Στις 21 Φλεβάρη συμπληρώθηκαν 8 μήνες από την ορκωμοσία της συγκυβέρνησης Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη. Διαβάστε τα παρακάτω τα οποία είχαν υποσχεθεί ότι θα κάνουν οι κυβερνητικοί εταίροι:
«Αποκατάσταση αδικιών χαμηλοσυνταξιούχων.
Πολυτεκνικά επιδόματα με άμεσα δημοσιονομικά ισοδύναμα.
Ρύθμιση ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων φορολογουμένων ώστε να μην ξεπερνούν το 25% του εισοδήματός τους.
Αποζημίωση φυσικών προσώπων και ασφαλιστικών ταμείων για το PSI.
Δημιουργία νέων θέσεων εργασίας με ρυθμό τουλάχιστον 150.000 το χρόνο από το 2013.
Διατήρηση των επιπέδων των μισθών στον ιδιωτικό τομέα και επαναφορά της μετενέργειας στους 6 μήνες.
Σταδιακή άνοδο του αφορολόγητου από τα 5.000, στα 8.000 και εν συνεχεία στα 12.000 ευρώ.
Αμεση μείωση των συντελεστών ΦΠΑ στην εστίαση.
Επαναδιαπραγμάτευση της οικονομικής πολιτικής.
Παράταση του χρόνου δημοσιονομικής προσαρμογής κατά 2 τουλάχιστον χρόνια, χωρίς επιπλέον περικοπή μισθών και συντάξεων.
Περικοπές δαπανών από σπατάλη και διαφθορά και όχι από μισθούς και συντάξεις».
Ας συγκρίνουμε τώρα τις παραπάνω εξαγγελίες  και υποσχέσεις με τα όσα υφιστάμεθα όλοι μας.
Σε αυτούς τους 8 μήνες κόπηκαν (κι άλλο) οι μισθοί. Μειώθηκαν (κι άλλο) οι συντάξεις. Κόπηκαν (κι άλλο) τα κοινωνικά επιδόματα. Αυξήθηκε (κι άλλο) η ανεργία. Κατακρεουργήθηκαν (κι άλλο) οι εργασιακές σχέσεις. Καταληστεύτηκαν (κι άλλο) τα ασφαλιστικά ταμεία. Καταργήθηκε (πλήρως) το αφορολόγητο. Αυξήθηκαν (κι άλλο) οι φόροι. Επιβλήθηκε (κι άλλο) Μνημόνιο…και έπεται συνέχεια.