Στα σχολεία οι εκπαιδευτικοί καλούνται να διδάξουν σε ανομοιογενείς τάξεις, σε παιδιά που αγνοούν τη γλώσσα, τη διδακτέα ύλη που καθορίζεται από το ΥΠΔΜΘ. Το πρόβλημα είναι αυξημένο στα Γυμνάσια και στα ΕΠΑΛ. Η πολιτεία με εγκυκλίους και αποφάσεις ίδρυσε τα Διαπολιτισμικά Σχολεία, ενέκρινε τη δημιουργία Φρο-ντιστηριακών Τμημάτων, Τάξεων Υποδοχής και Τμημάτων Ένταξης (Εγκύκλιος Φ.2/7/Γ1/137/1132/ 21.09.1993, Φ.2/8/Γ1/42/ 12.01.1995, Υ.Α. Φ.2/207/Γ1/1140/ 02.08.1996, Εγκύκλιος Φ2/27/Γ1/851/ 06.08.1998, Εγκύκλιος Φ10/20/Γ1/ 708/07.09/1999, Υ.Α. 34093/Γ2/ 07.04.2003 έγγραφο ΥΠΔΜΘ).
Στο μαθητικό πληθυσμό της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης διαμορφώνονται με αυτά τα δεδομένα οι εξής κατηγορίες μαθητών: α. Μαθητές με γενική υποδομή. β. Μαθητές με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες. γ. Μαθητές, παιδιά παλιννοστούντων και οικονομικών μεταναστών. Ο αριθμός τους είναι μεγάλος. Παρουσιάζουν υποεπίδοση σε πολλά μαθήματα, επειδή δεν γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα (βλ. ΕΚΚΕ, Δια-στάσεις Κοινωνικού Αποκλεισμού, Αθήνα 1999, σ. 483 κ.ε.).
Απαιτείται λοιπόν μια πολύ σοβαρή μαθησιακή στήριξη αυτών των μαθη-τών/τριών, που θα αγκαλιάσει τους διαφορετικούς μαθητικούς πληθυσμούς που συ-νυπάρχουν στα σχολεία μας.
Στα Τμήματα Ένταξης για μαθητές με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες που οφείλο-νται σε ιδιοσυστασιακούς λόγους ανεξάρτητα από το διανοητικό επίπεδο του μαθητή με σαφή χαρακτήρα και συμπτώματα (δυσλεκτικοί), μπορούν να φοιτούν και παλιν-νοστούντες, αλλογενείς που έχουν έλλειμμα στη γλώσσα. Με το Ν. 2817/14.03.2000 ο μαθησιακός πληθυσμός του άρθ. 1,2 που έχει ειδικές «δεξιότητες», φοιτά σε τάξεις ένταξης ξεχωριστά.
Παρά τους διαφορετικούς αιτιολογικούς παράγοντες των μαθησιακών δυσκολιών των μαθητών, όλοι οι ανωτέρω μαθητικοί πληθυσμοί έχουν ανάγκη ιδιαίτερης και διαφορετικής εκπαιδευτικής φροντίδας, γιατί έχουν σημαντικά μεγαλύτερες δυσκολί-ες στη μάθηση από τους συνομηλίκους τους ή έχουν ελλείμματα που τους εμποδίζουν να χρησιμοποιούν τις εκπαιδευτικές παροχές που χρησιμοποιούν οι συνομήλικοί τους.

2. Στόχοι – Μεθοδολογία
Στόχος των Τμημάτων Ένταξης είναι: α. Η εκμάθηση της ελληνική γλώσσας, ώ-στε να διευκολύνεται η συνέχιση της εκπαίδευσής τους. β. Ο έλεγχος των παρα-γόντων που προκαλούν ή ενισχύουν τις δυσκολίες και ανάγκες των μαθητών. γ. Άμβλυνση ανισοτήτων στην εκπαίδευση. δ. Αρμονική και ομαλή ένταξη των μα-θητών στο σχολικό περιβάλλον. ε. Περιορισμός της σχολικής αποτυχίας και του αποκλεισμού.
Στα Τμήματα Ένταξης χρησιμοποιούνται ποικίλες διδακτικές μέθοδοι, συνδυα-σμός εξατομικευμένης διδασκαλίας, συνεργατικής, ομαδοκεντρικής, με χρήση επο-πτικών μέσων. Υποστήριξη μπορεί να παρασχεθεί από ειδικούς καθηγητές για αποτε-λεσματική διδασκαλία και μάθηση. Η διδασκαλία στα Τμήματα Ένταξης διαρκεί, α-νάλογα με το μαθητικό πληθυσμό και τους αιτιολογικούς παράγοντες, από ένα έως και τρία σχολικά έτη.
Ο προϋπολογισμός για τη λειτουργία τέτοιων τμημάτων επιβαρύνει το ΥΠΔΜΘ, την Τοπική και Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση. Ο  Διευθυντής του σχολείου σε συνεργα-σία με το Σύλλογο Διδασκόντων και τους Γονείς των μαθητών επιμελούνται τη λει-τουργία των Τμημάτων, την επίλυση των δυσλειτουργιών και γενικά τη δημιουργία ήρεμου παιδαγωγικού κλίματος.