Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2020, 5:42:32 πμ
Κωνσταντινίδης Νίκος

Κωνσταντινίδης Νίκος

konstantinidsΗ ιστορία, ως λέξη, εννοιολογικά και ετυμολογικά παραπέμπει στη «γνώση». Εκτός, όμως, από την ερμηνεία αυτή, υπάρχει κι εκείνη στον «Κρατύλο» του Πλάτωνα, όπου o Σωκράτης εξηγεί ότι ιστορία σημαίνει το γεγονός, που σταματά τη (συνήθη) ροή. (από το ρήμα ίστημι + τον ρουν).

konstantinidisΤο λίγο επηρεάζει το πολύ. Μια κουταλιά ζάχαρη αρκεί να γλυκάνει τον καφέ, αλλά μια παραπάνω τον κάνει σερμπέτι. Λίγα γραμμάρια αλατιού αρκούν να δώσουν νοστιμιά στο φαγητό, λίγα όμως παραπάνω, το κάνουν «λύσσα». Οσονούπω έχουμε εκλογές και η  κάθε ψήφος έχει ξεχωριστή αξία. Με μια ψήφο κερδίζεται η έδρα και με μια χάνεται. Είχε επομένως πολύ δίκιο ο Πυθαγόρας, όταν ισχυριζόταν ότι η μονάδα είναι το παν!

konstantinidisΕίναι γνωστό, πως όλα τα μάτια δεν βλέπουν το ίδιο καλά. Και, πως ακόμη, εάν  έβλεπαν το ίδιο, τα οχτώ μάτια θα έβλεπαν περισσότερο από τα δύο. Γι’ αυτό και τη Δημοκρατία την ορίζει η πλειοψηφία, καθώς τα «θέλω» των πολλών, σε ποσοστά τουλάχιστον, ξεπερνούν τα «θέλω» των ολίγων. Δηλαδή σε απλή ερμηνεία η Δημοκρατία, δεν είναι έννοια αξιοκρατική, αλλά μαθηματική, καθώς στηρίζεται στην πλειοψηφία.

konstantinidisΟ άνθρωπος είναι το πιο εγκλιματιζόμενο αλλά κι αταίριαστο συνάμα κομμάτι της Φύσης. Τα δέντρα, για παράδειγμα, στη ζούγκλα συνεργάζονται, για να βλέπουν και τα χαμηλότερα του ήλιου το φως. Τα ζώα του αγρού μοιράζονται το μέρος που βόσκουν. Ακόμη και τα πιο άγρια από αυτά, όταν χορτάσουν, αφήνουν στα μικρότερα  να πάρουν ένα κομμάτι από τη λεία τους. Αντίθετα, το «κοινωνικό ζώο», που κατά τον Αριστοτέλη είναι ο «άνθρωπος» τα θέλει όλα για την πάρτη του. Τα θέλει όλα δικά του.

konstantinidisΤίποτα δεν δημιουργείται από το τίποτα. Από το μηδέν δεν βγαίνει τίποτα.  Για τα όσα ζούμε ή αντιμετωπίζουμε κάτι φταίει. Ο άνθρωπος δημιούργησε το μουσικό ήχο, γράφει ο Παλαμάς, «όταν χτύπησε πάνω στη χορδή το δοξάρι». Ο άνθρωπος εφηύρε το φως, όταν χτύπησε την πέτρα με την πέτρα και πετάχτηκε η σπίθα.

konstantinidisΣτη γραμματική «επίκοινα» λέγονται τα ονόματα εκείνα των ζώων, που από την κατάληξή τους και μόνο δεν φαίνεται το γένος τους.  Όταν λέμε π.χ.  αλεπού, χελώνα ή γλάρος δεν ξεχωρίζουμε αν αναφερόμαστε στο αρσενικό ή το θηλυκό γένος, αν δεν προβούμε σε  επιπλέον διευκρινίσεις. Στην πολιτική, «επίκοινα» θα μπορούσαν να ονομαστούν τα κόμματα εκείνα, που από τα μέτρα που παίρνουν, δεν φανερώνεται η ιδεολογία τους, αν δεν γίνουν περαιτέρω επεξηγήσεις. Ιδιαίτερα, σήμερα,  στην εποχή της ρευστότητας και της οικονομικής κρίσης.

konstantinidisΗ άποψη του Αριστοτέλη, ότι η « πολιτική είναι η σημαντικότερη των επιστημών τα καλά και τα δίκαια σκοπούμενη», εκφράζει μια αντίληψη, που ακόμη και σήμερα είναι επίκαιρη. Με τη λέξη «κόμμα», εννοούμε συνήθως ένα οργανωμένο σύνολο ανθρώπων με κοινές ιδεολογικές και πολιτικές αρχές. Ετυμολογικά, η λέξη «κόμμα», μάς παραπέμπει στο ρήμα κόβω και σημαίνει το «μέρος» ή το «μέλος» ενός συνόλου, και εν προκειμένω, θα λέγαμε, του κοινωνικού.

konstantinidisΗ λέξη «μίζα» στη γλώσσα της μηχανής, αλλά και της πολιτικής εσχάτως, σημαίνει κινητήρια δύναμη. Κάθε μηχανή, άρα και η κρατική, για να πάρει εμπρός, χρειάζεται τη μίζα: Αυτό το μαγικό κουμπί, που υπάρχει σε αναγραμματισμό μέσα στη λέξη Ζίμενς, και μάλιστα σε πληθυντικό αριθμό. Η λέξη «πατρίδα», μάς δίνει σε αναγραμματισμό τη λέξη «παρτίδα». Έτσι, από γη πατέρων, γίνεται «παίγνιο» κάποιων «εθνοπατέρων», που στο όνομά της θησαυρίζουν.   

Κυριακή, 30 Μαϊος 2010 19:56

Νίκος Κωνσταντινίδης : Αλαλούμ

konstantinidisΑλαλούμ στη γλώσσα του θεάτρου σημαίνει το μέρος εκείνο της παράστασης, όπου οι ηθοποιοί λένε και κάνουν ό,τι θέλουν για να δημιουργήσουν σκόπιμα μια εικόνα απόλυτης σύγχυσης. Το αλαλούμ πέρασε από το θέατρο στη ζωή του τόπου. Όλη η χώρα, για χρόνια τώρα είναι ένα αλαλούμ με διευρυμένη τη σημασία του όρου. Το επίδομα της «κοινωνικής αλληλεγγύης» π.χ. το πήραν άνθρωποι με βίλες και με χιλιάδες ευρώ σε καταθέσεις, ενώ δεν το πήραν νοικοκυριά, που το είχαν όντως ανάγκη.

konstantinidisΕίπαμε κι άλλοτε ότι η «βία» είναι θηλυκό του «βίος». Προϊόν της ίδιας της ζωής. Και προπάντων της άνομης και της άδικης. Της ζωής που της αφαιρούν το όραμα και της κλέβουν το όνειρο. Της ζωής εκείνης που ταπεινώνεται στους τόπους της δουλειάς και στους χώρους της ανεργίας. Το αν ένας θεσμός είναι σημαντικός ή όχι φαίνεται από την ανάγκη της ύπαρξής του. Φαίνεται ακόμη από το πόσο επηρεάζει καθημερινά τη ζωή του πολίτη. Το νηπιαγωγείο, για παράδειγμα, αν και απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής ηλικίας  μένει κλειστό για τρεις μήνες το καλοκαίρι. Η Βουλή απεναντίας αν και ευθύνεται για την πολιτική ζωή του τόπου, ήταν κλειστή για πέντε μήνες πέρσι, με απόφαση του πρωθυπουργού, Κώστα  Καραμανλή, ερήμην των ελληνικού λαού.