Και κάπου εδώ ξεκινούν οι συμβουλές.

«Πήγαινε προς τα εκεί, έχει περισσότερες επιλογές».
«Αυτό το επάγγελμα έχει μέλλον».
«Με τους βαθμούς σου μπορείς να περάσεις σε αυτή τη σχολή».
«Μην πας ΕΠΑΛ, καλύτερα ΓΕΛ».
«Ακολούθησε αυτή την κατεύθυνση, είναι πιο ασφαλής».

Ο έφηβος ακούει από παντού. Και πολλές φορές, αντί να ξεκαθαρίζει τι θέλει, μπερδεύεται ακόμη περισσότερο.

Τελικά, τι θέλει το ίδιο το παιδί;

Αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό ερώτημα.

Γιατί η επιλογή κατεύθυνσης, πεδίου ή τύπου Λυκείου δεν θα πρέπει να γίνεται μόνο με βάση τις επιδόσεις, τις βάσεις των σχολών ή τις επιθυμίες των άλλων. Χρειάζεται να συνδέεται με τα ενδιαφέροντα, τις ικανότητες, την προσωπικότητα, τις αξίες και τις πραγματικές προτιμήσεις του ίδιου του εφήβου.

Εδώ μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά ο Επαγγελματικός Προσανατολισμός.

Όχι για να πει στον μαθητή «τι πρέπει να γίνει», αλλά για να τον βοηθήσει να ανακαλύψει τι του ταιριάζει και να πάρει μια πιο συνειδητή απόφαση.

Πώς γίνεται αυτό στην πράξη;

Μια ολοκληρωμένη διαδικασία μπορεί να ξεκινήσει μέσα από μια ουσιαστική συνέντευξη με τον έφηβο. Μέσα από τη συζήτηση διερευνούμε τι του αρέσει, τι τον κινητοποιεί, σε τι αισθάνεται ικανός, τι τον δυσκολεύει, τι αξίες έχει και πώς φαντάζεται τη ζωή και την εργασία του στο μέλλον.

Στη συνέχεια, μέσα από εξειδικευμένα τεστ επαγγελματικού προσανατολισμού, διερευνώνται οι κλίσεις, τα ενδιαφέροντα και οι επαγγελματικές του προτιμήσεις.

Τα αποτελέσματα όμως δεν αποτελούν μια «μαγική απάντηση».

Αποτελούν ένα ακόμη σημαντικό κομμάτι της εικόνας.

Ακολουθεί η σύνδεση των αποτελεσμάτων με τις πραγματικές εκπαιδευτικές επιλογές: κατευθύνσεις, επιστημονικά πεδία, ΓΕΛ ή ΕΠΑΛ, σχολές, ειδικότητες και επαγγελματικές διεξόδους.

Γιατί ο Επαγγελματικός Προσανατολισμός δεν είναι μια απλή διαδικασία;

Γιατί δεν αρκεί να συμπληρώσει κάποιος ένα τεστ και να εμφανίσει στον μαθητή μια λίστα επαγγελμάτων.

Χρειάζεται μελέτη, έρευνα, γνώση των εκπαιδευτικών διαδρομών και της αγοράς εργασίας, σωστή ερμηνεία των αποτελεσμάτων και κυρίως ουσιαστική επικοινωνία με τον έφηβο.

Και πάνω απ' όλα χρειάζεται κάτι πολύ σημαντικό να μην επιβάλλεται η γνώμη κανενός.

Ούτε του γονέα.
Ούτε του εκπαιδευτικού.
Ούτε του συμβούλου.

Ο ρόλος του επαγγελματικού προσανατολισμού είναι να βοηθήσει τον νέο να γνωρίσει καλύτερα τον εαυτό του, να ενημερωθεί σωστά και να δει τις επιλογές του με μεγαλύτερη καθαρότητα.

Γιατί το ζητούμενο δεν είναι να επιλέξουμε εμείς για το παιδί.

Είναι να το βοηθήσουμε να μάθει να επιλέγει.

Και ίσως αυτή να είναι η πιο σημαντική προετοιμασία που μπορούμε να του προσφέρουμε πριν ξεκινήσει όχι μόνο μια νέα σχολική χρονιά, αλλά και μια ολόκληρη επαγγελματική διαδρομή.