ΓΡΙΠΗ

Η γρίπη είναι οξεία, πολύ μεταδοτική νόσος που χαρακτηρίζεται από συμπτώματα του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, όπως καταρροή, πόνο στο λαιμό και βήχα.  Τα γενικά συμπτώματα είναι πυρετός, κακοδιαθεσία, κεφαλόπονος, διάχυτοι πόνοι κυρίως στους μυς και λιγότερο στις αρθρώσεις.
Έχει, κατά κανόνα, καλή πρόγνωση και σπανιότατα γίνεται θανατηφόρος όταν συμβαίνουν επιπλοκές.  Υπάρχουν τρεις τύπου του Ιού της Γρίπης (Α, Β, C) και υπότυποι που αφορούν μόνο τον ιό Α.  Πανδημίες προκαλεί μόνο ο τύπος Α.  Ιστορικά οι μεγαλύτερες πανδημίες με εκατομμύρια θανάτους ήταν η ισπανική γρίπη το 1918, η ασιατική γρίπη το 1957, του Χονγκ Κονγκ το 1968 και του Νιου Τζέρσεϊ το 1977.

Το αντιγριπικό εμβόλιο

Το αντιγριπικό εμβόλιο περιέχει εξασθενημένα στελέχη του ιού της γρίπης που δημιουργούν αντισώματα σε δύο εβδομάδες από τη χορήγησή του.  Αρχές Οκτωβρίου έως τα μέσα Νοεμβρίου είναι η καλύτερη περίοδος εμβολιασμού.  Η προστασία είναι ιδιαίτερα υψηλή μέχρι 90%.

Ανεπιθύμητες ενέργειες

Ερυθρότητα, οίδημα στην περιοχή που γίνεται το εμβόλιο, χαμηλός πυρετός, πονοκέφαλος και αρθραλγίες.  Τα συμπτώματα διαρκούν 1-2 ημέρες.  Δεν πρέπει να γίνει εμβολιασμός στη διάρκεια υψηλού πυρετού σε άτομα με νόσο Gullain-Barré, όπως επίσης σε άτομα με αλλεργία στο αυγό.
Οι κατηγορίες ατόμων που πρέπει να εμβολιασθούν:
1.    Όλα τα άτομα μεγαλύτερα από την ηλικία των 65 χρόνων
2.    Άτομα κάτω των 65 χρόνων με χρόνια νοσήματα
•    Παθήσεις πνευμόνων (άσθμα, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια)
•    Καρδιακές παθήσεις
•    Σακχαρώδης διαβήτης
•    Αιματολογικά νοσήματα (λευχαιμίες, λεμφώματα, αιμοσφαιρινοπάθειες)
•    Δίχως σπλήνα
•    Νεφρική ανεπάρκεια
•    Κίρρωση ήπατος
•    Με μεταμόσχευση
•    Άτομα που παίρνουν μακροχρόνια κορτιζόνη
3.    Ιατρονοσηλευτικό προσωπικό, επαγγελματίες υγείας, μέλη οικογενειών που συγκατοικούν και φροντίζουν άτομα υψηλού κινδύνου.

ΛΟΙΜΩΞΗ ΑΠΟ ΠΝΕΥΜΟΝΙΟΚΟΚΚΟ

Ο πνευμονιόκοκκος είναι μικρόβιο ιδιαίτερα λοιμογόνο και μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ασθένειες στον άνθρωπο.
Το μικρόβιο αποικίζεται στους βλεννογόνους μύτης και φάρυγγα και γίνεται λοιμογόνο σε κάποια φάση ανάλογα των συνθηκών και προκαλεί τη λοίμωξη.  Οι συχνότερες λοιμώξεις από τον πνευμονιόκοκκο είναι η ωτίτιδα, η ιγμορίτιδα και οι σοβαρότερες η πνευμονία, η σηψαιμία και η μηνιγγίτιδα.

Εμβολιασμός κατά του πνευμονιόκοκκου

Σήμερα διατίθενται δύο μορφές αντιπνευμονιοκοκκικού εμβολίου: 1) Αυτό που παρέχει ανοσία για πέντε χρόνια, το πολυσακχαριδικό και παρέχει προστασία από σημαντικό αριθμό στελεχών πνευμονιόκοκκων και 2) Το συζευγμένο πολυσακχαριδικό αντιπνευμονικό εμβόλιο που παρέχει ανοσία για πάντα αλλά σε μικρότερο αριθμό στελεχών πνευμονιόκοκκων.

Ποιες κατηγορίες πρέπει να εμβολιασθούν;

Δύο οι απόλυτα ενδεικνυόμενες κατηγορίες:
1.    Όλοι οι ασθενείς μετά την ηλικία των 65 χρόνων
2.    Άτομα κάτω των 65 χρόνων με χρόνια νοσήματα όπως:
•    Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια
•    Δρεπανοκυτταρική αναιμία
•    Καρδιακές παθήσεις και ιδιαίτερα σε αυτούς με βαλβιδοπάθειες
•    Σακχαρώδης Διαβήτης
•    Δίχως σπλήνα
•    Με μεταμόσχευση
•    Με λέμφωμα και πολλαπλούν μυέλωμα

Πότε γίνεται ο εμβολιασμός;

Μπορεί οποιαδήποτε εποχή, οι δε ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως στον εμβολιασμό της γρίπης.

Τι επιτυγχάνεται με τον εμβολιασμό;

1.    Μείωση της νοσηρότητας και της θνητότητας από τα νοσήματα που αναφέρθηκαν μιας και αποτρέπεται ένας σημαντικός λοιμογόνος παράγοντας.
2.    Μείωση της επίπτωσης της πνευμονίας
3.    Μείωση στη χρήση των αντιβιοτικών

Συμπερασματικά

Ο εμβολιασμός είναι:
•    Αποτελεσματικός στην πρόληψη των πνευμονιοκοκκικών λοιμώξεων που αναφέρθηκαν
•    Γενικά καλά ανεκτός
•    Οικονομικά συμφέρων στην πρόληψη των διεισδυτικών πνευμονιοκοκκικών λοιμώξεων