«Δεν υπάρχει σκέψη ελεύθερη και πέρα για πέρα διορατική όταν είναι υποταγμένη σε μια ορισμένη κομματική σκοπιμότητα σ’ ένα κομματικό συμφέρον, μας λέει το 1983 ο πρώην πρωθυπουργός και πρώην υπουργός της δεξιάς καθηγητής και φιλόσοφος Παναγιώτης Κανελλόπουλος , ίσως ο καλύτερος αρχηγός της συντηρητικής παράταξης μέχρι σήμερα.
Ο Κώστας Αξελός στοχαστής και φιλόσοφος καθηγητής στη Σορβόνη πασίγνωστος διεθνώς για τα φιλοσοφικά του έργα είχε πει παλαιότερα επί υπαρκτού Σοσιαλισμού «Να στέκεσαι πάντα αριστερά αλλά να σκέφτεσαι». Μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού το τροποποίησε και πριν τρία περίπου χρόνια στο αμφιθέατρο της φιλοσοφικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης μπροστά σ’ ένα ακροατήριο που οι γυναίκες υπερείχαν κατά πολύ από τους άνδρες το επανέλαβε «Να στέκεσαι πάνω από την Δεξιά και πάνω από την Αριστερά και να σκέφτεσαι».
Το 1977 ο Ανδρέας Παπανδρέου στο πάρκο της Δράμας σε ανοικτή ομιλία είπε: Τρεις είναι οι βασικοί πυλώνες της Δημοκρατίας και της Λαϊκής Κυριαρχίας. Πρώτα η βουλή (υποθέτω ότι δεν εννοούσε τον τρόπο που λειτουργεί η βουλή με τα αρχηγικά κόμματα κ.τ.λ.). Δεύτερο η Ανεξάρτητη και Αδέσμευτη Τοπική Αυτοδιοίκηση και Τρίτον ο αδέσμευτος, ανεξάρτητος, ακομμάτιστος και ταυτόχρονα βαθειά πολιτικοποιημένος συνδικαλισμός.
Έτσι λοιπόν πίστεψα και προσήλθα με την ελεύθερη θέληση μου σε μια βαθιά δημοκρατική – όπως μου είπαν – ανεξάρτητη κίνηση ελεύθερων σκεπτόμενων πολιτών ώστε μέσα από μια διαφανή διαδικασία της γενικής συνέλευσης να εκλέξουμε εμείς οι πολίτες τον υποψήφιο Δήμαρχο Κιλκίς, Είχα βάλει όλες τις άσχημες εμπειρίες του παρελθόντος στην άκρη από τότε που ήμουν στο ΠΑΣΟΚ, όπου είχα ζήσει εκείνες τις στημένες και γεμάτες πολιτική αλητεία εσωκομματικές διαδικασίες, με τις προαποφασισμένες υποψηφιότητες τα κομματικά και βουλευτικά παιχνίδια – να κατεβάσουμε τις μετριότητες για να μην κινδυνεύουν στη διάρκεια οι έδρες των βουλευτών. Να ανταλλάσσουν οι βουλευτές τους δήμους αναμεταξύ τους και πολλά άλλα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα περήφανοι άνθρωποι, δημοκράτες με εντιμότητα και πολιτικό ήθος να είναι συνεχώς στο περιθώριο της πολιτικής ζωής με αποτέλεσμα η χώρα να φτάσει εδώ που έφτασε.
Τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα της συγκυβέρνησης είναι ολετήρες της εθνικής, πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής του τόπου. Ο λαός στράφηκε στις αντιμνημονιακές δυνάμεις με πίστη στην πατρίδα και την Δημοκρατία και περιμένει κυρίως από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τις άλλες αντιμνημονιακές δυνάμεις ένα νέο πολιτική ήθος.
Η καπελωμένη από τον τοπικό ΣΥΡΙΖΑ Γενική Συνέλευση των πολιτών δεν μας δείχνει αυτό τον δρόμο και δεν θα οδηγήσει πουθενά. Και εξηγούμαι.
Τον προεδρείο ήταν ήδη από πριν προαποφασισμένο. Ο ένας πρότεινε τον άλλο έγινε ατέρμονη συζήτηση για το καταστατικό, το οποίο όμως έμοιαζε να ήταν καταστατικό κόμματος με ασφαλιστικές και δικλίδες γραμμένο σε κομματικό γραφεία παρά κείμενο που συνέταξαν ελεύθεροι πολίτες.
Δόθηκε πολύς χρόνος στην ανάλυση του καταστατικού ώστε να κουραστεί το ακροατήριο και να περάσει εύκολα η δοτή προαποφασισμένη στα κομματικά γραφεία, κομματική υποψηφιότητα της κ. Ι. Ρούσσου.
Ο προεδρεύων της γενικής συνέλευσης εξεφώνησε λόγο από γραπτό κείμενο. Αλήθεια πως γνώριζε ότι θα προεδρεύσει στην γενική συνέλευση και είχε έτοιμο κείμενο λόγου;
Η κα Ρούσσου είχε δεδομένη την εκλογή της ως μοναδική υποψήφια έτσι έβγαλε έτοιμο κείμενο λόγου περίπου δέκα σελίδων και τον εξεφώνησε.
Τότε κατάθεσα ένταση επί της διαδικασίας λέγοντας ότι μια υποψηφιότητα ίσον καμία υποψηφιότητα. Ζήτησα επίσης την αναβολή για μια εβδομάδα της γενικής συνέλευσης και τους είπα ακριβώς – γνωρίζοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πανελλαδικά εσωκομματικές διαδικασίες για τις υποψηφιότητες- Άντε να ζυμωθείτε και να φέρετε τρεις υποψηφιότητες ώστε να συνέλθουμε να εκλέξουμε υποψήφιο δήμαρχο.
Ο προεδρεύων έβαλε την πρόταση μου σε ψηφοφορία δια ανατάσεως των χειρών. Η καπελωμένη συνέλευση απέρριψε την δική μου πρόταση και έτσι ο προεδρεύων δήλωσε ότι η γενική συνέλευση επικύρωσε την υποψηφιότητα της κας Ρούσσου. Άρα ουδέποτε έγινε καταμετρημένη ψηφοφορία διότι δεν υπήρξαν κάλπες – όπως γράφτηκε στις εφημερίδες .
Ο λογοτέχνης Αριστερός και Αντιστασιακός Ασημάκης Πανσέληνος απαντώντας σε ερώτηση της Μαρίας Ρεζάν το 1984 είπε. Γιατί οι άνθρωποι έχουν το σαράκι της πολιτικής; Διότι από την πολιτική, όλοι περιμένουν κάτι να φάνε, ιδιαίτερα οι Έλληνες. Αυτό αποδείχθηκε περίτρανα στις μέρες μας.
Ο Κορνήλιος Καστοριάδης στο βιβλίο του η Αρχαία Ελληνική Δημοκρατία και η σημασία της για μας σήμερα, γράφει στην σελίδα 31
Κατά ποιο τρόπο ασκεί ο δήμος (ο λαός) την εξουσία.
Την ασκεί ως άμεση δημοκρατία, δηλαδή χωρίς «αντιπροσώπους»
Ο Θουκιδίδης πάλι όταν θέλει να χαρακτηρίσει μια πόλη ως ελεύθερη, την αποκαλεί «αυτόνομη, αυτόνομη, αυτόδικη, αυτοτελή»
Ο δε Ρουσώ έγραψε για τους Άγγλους και τον κοινοβουλευτισμό τους, πως ήταν η αριστοκρατία των ολίγων.
«Οι Άγγλοι νομίζουν ότι είναι ελεύθεροι επειδή έβγαλαν τους βουλευτές τους. Λάθος. Είναι ελεύθεροι μόνο την μέρα που ψηφίζουν μια μέρα στα πέντε χρόνια.
Αντί λοιπόν φίλοι εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ, να αφουγκραστείτε την θέληση και την αγωνία του λαού για την έξοδο από την κρίση…. Αντί να βάλετε το κυρίαρχο ζήτημα της Εθνικής Ανεξαρτησίας, γιατί εκεί εστιάζεται και το πρόβλημα της χώρας , βάζετε διαδικαστικά ζητήματα..
Το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό, είναι κυρίαρχα πολιτικό και έχει σχέση με την εξάρτηση και την υποτέλεια της χώρας –Κι εσείς κάθεστε και συζητάτε όχι πως θα πάρετε τον Δήμο αλλά πως θα έχετε μια κάποια πολιτική παρουσία
Τελικά μήπως είστε λίγοι για τη χώρα; Αυτήν την νοοτροπία και πολιτική πρακτική που έχετε, του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού πρέπει να τον αποβάλετε αλλιώς θα έχετε την τύχη του ΠΑΣΟΚ.
Τέλος ο Μάρκος Βαφειάδης συζητώντας είπε κάποτε «Ο πιο ύπουλος, ο καταχθόνιος αντίπαλος δεν είναι ο πολιτικός αντίπαλος στον απεναντι χώρο. Εκείνον τον ξέρεις. Είναι ο εσωκομματικός σου αντίπαλος που παριστάνει τον φίλο και σύντροφό σου» Έτσι λοιπόν αλλού αυτές οι πολιτικές. Είναι γνωστές σύντροφοι.
Λάζαρος Ιγνατιάδης
Μουριές
