γέννησε τη δεισιδαιμονία, και την περασμένη Παρασκευή 13 στην ίδια πόλη, το φάντασμα της <<ζωντάνεψε>>, με τον άδικο θάνατο 132(!)  συνανθρώπων μας..
 Όμως πώς φτάσαμε σε αυτήν την κλιμάκωση γεγονότων με την πρόσφατη τρομοκρατική επίθεση? Πώς και γιατί ξεκίνησε ο πόλεμος που βλέπουμε να εκτυλίσσεται γύρω μας?
Το 2010, άρχισαν κύματα διαδηλώσεων και ταραχών κατά των <<κοσμικών καθεστώτων>> σε Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική. Το φαινόμενο ονομάστηκε <<Αραβική Άνοιξη>>. Ένα από τα αποτελέσματα υπήρξε και η εκθρόνιση του Αιγύπτιου προέδρου Μουμπάρακ. Το 2011 αποτέλεσε την αφετηρία εμφυλίου πολέμου στη Συρία με τους επαναστάτες να θέλουν να φύγει από την εξουσία ο Άσαντ. Σκληρές αιματηρές συγκρούσεις, που προκαλούν την εμπλοκή πλήθους ξένων δυνάμεων. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών και η Ευρωπαική Ένωση κατηγόρησαν τον Άσαντ για εγκλήματα πολέμου.
Σύμμαχοι Άσαντ: Ρωσία, Ιράν, Χεζμπολάχ(οργάνωση με βάση στο Λίβανο).
Σύμμαχοι επαναστατών: Η.Π.Α., Τουρκία, Σαουδική Αραβία.
Εξτρεμιστές και τζιχαντιστές συντάσσονται με τους επαναστάτες στην πορεία και κάποιοι δημιουργούν το ISIS( Islamic State Irak Syria). Κατόπιν, ενώνονται με τους άλλους εξτρεμιστές και αρχίζουν να προσαρτούν εδάφη.
 Το ISIS χρηματοδοτείται από πλούσιους και ισχυρούς  παράγοντες που εδρεύουν σε χώρες  όπως το Κατάρ και το Κουβέιτ. Στόχος πλέον δεν είναι μόνο το καθεστώς Άσαντ, αλλά και η ίδρυση Ισλαμικού Χαλιφάτου (ανακηρύχθηκε μονομερώς από τους ίδιους  το 2014) και η κήρυξη θρησκευτικού πολέμου(= Τζιχάντ) κατά των κατ΄αυτούς <<άπιστων>>. Οι πρώην σύμμαχοι τους, τους κατηγορούν ως τρομοκράτες, αν και συνεχίζουν να χρημοτοδοτούνται. Τα οικονομικά του Ισλαμικού Κράτους ενισχύθηκαν και από την προσάρτηση περιοχών με πλήθος πόρων, όπως η Μοσούλη στο βόρειο Ιράκ , και η προσθήκη περιοχών πλούσιων σε πετρέλαιο.
 Σήμερα, πολλές χώρες, όπως η Γαλλία αλλά και κάποιοι πρώην σύμμαχοι του ISIS, το πολεμούνε.
Από τους μεγάλους κερδισμένους, όπως πάντα, η βιομηχανία όπλων. Όπως είχε γράψει και ο διατελέσας Ειδικός Εισηγητής του ΟΗΕ, Ζαν Ζιγκλέρ στο βιβλίο του << Η αυτοκρατορία της ντροπής>> , οι παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες φτάνουν περίπου τα 780 δισεκατομμύρια δολάρια ανά έτος (!)  . Σίγουρα κανείς δεν είναι άμοιρος ευθυνών, ούτε όσοι πολεμούν σήμερα το ISIS,καθώς στο συριακό εμφύλιο, πολλοί το συνεπικουρούσαν . Όμως είναι τεράστια ρεαλιστική αλλά και ηθική ανάγκη, να καταρρεύσει το Ισλαμικό Κράτος. Δεν πρόκειται για πόλεμο πολιτισμών, διότι η βαρβαρότητα και η δειλία του να σκοτώνεις αθώους ανυπεράσπιστους συνανθρώπους σου είναι προσβολή στον πολιτισμό.
  <<Δεν πρέπει να τους χαρίσουμε το μίσος μας>> όπως δήλωσε ο σύζυγος ενός θύματος στο θέατρο Bataclan. Οι δράστες και οι ηθικοί αυτουργοί έχουν πάρει ένα δρόμο χωρίς επιστροφή, ένα δρόμο που μόνο λύπηση πρέπει να προκαλεί. Λόγω αυτών των βάρβαρων ξεριζώνονται οικογένειες από τα σπίτια και τις πατρίδες τους και γίνονται πρόσφυγες.
 Θα έχουμε χάσει μόνο αν οι τρομοκράτες μας αναγκάσουν να ζήσουμε και να δράσουμε φοβικά.
Αν σαπίσουμε εσωτερικά κι εμείς. Όμως δε θα γίνει αυτό αν έχουμε στο μυαλό μας ανθρώπους σαν τον Ludovic Boumbas που έπεσε μπροστά από τις φίλες του στις σφαίρες για να τις σώσει. Αν ενωθούμε. Αν η περιοδική επιφανειακή συγκίνηση για αυτά τα θέματα, δώσει τη θέση της σε αληθινό ενδιαφέρον και καταστεί τρόπος ζωής.
         Όσο για αυτούς που έχασαν την πολύτιμη ζωή τους..
                                 Δεν πρέπει να τους ξεχάσουμε
                                 και δεν θα τους ξεχάσουμε!