Παρόλο που η ομάδα ενισχύθηκε με έμπειρους παίχτες, δυστυχώς τα πρόβλημα που παρουσιάστηκαν κατά την διάρκεια της σεζόν ήταν τεράστια.

Πρώτο και σημαντικότερο το γηπεδικό. Η ομάδα ήταν αναγκασμένη να χρησιμοποιεί ως έδρα το Κλειστό Γυμναστήριο του Κιλκίς, χωρίς να πραγματοποιήσει καμία προπόνηση σε αυτό το γήπεδο, λόγω μη αδειοδότησης της φυσικής έδρας, του κλειστού του Καμπάνη.

Δεύτερο, η κλήρωση των πρωταθλημάτων με την συγχώνευση των κατηγοριών ανάγκασε την ομάδα να αντιμετωπίσει ομάδες πολύ ποιοτικές και το χειρότερο από όλα, ότι έπρεπε να ταξιδέψει 6 φορές στο νομό Πιερίας, για ένα τοπικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα και να πραγματοποιούνται παιχνίδια μεσοβδόμαδα, χωρίς κατανόηση από μεριά της Ένωσης για αναβολές.

Τρίτο, τα συνεχόμενα κρούσματα Covid-19 και τραυματισμών.

«Η υπομονή έλαβε τέλος, το μήνυμα του Συλλόγου. Κύριοι τα λόγια ας γίνουν πράξεις επιτέλους, διαφορετικά του χρόνου η ομάδα δεν θα έχει τις αντοχές να συμμετέχει σε ένα πρωτάθλημα όντας και πάλι ξεσπιτωμένη.

Μάλλον ο αθλητισμός στην επαρχία και στα χωριά θέλετε να σβήσει!»