Προϋπόθεση για να επιστρέψει η δικογραφία στην τακτική Δικαιοσύνη, είναι να αποφανθεί το Σώμα ότι τα αδικήματα της παθητικής δωροδοκίας, δωροληψίας, δεν έχουν παραγραφεί. Σύμφωνα με την πρόταση για προκαταρκτική επιτροπή, όπως αυτή έχει διατυπωθεί από την πλειοψηφία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, το μονοπάτι για την επιστροφή του φακέλου στην Εισαγγελία Διαφθοράς θα μπορούσε να χαραχθεί με εργαλείο το σκεπτικό ότι τα αδικήματα δεν έχουν τελεστεί κατά την άσκηση των καθηκόντων των εμπλεκομένων πολιτικών. Ως εκ τούτου τυχόν αδικήματα των πολιτικών προσώπων δεν θα εξεταστούν από τον φυσικό τους (βάσει του νόμου περί ευθύνης υπουργών) δικαστή, το Κοινοβούλιο, αλλά από την Εισαγγελία Διαφθοράς, σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν για τους απλούς πολίτες.

Το βέβαιον είναι ότι η συζήτηση στην Ολομέλεια θα έχει την πλήρη προσοχή (και) της Δικαιοσύνης, καθώς αναμένεται να ασκηθεί σκληρή κριτική στους Εισαγγελείς που φέρουν στους ώμους τους το βάρος της δικογραφίας: την επικεφαλής της Εισαγγελίας Διαφθοράς Ελένη Τουλουπάκη και τους επίκουρους εισαγγελείς Χρήστο Ντζούρα και Στέλιο Μανώλη.

Η έκβαση της συζήτησης στη Βουλή αναμένεται με εξαιρετικό ενδιαφέρον, με τα πράγματα να έχουν καταστεί περίπλοκα, μετά και τη μηνυτήρια αναφορά που κατέθεσε ο πρώην Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, σε βάρος του Πρωθυπουργού κ. Αλέξη Τσίπρα και του αναπληρωτή υπουργού Δικαιοσύνης κ. Δημήτρη Παπαγγελόπουλου, για την υπόθεση της Νovartis. Δεδομένου ότι σκέλος της μήνυσης Σαμαρά αφορά τους τρεις αρμόδιους εισαγγελείς (τους κατηγορεί μεταξύ άλλων για κατάχρηση εξουσίας, παράβαση καθήκοντος, παραβίαση υπηρεσιακού απορρήτου), η υπόθεση διαβιβάζεται στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου και αρμόδιος πλέον να κρίνει ποια θα είναι η επόμενη ημέρα, χρίζεται αντιεισαγγελέας του Ανώτατου Δικαστηρίου.

Η Εισαγγελία Διαφθοράς κρατά στα χέρια της ήδη την έρευνα για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος (διαρκές αδίκημα που δεν παραγράφεται), και για τα πολιτικά πρόσωπα, «κομμάτι» που σε κάθε περίπτωση θεωρείται ως κομβικό για την τύχη της υπόθεσης με τις μίζες του πολυεθνικού κολοσσού. Είναι το τμήμα εκείνο της έρευνας που θα μπορούσε θεωρητικώς να «δέσει» την ιστορία αυτή, έωλη καθώς είναι για τα πολιτικά πρόσωπα μόνο με βάση τις καταθέσεις των τριών προστατευομένων μαρτύρων.

Ενδιαφέροντος δεν υπολείπεται ούτε το κομμάτι που αφορά τους περιβόητους αυτούς μάρτυρες, για τους οποίους έχει ήδη διατυπωθεί αίτημα από εμπλεκομένους υπουργούς περί αποκάλυψης της ταυτότητάς τους αλλά και κατ΄ αντιπαράσταση εξέταση με τους θιγόμενους· παράμετρος που θα μπορούσε - σύμφωνα και με έμπειρους νομικούς - να δώσει τελείως άλλη τροπή στην υπόθεση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα τρία αυτά πρόσωπα προστατεύει πλήρως ο νόμος για τους μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος (και όπως σημειώνουν εισαγγελικές πηγές, έχουν χρισθεί ως τέτοιοι στην εξέλιξη της διαδικασίας). Βάσει των διατάξεων του, συγκεκριμένα, μπορούν να προστατευθούν από την εναντίον τους ποινική δίωξη από μήνυση ή έγκληση για τα αδικήματα της ψευδορκίας, της ψευδούς καταμήνυσης, της συκοφαντικής δυσφήμησης, της παραβίασης υπηρεσιακού απορρήτου ή των προσωπικών δεδομένων, αν ο αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου κρίνει ότι η δίωξή τους δεν είναι απαραίτητη για την προστασία του δημοσίου συμφέροντος και παραγγείλει στον αρμόδιο Εισαγγελέα την οριστική αποχή από την ποινική δίωξη.

Το πρωί της Τρίτης, εξάλλου, «έγκληση και μήνυση κατά του ενός από τους τρεις ανώνυμους μάρτυρες που ψέλλισε το όνομά του κατά τρόπο αυταπόδεικτα ψευδή», κατέθεσε ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Κάνοντας λόγο σε δήλωσή του για «κραυγαλέα ψευδορκία και συκοφαντική δυσφήμηση», ο κ. Βενιζέλος εκτίμησε ότι «διεπράχθη σε βάρος του κατάχρηση εξουσίας με τη νομική έννοια του όρου», ενώ δεν δίστασε να μιλήσει για τερατογένεση: «Αυτό το οποίο συμβαίνει στο χώρο της δικαιοσύνης, δηλαδή η θεσμική τερατογένεση μέσα από τη μείξη δικαιοσύνης και πολιτικής είναι ζήτημα πολύ σοβαρότερο και από την αποτυχία της λεγόμενης καθαρής εξόδου στην οικονομία, κι από τις διολισθήσεις στο μέτωπο των εθνικών θεμάτων και της εξωτερικής πολιτικής».