Δεν είναι από τα χειρότερα που έχουν συμβεί στην Πόλη του Μυροβλύτη . Μια συναυλία , με έναν προβεβλημένο καλλιτέχνη, όπως ο Αντώνης Ρέμος , είναι ένα καλλιτεχνικό γεγονός. Ελήφθη η απόφαση να γίνει στο ιστορικό τοπόσημο του Λευκού Πύργου και του αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Συνηθίζεται η χρήση των τοποσήμων και των αρχαιολογικών χώρων, σταδίων, πλατειών , άλση, δάση, βουνά και παραποτάμιες περιοχές. Γίνονται όμως δίπλα , επάνω, κάτω , εμπρός ή πίσω από τον πυρήνα των αρχαιολογικών χώρων , μνημείων ή αγαλμάτων , ανδριάντων και προτομών. Οι αρχαιολογικοί χώροι «κουβαλούν» την πολιτιστική μας ταυτότητα και τα μνημεία προσώπων , σηματοδοτούν την μνήμη του προσώπου , χωρίς να είναι ταφικά μνημεία. Οι εκδηλώσεις με αυτό τον τρόπο αναδεικνύουν τα τοπόσημα και αποκτούν το όποιο ιδιαίτερο χρώμα. Ο Δήμος διέπραξε λάθος ασυγχώρητο , αποκαλύπτοντας την παντελή έλλειψη γνώσης, σεβασμού και κανόνων. Άνοιξε ασκό του Αιόλου. Το υπουργείο πολιτισμού , δεν παρενέβη ως όφειλε, λες και υφίσταται για διανομή κονδυλίων και όχι για την προαγωγή του πολιτισμού και αυτονοήτως προστασία των μνημείων. Η κ. Μενδώνη είναι τελικώς λογιστής του πολιτισμού ; Οι χορηγοί δεν έπρεπε να έχουν λόγο για το τι επιχορηγούν και πως; Πέραν του ότι , όταν είναι δημόσιοι οργανισμοί καλόν είναι να το αποφεύγουν, γιατί δημιουργούν διακρίσεις ανάμεσα στους καλλιτέχνες και κατασπαταλούν τον ιδρώτα των πολιτών . Οι δε μεγαλοχορηγοί είναι χωρίς ταυτότητα παιδείας και γνώμης ;Ο τραγουδιστής με την όποια του παιδεία , δεν κατανοεί ότι δεν έχει ουδεμία σχέση με τον Μέγιστο Ανίκητο Μεγαλέξανδρο; Γιατί δεν είπε και ένα τραγούδι , όχι εμβατήριο, όπως τόλμησε και ερμήνευσε ο Γιώργος Νταλάρας . Η μάνα του Αλέξανδρου (η Μακεδονία του παλιού καιρού), για να συνδέσει το άγαλμα με την εκδήλωση. Αφού δηλώνει και Μακεδόνας. Οι δε πολίτες , στην πλειοψηφία τους ενοχλήθηκαν, είτε εκφράσθηκαν , είτε σιώπησαν εκκωφαντικά. Οι λάτρεις συναυλιών και ειδικότερα καλλιτεχνών , που είναι απαράβατο δικαίωμά τους, κατά πλειοψηφία επιχειρηματολόγησαν επιπόλαια έως παράλογα. Έψαξαν καταναγκαστικά επιχειρήματα, του τύπου , θα αναδειχθεί το άγαλμα, τι σας πειράζει αφού αύριο θα είναι καθαρό,είστε υπερπατριώτες λαϊκιστές, ξεχνώντας την αχρείαστη προσβολή του όλου μνημείου. Δεν είναι τυχαίο , ότι οι αντιδράσεις και οι περισσότερες κόσμιες, ήρθαν και από των χώρο της αριστεράς. Εδώ δεν κρινόταν η συμφωνία των Πρεσπών, ούτε η αποτίμηση του προσώπου ή η γλυπτική αξία του αγάλματος. Τελικώς ήταν μιά συναυλία, που δεν την έδειξε το CNN, το BBC, το FOX ή κάποιο κανάλι ευρωπαϊκό. Το ισχυρότερο όμως δίδαγμα αυτής της διαμάχης , έχει να κάνει με την μαζοποίηση και τον φανατισμό σε γεγονότα , που δεν προάγουν το πνεύμα , ούτε πολιτισμό και καταντούν οχλοβοή. Οι άνθρωποι δε που εκφράσθηκαν απαξιωτικά για τα στοιχειώδη που έπρεπε να γίνουν, ανήκουν σε όλα τα στρώματα της κοινωνίας. Η διασκέδαση και η αναψυχή είναι κάτι, που όλοι επικροτούμε την κοινωνική ανάγκη, αλλά τι σχέση μπορούν να έχουν όλα αυτά , ούτως ώστε να συμπλέκονται και να ενσωματώνουν στη σκηνή αγάλματα, ξένα προς προς τον σκοπό μιάς εκδήλωσης διασκέδασης. Δυστυχώς χάνεται η ουσία και ο τρόπος της διασκέδασης .Ποδοσφαιροποίηση των πάντων, άρτος και θεάματα έως τελικής πτώσεως….Δύσμοιρη Πατρίδα !
Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2026 14:34
Κ. Κιλτίδης: Σύνους, Περίσκεπτος και Τεθλιμένος. Για την συναυλία που πλήγωσε και δίχασε
Γράφει ο Κώστας Κιλτίδης.
Προσεγγίζω με νηφαλιότητα την συναυλία που έγινε στη Θεσσαλονίκη , που πλήγωσε και δίχασε. Με σφιγμένο τον νου, τη σκέψη να γυρνά και να ψάχνει , η θλίψη αναπόφευκτα να κατακλύζει την ψυχή.



