Η  μέση στρεμματική απόδοση των σιτηρών φέτος στο Κιλκίς θα κυμανθεί μεταξύ 120 - 140 κιλών. Απόδοση απογοητευτική που δεν καλύπτει ούτε το κόστος ενός φειδωλού καλλιεργητικού κόστους με λίγα λιπάσματα και σχεδόν ανύπαρκτα φυτοφάρμακα.
Με ένα λόγο, το σιτάρι αντεδείκνυται για πολλούς λόγους εκ των οποίων ο σημαντικότερος δεν είναι μόνο ο οικονομικός. Και οι καιρικές συνθήκες - ιδιορρυθμίες μαζί με την υποβάθμιση της γης ορίζουν πως είναι καιρός να τεθεί επιστημονικός δάκτυλος επί τον τύπον τον ήλων.
Κάποτε και οι παραδόσεις σπάνε. Ο τόπος παρήγαγε σιτάρι από τους προϊστορικούς ακόμα χρόνους. Στα κλασικά και αργότερα στα βυζαντινά χρόνια η γη του Κιλκίς ήταν από τους σιτοβολώνες του τότε γνωστού κόσμου.
Η εντατική καλλιέργεια όμως των τελευταίων πενήντα χρόνων, η εγκατάλειψη παραδοσιακών μεθόδων ξεκούρασης και εμπλουτισμού της γης, κούρασαν, σχεδόν αχρήστεψαν τα χώματά μας.
Αγρότες και «αρμόδιοι» όμως είναι προσανατολισμένοι αποκλειστικά στις επιδοτήσεις. Η παραγωγική μας γη κραυγάζει και ημείς καθεύδωμεν…
Μέχρι πότε άραγε;