Με αυτόν τον τίτλο γίνεται αναφορά για την ανθελληνική δράση του Τούρκου πρόξενου στη Δυτική Θράκη στην εφημερίδα «TΟ ΒΗΜΑ» με ημερομηνία Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 1958. Έξι και πλέον δεκαετίες μετά ουσιαστικά δεν έχει αλλάξει τίποτα,το τούρκικο προξενείο συνεχίζει να λειτουργεί ανενόχλητα σαν «Κράτος εν κράτει» και η ελληνική πολιτεία να παρακολουθεί απαθής.
Ας βάλουμε όμως τα πράγματα σε σειρά. Στις 31 Αυγούστου 1921 άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για τη Μικρασιατική εκστρατεία. «Το έπος της Μικρασίας» ξεπερνά το κορυφαίο σημείο και τώρα αρχίζει να γράφεται η καθοδική πορεία του, με δύο λόγια η Μικρασιατική Καταστροφή. Οι όροι της Άγκυρας για την ανακωχή είναι α) η παράδοση του ελληνικού στρατού και υλικού πολέμου, β) πολεμική αποζημίωση και γ) εκκένωση της Θράκης.
Στο μεταξύ, μετά τη βίαιη αποχώρηση του ελληνικού στρατού από τη Μ. Ασία, ανοίγει ο δρόμος για τον Κεμάλ να συγκεντρωθεί και να περάσει στην Ευρώπη. Ο κίνδυνος για τη Θράκη και μετά τη Μακεδονία, είναι φανερός. Ο νέος πρωθυπουργός και υπουργός στρατιωτικών Τριανταφυλλάκος διατάζει την ενίσχυση της Θράκης. «Αν η Θράκη διατηρηθεί σθεναρώς , σώζεται η ελληνική υπόθεσις..» θ’ αναφέρει σε διαταγή του της 4ης Σεπτεμβρίου.
Από τότε πέρασαν 99 χρόνια, και η Τουρκία δεν σταμάτησε ούτε στιγμή να μας δείχνει τα «φίλια» της αισθήματα, καθώς βήμα βήμα προωθεί τα επεκτατικά της σχέδια εις βάρος της χώρας μας. Δείτε πόσοι Έλληνες έχουν απομείνει στην Πόλη, την Ίμβρο και Τένεδο σε σχέση με τους μουσουλμάνους της Θράκης, σύμφωνα με την συμφωνία της Λωζάνης, δείτε τα γεγονότα του 1955 στην Πόλη και το 1974 στην Κύπρο. Η Τουρκία από το κάδρο της επεκτατικότητας δεν έβγαλε ποτέ τη Θράκη, δεκαετίες τώρα, και ανάλογα με τις συγκυρίες, άπλωνε και απλώνει το επεκτατικό της δίχτυ, και φυσικά πάντα με τη δική μας στρουθοκαμηλική συμπεριφορά και ανόητη ανοχή. Έτσι φθάσαμε σήμερα να βλέπουμε το τούρκικο προξενείο να έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όποια όρια ανοχής.
Με έναν πανίσχυρο και καλά υποστηριζόμενο από κάθε πλευράς παρακρατικό μηχανισμό, εκτουρκίζει σιγά σιγά την μουσουλμανική κοινότητα της Θράκης, και μεταξύ αυτών τους Ρομά και τους Πομάκους.
Τα τελευταία χρόνια τα παράπονα και η δυσαρέσκεια των Πομάκων της Θράκης για την απάθεια και τα λάθη της ελληνικής Πολιτείας, έχουν γίνει κραυγή αγωνίας. «Δεν είμαστε Τούρκοι, γιατί η Ελλάδα μας ρίχνει στην αγκαλιά της τουρκόφωνης εκπαίδευσης και της τουρκικής προπαγάνδας;» Από τα λάθη της Ελληνικής Πολιτείας, τα πομακοχώρια της ορεινής Θράκης έχουν μειονοτικά σχολεία, όπως ονομάζονται και δεν έχουν κανονικά ελληνικά δημοτικά. Έτσι τα παιδιά των Πομάκων που δεν είναι τουρκικής καταγωγής αναγκάζονται να μαθαίνουν κυρίως τα τούρκικα, παράλληλα με τα αραβικά, λόγω Κορανίου, ελάχιστα ελληνικά και τα αγγλικά ως ξένη γλώσσα. Χρόνια τώρα οι Πομάκοι φωνάζουν και ζητούν σχολεία ελληνικά, χρόνια τώρα οι Πομάκοι δηλώνουν άφοβα την ταυτότητά τους και άλλοι φοβούνται λόγω της καταπιέσεως από το τουρκικό προξενείο Κομοτηνής. Η τούρκικη προπαγάνδα έχει αποθρασυνθεί και υλοποιεί τον στόχο της, αλλά και την πρόταση του σημερινού Υπ. Εξ. Αχμέτ Νταβούτογλου, … «δύο σημαντικοί στόχοι της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας στα Βαλκάνια είναι η ισχυροποίηση της Βοσνίας και της Αλβανίας… και η δημιουργία ενός διεθνούς νομικού πλαισίου που θα θέσει υπό την προστασία του τις εθνικές μειονότητες της περιοχής». Αυτήν την νομιμότητα επικαλέστηκε για να επέμβει στην Κύπρο το 1974 και έκτοτε κατέχει το βόρειο τμήμα της. Η τούρκικη διείσδυση στα Βαλκάνια, πέρα από την οικονομική – εντείνεται με τη δημιουργία τουρκικών σχολείων μέσω Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Πρόσφατα χτίστηκε και άνοιξε στο χωριό Γκόρνια Μπάνιτσα στον Γκόστιβαρ της ΠΓΔΜ σχολείο που θα εξυπηρετεί 1400 μαθητές, τούρκικης, αλβανικής και σκοπιανής καταγωγής! Στη Βοσνία, από το δίκτυο σχολείων της Τουρκίας στα βαλκάνια, έχουν ανοίξει 14 σχολεία σε τέσσερις πόλεις τα οποία παρέχουν εκπαίδευση από το δημοτικό ως το Πανεπιστήμιο. Το ίδιο συμβαίνει στη Ρουμανία και στη Σερβία όπου είναι σε εξέλιξη η ανέγερση ενός δημοτικού σχολείου στο Νόβι Παζάρ με χωρητικότητα περίπου 1.000 μαθητών. Την ίδια ώρα η χώρα μας λόγω και της οικονομικής κρίσης αφήνει χωρίς δασκάλους σχολεία στη Γερμανία, στη Βόρειο Ήπειρο κ.τλ.
Πρόσφατα, βουλευτές της Ν.Δ. υπέβαλαν στη Βουλή ερώτημα με αίτημα την απέλαση του τούρκου προξένου με αφορμή την συγκλονιστική υπόθεση του Καρά Χαλήλ Μπιλάλ, Ιμάμη της κοινότητας Σώστη Ροδόπης. Το γεγονός αυτό δείχνει πως επιτέλους κάτι αλλάζει, όμως αυτό δεν αρκεί. Η ελληνική πολιτική πρέπει και οφείλει να αναθεωρήσει ριζικά τη στάση της, στα ζητήματα της μουσουλμανικής κοινότητας στη Θράκη.
1 από το βιβλίο του «Στρατηγικό Βάθος» 1 ΤΟ ΒΗΜΑ 90 ΧΡΟΝΙΑ Δ’ τόμος
Υ.Γ. Στην Κάτω Ιταλία – την άλλοτε Μεγάλη Ελλάδα τα τελευταία χρόνια απομεινάρια του ελληνισμού έκαναν μεγάλη προσπάθεια για να ξανάρθουν σε επαφή με την Μητέρα Ελλάδα, η οποία ανταποκρίθηκε στέλνοντας έναν δάσκαλο και έναν καθηγητή για να ξαναζωντανέψει η ελληνική γλώσσα στην Καλημέρα, την Μποβα, το Ρήγιο, στο Ασπρομόντε, στο Ραχούδι και σ’ όλη την Καλαβρία. Η οικονομική κρίση εμπόδισε φέτος την αποστολή των εκπαιδευτικών, από τον Σεπτέμβριο οι Γκρεκάνοι της Κάτω Ιταλίας αναζητούν τρόπους, προκειμένου να μεταβούν οι Έλληνες εκπαιδευτές στα μέρη τους.
Υ.Γ. Περισσότερες πληροφορίες για τη δράση του τούρκικου προξενείου, θα βρείτε στην εφημερίδα ΖΑΓΑΛΙΣΑ που εκδίδει το κέντρο Πομάκικων ερευνών. Ιστότοπος www. Zagalisa gr. 6988448432.
